Scripted In Tagalog Novels & Stories

Santrius: Happy New year, Ma'am! Ako: Happy New year din. Gelly called my name. Nag-iinuman na naman sila at nagsasaya. Tumanggi na 'ko sa binigay niyang shot baka kasi malasing na naman ako. I glanced on my phone. Hindi na 'ko nakatanggap pa ng reply sa kanya kaya nag-open na lang ako ng F******k account ko.

Tanong niya pabalik rito. "Tinatanong pa ba 'yan? Sa tingin mo ba, kikidnapin kita at aangkinin kita ng paulit-ulit kung hindi kita mahal? Claire, I love you and you are the woman that I wanted to spend the rest of my life with. And I just wanted you to know that I want to marry you not because gusto kong magmerge ang mga kompanya ng pamilya natin kung hindi dahil mahal kita. The moment I laid my eyes on you, nabihag mo na kaagad ang puso ko. You just don't know how happy I am, Claire. You just made me the happiest man on the planet today." Anito saka siya nito niyakap ng mahigpit na mabilis naman niyang tinugon.

Pinatay ko agad ang aking laptop at nagpainit na lamang ng tubig para sa ramen noodles na gagawin kong hapunan. May biglang kumatok sa pinto, hindi ko sana bubuksan dahil akala ko isa nanamang Santino ang lilitaw sa harap ko pero nagsalita ito, "Love, pakibuksan ang pinto." Boses ni Marlon. Ano naman kayang ginagawa ng h*******k na 'to dito? Agad kong binuksan ang pinto para talakan 'to, "Mali ka ng address. Wala dito ang asawa mong haliparot!"

"Ingat!" Una akong tumingin sa mall, nag-apply ako doon bilang cashier. Ang sabi tatawagan na lang daw ako. Sunod naman ay sa mga fast food chain. . pero mukhang hindi ko yata kaya doon. Sobrang clumsy ko pa naman. Sa huli, umatras ako.

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Damn it! ---- Meanwhile; in the Philippines... Tahimik na nakaupo sa isang parte ng sofa ang dalawang magkaibigan na sina Kheed at Lucas, nakikinig sa mga kwento ng nakababatang kapatid ni Samantha. " Why are you in a hurry? You could have just wait for them to come back." Malumanay na tanong dito ni Señora Silvana. " Hindi po pwede. Nasa panganib ang ate ko." Sagot ng batang lalaki.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Or I'm gonna cut your. Eugene Xao is haft chinese, haft filipino tapos 'tong si Benjo Pichard naman ay haft pilipino, haft ungas. "My what?!" "Your hair." "Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this."

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"