Sent In Tagalog Novels & Stories

" ''Just because you're growing old.'' ''Dahil stress ako sa iyo!'' ''Masyado na akong malayo para ma-stress ka sa akin. And do you know how far this place from Manila?'' ''Malapit lang ang Pangasinan.'' ''You made me drive four hours. Just to see your tantrums.'' ''Tantrums?'' Binato nito nang dinampot na unan ang binata. ''Pupunta ka lang ba rito sa akin kung naghihingalo na ako o nasa loob na ng kabaong?''

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Kaya naman nakaramdam siya ng disappointment kay Miguel, pero ang pakiramdam niyang iyon ay pilit niyang inalis sa isip. Apat silang lulan ng kotse, ang isa ay assistant ni Mark ayon kay Miguel na hindi na niya maalala ang pangalan. Mag-aalas singko ng hapon na rin sila nakaalis dahil nagkaroon ng aberya sa delivery ng materyales at kailangang hintayin ni Mark na dumating iyon upang inspeksyunin bago i-recieve.

DADDY NINONG: Can I call you? Me: nakauwi ka na ba? DADDY NINONG: malapit na ako sa bahay. Me: tawag ka kapag nasa bahay ka na. DADDY NINONG: okay po. Napangiti na lang ako dahil may po siya. Na para bang ang sweet niya sa ganitong paraan. Ang sweet na pino-po niya ako. Ang gwapo niya talaga kapag mahinahon siya. Ang gwapo niya kapag hindi siya galit at mas nagiging gwapo siya kapag nakangiti siya.

Karninas lang tawag namin para medyo sosyal. "Pasensya na ah! Siksikan tuloy tayo dito. Wag kang mag-alala hahanap rin ako ng boarding house na sarili ko. At babayaran naman kita sa pag-stay ko dito." "Gaga! Okay lang noh. Buti ngang nandito ka. Maloloka ako dito. Jusko!" Ngumiti ako. Bait talaga ni Tanya! "Buti nga nakapag-aral ka pa ngayon eh"

“Gaga ka talaga!” Napailing na lang ako bago tumingin sa ibang direksyon. Hindi ko alam kung bakit may parte sa akin ang nasasabik. Ngunit may parte sa akin ang natatakot. Ayoko ng magmahal pa ulit. Ayoko ng masaktan. Parang ang gusto ko na lang…walang commitment pero napapaligaya ang isa't isa. “Naku, day! Mukhang mababaliw ng husto si Azrael sa pudày mo. Kaya hayaan mo lang siyang kainin iyan nang kainin. Vitamins iyan! Pampaganda!”

"Oh Torres, may lakad ka na mamaya?" "Meron po Sir, uuwi muna ako sa Bulacan, birthday kasi ni Daddy," sagot ni Kevin kay Rex habang inihahanda ang kanyang mgamitl "Ganun ba? Kung gusto mo dumaan ka muna sa unit ko mamaya." "S-sige po sir, ano po bang meron?" "Kaunting celebration lang sa nangyari sa araw na ito, maaasahan ba kita, Torres?"