Self Confidence Captions Novels & Stories

“Hampaslupa! Alam mo ba ang lumalabas sa bibig mo?!” “Oo, natural alam ko. Saka hindi ako kasambahay dito.” Na may ngiti nga sa labi ko. Kahit magaganda ang damit nila, talbog parin ng kagandahan kong taglay ang bawat isa sa kanila. Hindi naman sa nagyayabang… No need ko na ata talaga ng mga ganyan, dahil kawawa naman sila. Walang ka-effort-effort na maganda ako. Baby Nathaniel ikaw ba yan na sagad ang confidence na labanan ang mga malditang ito?

“Confidence isn’t loud. It’s steady.” Huminga siya nang malalim at tumingin sa akin. “Good evening, Mr. Damian. It’s an honor to meet you.” Tinitigan ko siya, tahimik lang. Hindi perpekto, pero may lakas. Hindi na siya ‘yung takot na babae noong una naming pagkikita. “Better,” sabi ko. “Again. This time, walk while saying it.”

" Hindi ko alam na ang isang Eli dela Peña ay ganto mag-isip. I mean, hindi pala gaano kataas ang confidence niya sa sarili. May kahinaan din pala siya sa kabila ng kasikatan niya. Paano ba 'to? Paano ko siya iko-comfort? Anong gagawin ko? Nakakatakot namang magsalita kasi baka mamaya ma-offend ko siya. "Hindi mo kailangang matakot sa sasabihin ng iba. Kung magpeperform ka, ilabas mo na 'yung best mo.

“Simple. Hair down. Konting lipstick. Ayos ng kilay. At pinakaimportante… confidence.” “Confidence?” ulit ni Sofia, halos matawa. “Ako?” “Bes, ikaw,” sagot ni Faith, seryoso bigla. “Walang mas sexy sa babaeng may pangarap. Scholar ka, matalino ka, mabait ka. Hindi mo kailangan magpanggap na iba. Kailangan mo lang… ilabas ang totoong ikaw.” Hindi na nakasagot si Sofia. Sa loob-loob niya, gusto niyang tumakbo palayo sa ideyang ’yon. Pero may parte sa kanya na pagod na sa pagiging invisible.

Tumawa siya pero maya maya lang ay ngumiwi na siya. "Napaka gago nung Vino kanina alam mo ba 'yun?" "Bakit?" "Ang pangit ko raw pero hindi ako naniniwala." Natawa ako dahil sa taas ng confidence niya. "You're really confident huh?" "What's wrong with that?" Nameywang siya sa harapan ko. "Nothing." She's the type of person that is confident but not annoying. It makes her more attractive. Inirapan niya ako at nilabas ang cellphone niya.

BAgo pa nag-umpisa ang pictorial hangang sa natapos, hindi ako umaalis dito sa kinauupuan ko kung saan kitang kita ko ang galaw ng halos lahat ng nasa kabilang kwarto. HIndi humihiwalay ang paningin ko sa isang partikular na babae kung saan hindi ko mapigilan ang mamangha nang mapansin ko kung gaano kalaki ang ipinagbago ni Brittany. Mas lalo itong gumanda. Mas lalong nadagdagan ang self confidence nito at kanina, habang pinagmamasdan ko ito na naka pose sa harap ng camera, feeling ko mas lalo akong na-inlove dito

“I know you're mad at me. I should do something about it. So here I am, doing something.” “Ang kapal ng mukha mo, ah. ‘Yan ba ang something mo? Date? Dinaan mo pa talaga sa kondisyon, bwisit ka!” “Of course. That’s the best apology package there is—me.” Napanganga ako. “Wow. Just wow. Taas ng confidence sa sarili?” He smirked. “Confidence is my middle name, baby.” Napairap ako. “Puwede bang tigilan mo ‘yang kakatawag sa akin ng baby. I'm not your baby."

Sinamaan ko nalamang siya ng tingin at nauna nang pumasok. I have a meeting with someone, a client. At hindi ako kinakabahan, confidence is the key. If you have your confidence and self-trust, walang wala yang kaba na iyan sayo, but accept it not all people have the same confidence I have right now, pero wala namang bagay na di nakakaya kung di susubukan? You guys out there who are not confident enough, try to build it up, face your fears and trust your self and skills. Wala namang mawawala, you should be a risk taker. Yun ang ginawa ko para maabot ang mga bagay na ito. I took the risk. Even if it means losing my other half.

Pero kahit ganon, may kakaibang kilig sa tono niya—parang nakatagong pag-amin na hindi niya alam kung paano sabihin. “Yes, sir. I’ll do my best.” He studied me for a moment. “Do you always apologize for everything?” “Po?” “You’ve said sorry five times since you entered the room.” Napakamot ako ng ulo. “Habit na po siguro. Hirap na mawala.” “Well,” he said, leaning back on his chair, “try replacing it with confidence.” Napatingin ako sa kanya. “Confidence?” “Yes. People who are truly good at what they do don’t need to apologize for existing.”

Waaaa ayoko pang umalis sa kompanyang ito! "Dapat confident ka dapat sa sagot mo." Bakit parang pinaglalaruan ako ng lalaking ito? Hindi ko nga siya kilala eh! "Tama po ako..." confident na ani ko sa kanya. "Oh really?" Napalunok ako. Damn, sana naging part time job janitress na lang ako nito! ****** LMCD22