Senyor Pasta Novels & Stories

Parang may bigla siyang naalala sa adobo pasta. “Bakit?” Itinaas ni Nadja ang tinidor. “Open your mouth.” Lahat ay napahinto sa kanilang nakita. “Masarap ‘di ba?” Nakangiti pa ang babae. Nagkatinginan naman sina Nessa at Cogie. Tumabi si Holly at Mackie kay Inigo. “That’s Mommy’s favorite pasta.” “Masarap ba, Tito?” Halatang hindi pa sanay ang mga bata sa pagsasalita ng tagalog. Tumango naman ang lalaki.

Panigurado, tumubo na naman ang sungay ng senyorita na ‘yon. Lalampasan na niya sana si Paolo para puntahan ang amo niya pero hinarangan siya nito. Ang lakas yata ng tama ni Paolo sa kaniya at may pa harana-harana pa itong nalalaman. Siguro kung lalaki lang siya at kailangan niya ng bakla, baka sunggaban na niya ang desperadong baklang ‘to. Iyon nga lang, hindi siya gano’n.

Ngumiti lang si Josh habang naupo naman ako sa high stool ng island counter na katapat ng pinaglulutuan niya. "Ano ba 'yang niluluto mo?" "Just a usual breakfast. Pasta." "Pasta?" "This is orecchiette ai cime di rapa ricetta." "Ha? Ano 'yon?" "An Italian cuisine." "At usual breakfast na iyan sa iyo na kahit nga pangalan hindi ko man lang mabigkas?" "Orecchiette ai cime di rapa ricetta." "Okay na iyan. Mukha namang masarap. Pero akala ko ba hindi ka nag-aalmusal? Kape lang ang preferred mo sa umaga, 'di ba?"

"Do you like pasta?" Ang mga mata ni Kirsten ay pinamunuan ng mga luha; na ikinalungkot niya sa pagkakataong iyon dahil naisip niyang labis siguro itong nalulungkot na ipagdiwang ang kaarawang hindi kasama ang ama. This was her first birthday without her father, and he felt sorry for her. "Favorite ko ang lahat ng pasta dishes..." sagot ni Kirsten sa garalgal na tinig.

Tanging kami lang. Pagkalipas ng ilang oras, nagsimula nang mag-serve ng pagkain. Pinili ko ang steak habang si Elena naman ay nag-order ng seafood pasta. Si Maya, gaya ng inaasahan, ay kumuha ng burger at fries. "Ate Elena, totoo bang mas masarap ang pasta sa Italy kaysa rito?" tanong ni Maya habang ngumunguya ng fries. "Sabi nila. Pero malay natin, baka hanapin mo pa rin 'yung matamis na spaghetti sa atin," tawa ni Elena.

Nahihirapan pa ako dahil hindi ito marunong gumamit ng gas stove dahil naka induction cooker ito sa condo. Hindi ako nito hinayaang tumulong at pina-upo lang ako sa tabi. Makalipas ang mahabang sandali ay nilapag nito sa harap ko ang niluto. Pasta. Sobrang natatakam ako sa niluto ni Seniorito. Unang pagkakataong makakain ako ng pasta na social. Kadalasan kasi spaghetti ang hinahanda ni inay pagbirthday ko. "Dig in," malamig na imbita nito na umupo sa tapat ng kina-uupuan ko.

“Mijo, bakit hindi mo nagalaw ang pagkain mo? You don’t like the food? You should try this paella, Mijo, ako ang nagluto nito.” “Lo siento, Mamá (I’m sorry, Mamá). Wala akong gana,” he leans forward and reaches for the bottle of wine to fill his glass. “Hm, sa pagod ‘yan. Malalim na ng mata mo, na-i-stress ka ba ng Interpol? Your Abuelo is in Mallorca as we speak, enjoying his sobrasada (cured sausage) and La Rioja Alta (Spanish red wine) with his amiga, of whose name I have not yet known. The good thing is he won't be bothering you until next year—so you’ve got plenty of time for peace and quiet.”

Turo niya sa nasa harapan niya. Napatingin naman ako doon at saka lumapit. Pakiramdam ko naman ay gusto ko nang maglaway nang maamoy ang napakasarap na amoy ng pagkaing 'yon. I didn't also expect na paborito ito ng mga estudyante rito. "A seafood pasta with smoked lobster tails?" sambit ko habang nakatitig sa pagkaing 'yon. "Yup! That's also my favorite, but I'm not in the mood to eat that. Medyo busog din kasi ako," sagot niya.

Humarap kami sa isa’t-isa upang ipakita ang aming mga sagot na ikinagulat ko nang husto. Ang kanyang sagot ay spaghetti. My lips parted. “Buti naalala mo pa,” nakangisi kong sabi. He smiled softly, as if he's proud of himself that he knows all about me. “Of course, remember? We call ourselves a pasta duo.” Yes, we are pasta duo as we really love pasta, ibang klaseng luto nga lang. “Next, who takes longer to get ready?” Syempre, siya. Naalala niyo noong photoshoot? Sobrang tagal dumating.

Pasta na walang sauce. “Nasaan ang sauce?” Kinuha ni Amelia sa bag n’ya ang isang bote ng chili oil at iniabot ‘yon kay Kraner. “Here.” “This?” kunot-noong tanong ni Kraner. “Yes. Iyan ang magiging sauce mo sa pasta. Masarap. Promise.” Pinanood ni Kraner si Amelia na taktakin ang bote ng chili oil sa pasta. Hinalo-halo ito ng dalaga at nang matapos ay humarap ito sa kanya.