Self-discovery Novels & Stories

“Posible kaya… na matagal nang may ganitong bahagi sa ‘kin?” Marahil ay matagal na itong naroon at hindi lamang niya ito napansin noon. Tila si Zander ang nakadiskubre ng bahaging iyon ng kanyang pagkatao. Sa sobrang hiya sa kanyang sariling iniisip, agad niya itong itinaboy sa kanyang isipan. Mabilis siyang bumangon at naghilamos, pilit na hindi na muling isipin pa iyon.

"Pinagpapantasyahan ko ang lalaking halos kakakilala ko pa lang?!" Hindi niya maintindihan ang sarili. Hinawakan niya ang kanyang noo at huminga nang malalim. Kailangan niyang bumalik sa reyalidad. Bumangon siya, inayos ang sarili, at mabilis na nagbihis. ---

Muli niyang binuklat ang isang pahina. ‘How do you know if someone is meant for you?’ Pagbabasa niyang muli hanggang sa ipinagpatuloy ang pagbabasa. They help you become a better person. You help each other see the parts in yourselves you don't want to see. They show you things you didn't know, teach you valuable lessons, encourage you to follow your dreams, and to listen to yourself. They move you to your higher nature, to your higher truth.

Ang takot na hindi na muling mahanap ang ganitong uri ng pag-ibig. Kailangan niyang matutong mamuhay muli nang mag-isa. Kailangan niyang mahanap ang kanyang sariling lakas, ang kanyang sariling ritmo, ang kanyang sariling landas. Ngunit paano? Paano siya makakausad kapag ang bawat hakbang ay parang paglalakad sa basag na salamin? Paano niya mahahanap ang kanyang daan kapag wala na ang compass na nag-gabay sa kanya?

The Version of Themselves They Finally Met May mga pagkakataon sa buhay na akala mo hinahanap mo ang tamang tao. Pero habang tumatagal, maiintindihan mo— na minsan, ang totoong hinahanap mo ay ang tamang bersyon ng sarili mo. At hindi mo iyon makikilala agad. Dadaan ka muna sa pagod. Sa pagkakamali. Sa pagkawala.

Mistulang naapakan ang ego niya sa sinabi ng lalaking iyon. Sa labis na pagkainsulto, inabot siya ng isang oras. Kinalkal niya ang cabinet at kinuha ang pinakamahal niyang bestida. Siniguro nitong lantad ang malusog niyang cleavage at bakat ang kurba ng katawan. Tumugma ang dark maroon nitong kulay sa animo’y labanos niyang balat. Nilugay niya ang buhok. At malakas ang loob na bumaba sa hagdan. Ngunit tila umurong ang sikmura niya nang matanawan ang mga bisitang nasa sala.

sabi ko na lang. Mahina. Simple. Pero puno ng hindi ko masabi. Tumango siya. At tuluyan nang umalis. Naiwan akong mag-isa. Sa gitna ng cafeteria. Sa gitna ng mga matang nakatingin pa rin. Pero wala na akong pakialam. Huminga ako nang malalim. Napapikit. At doon ko na inamin sa sarili ko— “Susuko na ba ako…?”

At sa pagkakataong ito, ang tagumpay ay hindi na lamang paghihiganti—ito ay naging pagtuklas din ng aking sariling halaga at kakayahan. Ang susunod na hakbang ay magiging mas mahirap, ngunit handa na ako. Dahil ang lahat ng inaakala niyang sa kanya... unti-unti ko nang ipinaparamdam na ito ay magiging akin. TO BE CONTINUE

Sa sandaling ito, hindi ko maiwasang tanungin ang sarili kong mga aksyon, iniisip kung may isang bagay na hindi ko naibigay, isang aspeto ng aking sarili na pumigil sa kanya na yakapin ang kaligayahan sa aking presensya. Ang whisky ay nasusunog sa aking lalamunan, ang bawat paghigop ay nagpapalakas ng pakiramdam ng pagkabalisa na dumadaloy sa aking mga ugat. Sa bawat sandali na lumilipas, humihigpit ang pagkakahawak ng kalituhan at pagkabigo, lalong tumitindi ang kaguluhan sa loob ko. Natagpuan ko ang aking sarili na hinihiwalay ang mga fragment ng ating nakaraan, naghahanap ng mga sagot na maaaring hindi ganap na ihayag ang kanilang mga sarili.

Kaya proud to be single ako dahil i can do all things i want without needing permission to someone puwera lang sa pamilya ko syempre kailangan na nagpapaalam parin ako sa kanila ayaw kona maulit uli yong nangyari. Nang mapatingin ako sa samalin don ko na realize na subrang napabayaan kona pala ang sarili ko ilang years ang nakalipas ang dating ako na hindi man lang nadadapuan ng lamok ay ito na ngayon, pero tanggap ko naman sa sarili ko kong ano ako noon at kong ano ako ngayon kasi hindi kona mababalik ang nakaraan para baguhin lahat ng maling nagawa ko. At dahil 12:00 noon pa ang pasok ko i told my self " Bhem this is it , love yourself first , know your worth , kaya magpapaganda ka ngayon