Self-discovery Novels & Stories

And slowly, she's learning to love herself every day, with Seventh. Unknowingly, she's learning to let go of her dark past. She's now having confidence, collecting the tiny pieces of self-love she have lost years ago. The brokenness of her soul started to become whole again, she can deal with the scars inside her little by little. Natulala siya nang muling tumingin sa salamin, nagkasalubong ang mga tingin nila ni Syete sa repleksyon nito. Nasa likod niya ito, nakatayo sa bukana ng pinto. Sa sobrang excitement nakalimutan niyang ilock ang pinto.

Gusto ko, sa trip na ‘to, sarili ko lang ang kasama ko… at sarili ko lamang din ang iisipin ko. This trip is for me to get to know myself better. Soul-searching ika nga. Pakiramdam ko kasi, nitong mga nakakaraaang buwan, parang naging iba tao ako dahil kasama ko si Dylan. In this trip, I hope I can redeem myself. Sana ay bumalik na ako sa dati… noong hindi pa dumarating sa buhay ko si Dylan. “You’re leaving me?”

Simula no’n, kinupkop na siya ng kaniyang Lolo at pinatira sa mansyon nito. Until one day, she had a dream, a strange dream that will make her find what is the meaning of it. Kaya naman ng magtanong siya sa Lolo niya patungkol dito, may nagtulak sa kaniya na alamin ang buong katotohanan nito. At isang paraan nito ay ang pag-alis niya sa puder ng kaniyang Lolo at habang siya’y naglalakbay, mayroon siyang natuklasan sa kaniyang sarili na magpababago sa buong buhay niya.

Hindi ko rin alam, pakiramdam ko hindi ko kakayanin ang kung ano man ang makikita ko. Mayroon ding maliit na boses sa utak ko ang nag-sasabing umalis na ako, iwanan siya, pero hindi ko kaya… pakiramdam ko madudurog ako. Pakiramdam ko hindi ko makikilala ang aking sarili sa oras na iwanan ko ang lahat nang walang maayos na kasagutan. I want to know the truth, and yet, I’m scared to look for it.

I have been carrying luggage for a long time and it was so hard to get along in life with those. Along the way, mas dumami ang pag-iyak because of not trusting and doubting my own self. Paano kung mas pumalpak ako? Paano kung hindi ko magawa at mas malunod ako sa nararamdaman? Hindi naging madali ang nagdaan na dalawat kalahating taon. I was torn between heaven and hell, comfort and chaos, giving up and being sedulous. Ang hirap sa parte ko lalo na't mag-isa lang ako, but that solitary made me realize so many things on my own and put up my new self. May mga gabi na basta na lang ulit ako maiiyak kasi pagdududahan ko 'yong sarili ko at malungkot kasi may naalala akong mga tao.

Kailangan niyang lawakan ang pang-unawa. Gusto kong gumaling muna si Ringgo. Gusto ko ring matahimik na muna ang lahat. Nais kong ligtas ang lahat habang naghihilom ang sugat ng kahapon. Hanapin mo muna ang sarili mo at gawin ang mga bagay na hindi mo nagawa nang sinimulan mong mahalin ako. Ganoon din ako. Tatapusin ko sa ibang bansa ang aking Graduate studies. Matagal ko nang gustong gawin ito at sa tingin ko, ito na ang tamang pagkakataon. Kung sa tingin mo ay masyado kong nakontrol ang buhay mo, ito na rin ang pagkakataon mo para patunayan ang sarili mong kaya mo ring tumayo sa sarili mong diskarte.

Hindi siya sumigaw. Walang dramatic scene. Mas tahimik pa sa inaasahan. Pero mas totoo. Lumapit ako at niyakap siya. Hindi mahigpit. Hindi desperate. Just enough. “Hindi ako umaalis,” sabi ko. “Hindi ko lang alam kung paano manatili nang hindi nawawala ang sarili ko.” Hinawakan niya ang likod ko. “Then find yourself,” bulong niya. “And if you still want me after… I’ll be here.”

Ngunit kahit sa init ng bawat halik at haplos, natutunan ko na mahalin ang sarili ko higit sa pagnanasa. Hindi ito simpleng pagtutulungan ng damdamin at laman; ito ay isang pag-aaral ng kapangyarihan sa sariling katawan, damdamin, at desisyon. Sa bawat init ng gabi, natutunan kong hindi lang ako biktima ng nakaraan, kundi babae na may sariling boses, sariling pagnanasa, at sariling dignidad. VI. Rebuilding Independence

Unti-unti nang naaayos ng pamilya ko ang buhay namin, pero ako kaya, kailan ko masasabi na maayos na ako? Napa buntong-hininga na lamang ako saka itinuloy ang pag-aayos sa aking sarili. Nang matapos ako ay muli ko na pinasadahan ng tingin ang repleksyon ko. And as I look at myself in the mirror, I see a different woman staring back at me.

“Palagi akong naririto hija at laging bukas sa inyong mga apo ang tahanang ito. Basta ikaw Tracy, patuloy mong paunlarin ang sarili mo at alam ko na malayo ang mararating mo.” Isang malaking realization ang natutunan niya sa pagkakataong iyon. Paninindigan na niya nang matagal ang pamummuhay niya, kung saan ay sarili na lang ang inaasahan niya. Nagpapasalamat siya na naging determinado siya buhay niya noon. Nakapag-aral at napagtapos niya ang sarili.