Novel & Cerita Setting Boundaries Quotes

Parang bata kong salita. “I didn't mean to act like that. Alam ko naman kung saan lang boundary ko e. Hindi naman ako lalampas sa expectations mo sa akin. I will set a limit between us.” I said. “Then, what about Uncle? What will he think if you put boundaries?” Hindi agad ako nakasagot kay Cathy, bagkus niyakap ko na lang siya ng mas mahigpit at iniisip ng mabuti ang isasagot sa kanya.

Naningkit naman ang mata ko. "Kung meron man, sabihin mo lang nang maaga para makapagset tayo ng boundaries sa isa't isa habang nasa ganitong set-up tayo. Ayokong makarinig ng issue about sa atin lalo na't paniguradong pinapaalam na ni Mommy ang status natin sa mga kakilala niya. She's too excited about me getting married. In no time, pwede nang kumalat ang status nating dalawa.

Tapos napatingin siya sa akin. “Seriously? Is that a wall?” “Boundary,” sagot ko. Bahagyang kumurba ang labi niya, halatang pinipigil ang tawa. “Do I look like I can cross that boundary right now?” tanong niya. Tiningnan ko ang benda niya, saka ang mukha niyang medyo namumutla pa rin. “Para hindi ka makakagalaw nang mabilis,” sabi ko. “Mas mabuti nang safe.”

Dire-diretso ko rin iyon na sinabi. “But its okay, Joaquin. Alam ko naman kung hanggang saan lamang ako. I know my boundaries kahit ako naman ang nakatadhana sayo. I know my limitations.. Alam ko kung saan ako titigil at kung saan lamang ako lulugar.” patuloy ko pa. Maybe this isn't the perfect time, but I know this is the perfect place para masabi ko lahat ng bagay na iyon.

Sandali lang kami nagkasama pero ganito na agad ang loob ko sa kaniya? I need to set boundaries, kasi kapag hinayaan ko ang sarili kong mahulog kay Noah, hindi ko na alam kung paano pa ako makakabangon sa sarili kong laban.

"Siguro dahil iyon naman talaga ang totoo. Tama na yung expectation na may isang nakalaan lang sa atin. Hindi naman talaga totoo ‘yon. Yung sinasabi nilang may para sa ating naghihintay at hindi pa natin name-meet, na may isang tao na mananatili atin habang-buhay, isang malaking kaolokohan. Alam mo, kung patuloy tayong maniniwala sa gano’n, paniguradong masasaktan lang tayo sa huli. Face the reality and stop dreaming for that expectation." "Hindi ko alam kung tama itong papasukin kong ganito ngunit dahil gusto kita susubukan ko. Gagawin ko." "Sigurado ka na diyan ha? Wala nang bawian" Ayaw kong lalabas na ako lang ang may gusto ng ganitong set-up. "Sige. Papayag ako.” “Yown. So naka-set na t

“I’m pulling you closer. I just don’t know how to do that without… burning everything else down.” Silence. They stood there, so close, but surrounded by invisible walls. Professional boundaries. Unspoken fears. Lingering memories. Then, in a whisper only she could hear: “I don’t want to lose you to someone who already knows how to stay.” Samantha crossed her arms tightly, her voice laced with controlled irritation. “So this is what we’re doing now? Every time a guy talks to me, I get called into your office like I’m being disciplined for breathing near testosterone?”

“May gusto ka bang i-set na boundaries?” Parang nagulat siya sa tanong ko. “Me?” ulit niya. Tumango ako. “Yes. Hindi lang ako ang may karapatan mag-set ng limits.” Ilang segundo siyang nag-isip. “Just one,” sabi niya sa wakas. “Which is?” “Don’t shut me out,” sagot niya. “Kung may nararamdaman ka, kahit galit, kahit sakit… sabihin mo sa’kin.”

“Nandito ako upang talakayin ang inyong kaso. Walang hihigit pa. Iyan ang boundary na kailangan nating itatag.” Ang kanyang ngiti ay hindi umabot sa kanyang mga mata, isang predatory expression. “Ah, ngunit lahat ay higit pa kapag ako ang kasama, Abogada Cruz. Ang boundary na iyan ay isa lamang linya sa sand, at ngayon, ang tide ay tumataas.”

Dahil sa unang pagkakataon, hindi ko alam kung dapat ba akong umalis… O manatili. At habang nakatayo ako sa harap niya, sa gitna ng malamig na mansyon at mas malamig na mga salita… naiintindihan ko isang bagay: Ang boundaries na sinasabi niya… Hindi para ilayo ako sa kanya.