Senyor Pasta Novels & Stories

"Francesca, we are moving to a multi-million dollar Mediterranean island estate with private chefs who can cook authentic Italian pasta and fresh seafood, and yet you're crying over instant noodles?" "Hindi mo naiintindihan ang kultura ng mga happy-go-lucky, Rafael Valderama!" pagmamaktol ni Frances habang nagpapakita ng puppy eyes. "Ang pasta ay para sa fine dining, pero ang instant noodles ay para sa kaluluwa!"

Ilang steak din ang nauwi sa basurahan kaya naisip niyang simple pasta na lang ang pag-aralan. “Ngayon ko pa lang lulutin para nainit pa kapag kinain natin.” wika ni Renz. “Anong lulutuin mo?” curious na tanong ni Arah. “Creamy mushroom pasta. Hintayin mo na lang ako dito sa sala. Mabilis lang ako.” “Pwedeng tumulong?” “No, bisita kita and–” “Please. Para hindi naman ako mainip.” Nang mapatingin si Renz sa mukha ng dalaga ay napabuntong hininga siya. Hindi niya kayang tumanggi kapag ito na ang nagsalita.

Ilang minuto lang, inihain sa kanila ang kanilang nilutong pasta, sinamahan ng fresh tomato sauce, olive oil, basil at parmesan cheese. “Buon appetito!” sabi ni Chef Mico. Umupo sila sa isang maliit na mesa sa gilid ng kusina, may kasamang dalawang baso ng Chianti wine. Tinusok ni Ysabel ang tinidor niya sa pasta, sinubukan ito, at napapikit sa sarap. “Oh my God,” sabi niya, napahawak pa sa dibdib. “This is… heaven.”

"Parehas pala tayo Kiel. What's your favorite pasta recipe? Mine is Ravioli." "Mac and cheese and carbonara. I like spaghetti too." "Really? Tamang-tama. I cooked carbonara. You want to taste it?" Tumingin sa kanya ang anak. She nodded and smile. "Hmm...mukhang masarap iyon, Papa ah. I want to taste it too." Sabi niya dalang pang-eenganyo sa anak. Sa totoo, itinanong talaga ni Levin sa kanya kaninang umaga kung anong paboritong pagkain ng anak. And pasta is Kiel's favorite. Any pasta recipe naman pero mas bet nito ang Carbonara and Mac and cheese.

Tinitigan niya si Xerxes, nagmamakaawa ang mga mata, pero pader ang kaharap niya. "Anong gusto niyo?" mahinang tanong niya. Boses ng isang talunan. Ngumisi ulit si Xerxes. Tagumpay. "Pasta. Carbonara. Yung creamy. Alam mo naman kung paano ko gusto 'yon, 'di ba?" sabi ni Xerxes nang may pang-aasar. "Yung specialty mo noong college tayo. Yung niluluto mo sa akin kapag pagod ako galing practice. Namimiss ko 'yon eh."

Lahat ng mga estudyante tuloy ay napaorder para tikman ang bagong twist ng pasta not with sauce but with adobo. Pagdating sa Little West, ipinagmayabang ni Rafa na may tumalo na sa lasa ng pasta ni Ambrox. “That could never happen. My dad makes a delicious pasta adobo ever.” Inalok pa niya ang kaklase pero tinanggihan niya ito. “Paano mo nasabi eh natikman nga namin sa One Happy Place ‘yung pinagmamalaki mong pasta adobo ng daddy mo? Taob na! Ano? Sama ka para matikman mo.”

"Beef steak for me and..." "Italian Pasta," sabi ko na bahagyang kinagulat niya. "Okay. Beef steak and pasta," tugon niya sa waitress. "Wine?" "Sure." "Give us one from the house's finest wine, please." "Okay, Sir. I'll be back with your order po," sabi ng waitress at umalis. "I thought you'll have beef steak or pork," komento niya. "Gusto ko ang pasta, Mr. Suarez. But thank you, your recommendation is useful."

Patingin-tingin sa kanya ang nag-aalalang si Jenny habang hinahanda nito ang agahan niya sa maliit na mesa. “Ayos lang po kayo, Ma’am? Tatawagin ko si Sir.” “Hindi na,” pigil niya. Umupo siya agad sa harap ng mesa nang makita ang ketchup at mansanas kasama sa agahan na inihanda. “Pakia-alis na lang itong soup, Jen. Ang pangit sa paningin ng macaroni. Kulubot eh.” Napanganga sa kanya ang katulong. Laitera siya sa walang kamuwang-muwang na pasta.

natatawang komento naman ng isa pa. Upong hearing that name, my pupils dilated as I checked the man beside me. Halos malaglag ang panga ko nang napatunayan na si Senyorito nga ito! Seryoso at abala sa pag-itsa ng mga pagkain sa basket ko! "Senyorito..." tikhim ko sa pagitan namin. He shot his piercing eyes at me and sported a scowl. It's too late when the way I addressed him latched onto me. Ramdam ko ang pagkupas ng dugo ko sa mukha.

Si Jesza ay naglalakad sa tabi nila, nakatawid ang mga braso at pilit na hindi tumitingin kay Damon. “Mommy, kailangan natin ng pasta! Gusto ko ng spaghetti!” Sabi ni Eli habang itinuturo ang shelf ng mga noodles. Kukuha sana si Jesza ng isang pack nang unahan siya ni Damon. Sabay na dumampi ang kanilang mga kamay sa plastik ng pasta.