Senyor Pasta Novels & Stories

aniya at ngali-ngaling sumubo sa pasta. Hindi muna kumain si Hector at pinagmasdan pa siya habang ninanamnam ang lasa ng pasta. Hinihintay ng lalaki ang reaksyon niya. Halatang gusto agad nito malaman kung okay ba sa kaniya ang pastang ginawa nito. “How is it?” anito at bakas sa mga mata ang pag-asa na nagustuhan niya ang ginawa nito. Ngali ngali siyang tumango. “Ayos lang.”

Sulitin mo muna ang date! Hindi nagtagal ay dumating na ang mga pagkain. Isang pasta na may kasamang steak na mukhang napakalambot at kung anong seafood na may magandang dekorasyon. Nang tikman ko ang pasta, literal na napapikit ako. Ang sarap! Parang sumasabog ang iba't ibang lasa sa bibig ko. “Masarap?” tanong niya, habang pinapanood ang reaksyon ko.

"I understand you. I'm glad that you asked me. Don't worry she's nothing but a desperate girl who wants my attention.'' Tumango ako. Iniba ko na ang usapan at kumuha na ng niluto niya. He cooked tuna pasta which is one of my favorite food. I was shocked when he told me that it was his favorite too! Well, he's italian nga pala. ''Ang sarap!'' sabi ko habang patuloy lang sa pagkain. Nakatatlo na plato na ata ako ng niluto niya at hindi ko iyon namalayan. Ang luto niya ata ang pinakamasarap na natikman ko na pasta, masarap naman yung luto ni mom pero parang mas masarap yung kay Theseus. “Baka tumaba ako nito dahil sa sarap mong magluto!”

dumukwang eto para halikan ang aking kamay. Naputol lamang ang aming usapan ng dumating na ang aming pagkain. Masarap ang pagkain sa piniling Restaurant ni Senyor Roberto. Iba talaga ang taste niya. May class. Nang matapos ang aming main course ay um-order pa ulit eto ng sparkling water para sa kanya at Pinot Noir red wine naman para sa akin. Habang inaantay ang aming order ay may kinuha etong maliit na kahita na lagayan ng alahas sa kanyang bulsa. Binuksan eto at kinuha ang isang bracelet sa loob.

Pero si Papa, padala ng padala ng mga stocks na akala mo may-ari ito ng isang livestock farm. "Oo nga." Sagot ko at kumain na ako. Hindi na gaanong mainit ang pasta. Lumamig na dahil sa delay kanina, pero okay lang dahil masarap pa rin naman. Mainit pa rin naman ang sabaw. Kaya humihigop na ako doon, at kumain din ng seafood.

May ilang klase ng pasta, may steak, vegetables, pizza, and of course filipino food. “This is a lot Tita, but thank you so much for having us here. I really miss you cooking Tita, we should meet more often Tita. I want to learn more about cookery, my Mom would love to join us din po,” saad ko kay Tita habang sumusubo ako ng pasta na nilagay ni Theo sa aking plato. Ako na sana ang kukuha pero hindi niya ako hinayaan at maupo lang daw ako.

I was wearing a simple red short-sleeved Versace top paired with my black gold-buttoned shorts. Bumungad sa'min ang modernong palapag sa loob ng pasta corner at maraming chandeliers na nakasabit dito. Amaris was hugging my neck while watching the place. "I'll have the shrimp pasta and one order of banana milk. Ay, ito! Mayroon din pala silang croffles. I'll have their nutella with strawberries." Nakangiting usal ko. "Good day, Ma'am. Welcome to Pasta Corners, we hope you enjoy our food! Are your orders ready?" Pagtatanong sa'min ng waiter.

Parang may bigla siyang naalala sa adobo pasta. “Bakit?” Itinaas ni Nadja ang tinidor. “Open your mouth.” Lahat ay napahinto sa kanilang nakita. “Masarap ‘di ba?” Nakangiti pa ang babae. Nagkatinginan naman sina Nessa at Cogie. Tumabi si Holly at Mackie kay Inigo. “That’s Mommy’s favorite pasta.” “Masarap ba, Tito?” Halatang hindi pa sanay ang mga bata sa pagsasalita ng tagalog. Tumango naman ang lalaki.

Panigurado, tumubo na naman ang sungay ng senyorita na ‘yon. Lalampasan na niya sana si Paolo para puntahan ang amo niya pero hinarangan siya nito. Ang lakas yata ng tama ni Paolo sa kaniya at may pa harana-harana pa itong nalalaman. Siguro kung lalaki lang siya at kailangan niya ng bakla, baka sunggaban na niya ang desperadong baklang ‘to. Iyon nga lang, hindi siya gano’n.

They called it Polar Seaside. "Tama na," awat ko sa kan'ya nang akmang dadagdagan niya pa sana ng pasta ang aking plato. "They cooked the best seafood pasta here." Tumango lamang ako at inabala ang sarili sa pagkain. Tama siya. Their seafood pasta was so delicious that it can calm my mind and heart even just for a while. Subalit kapag tumitingin na ako sa kan'ya at bumabalik ang pagkailang na nararamdaman ko.