Setting Boundaries Quotes Novels & Stories

Sabi ni Amy at makikita na sumuko na siya sa kanyang pagpapanggap, "Pero napansin ko sa katagalan ng pagtatrabaho natin ng magkasama, parang hindi ka naman mayabang at alam mo kung paano mag-set ng boundaries. Meron akong mas nakababatang kapatid na kasing-edad mo kaya medyo relaxed ang pakiramdam ko kapag kasama kita." “Tama na ang daldalan. Malaki ang pagkakamali ng finance department at kailangan nating ayusin kung ano ang nangyari sa mga account na iyon bago magalit ng sobra si Mr. West. Kaya oo, kailangan na nating magtrabaho. Mag-overtime tayo ngayong gabi,” paalala niya. "Mas maganda kung 'wag ka nang magsalita, dahil baka gumawa ng surprise U-turn si Mr. West dito at makita niyang na

Naningkit naman ang mata ko. "Kung meron man, sabihin mo lang nang maaga para makapagset tayo ng boundaries sa isa't isa habang nasa ganitong set-up tayo. Ayokong makarinig ng issue about sa atin lalo na't paniguradong pinapaalam na ni Mommy ang status natin sa mga kakilala niya. She's too excited about me getting married. In no time, pwede nang kumalat ang status nating dalawa.

Tapos napatingin siya sa akin. “Seriously? Is that a wall?” “Boundary,” sagot ko. Bahagyang kumurba ang labi niya, halatang pinipigil ang tawa. “Do I look like I can cross that boundary right now?” tanong niya. Tiningnan ko ang benda niya, saka ang mukha niyang medyo namumutla pa rin. “Para hindi ka makakagalaw nang mabilis,” sabi ko. “Mas mabuti nang safe.”

Dire-diretso ko rin iyon na sinabi. “But its okay, Joaquin. Alam ko naman kung hanggang saan lamang ako. I know my boundaries kahit ako naman ang nakatadhana sayo. I know my limitations.. Alam ko kung saan ako titigil at kung saan lamang ako lulugar.” patuloy ko pa. Maybe this isn't the perfect time, but I know this is the perfect place para masabi ko lahat ng bagay na iyon.

“Excuse me.” Hindi pa man ito nakakasagot ay agad ko na itong iniwan. I’m not in the mood to deal with such people. It’s not being rude. I’m just simple showing him the boundaries I’ve set between my personal life and my business. Sa tinagal-tagal ko naging single, nasasanay na ako sa mga tingin na binibigay ng mga kalalakihang may koneksyon sa mga kliyente ko at hindi na ako naninibago sa mga ganong klaseng galawan.

Kung hindi dahil dito… Siguro nasa lupa na siya ngayon. Napabuntong-hininga siya. Pagkatapos ng ilang segundo, nagsalita siya. “Thank you,” sabi niya, diretso ang tingin. Simple. Walang halong arte. Para kay Anastasia, malinaw ang boundaries niya. Kapag may utang na loob, aaminin niya. Kapag may galit, hindi niya rin itatago.

Sandali lang kami nagkasama pero ganito na agad ang loob ko sa kaniya? I need to set boundaries, kasi kapag hinayaan ko ang sarili kong mahulog kay Noah, hindi ko na alam kung paano pa ako makakabangon sa sarili kong laban.

"Siguro dahil iyon naman talaga ang totoo. Tama na yung expectation na may isang nakalaan lang sa atin. Hindi naman talaga totoo ‘yon. Yung sinasabi nilang may para sa ating naghihintay at hindi pa natin name-meet, na may isang tao na mananatili atin habang-buhay, isang malaking kaolokohan. Alam mo, kung patuloy tayong maniniwala sa gano’n, paniguradong masasaktan lang tayo sa huli. Face the reality and stop dreaming for that expectation." "Hindi ko alam kung tama itong papasukin kong ganito ngunit dahil gusto kita susubukan ko. Gagawin ko." "Sigurado ka na diyan ha? Wala nang bawian" Ayaw kong lalabas na ako lang ang may gusto ng ganitong set-up. "Sige. Papayag ako.” “Yown. So naka-set na t

Gusto niyang hilahin ang buhok niya sa sobrang frustration. Hindi ba nito nakikita kung ano ang sinusubukan niyang sabihin? "Regardless kung tatay o hindi, kapag matanda na, dapat marunong nang maglagay ng boundaries." Tumitig siya rito nang seryoso. "Especially sa opposite sex." Sandaling natahimik ang lalaki. Pagkatapos ay bahagyang sumandal sa upuan. "Talaga?" "Oo."

Alexie said gently. “And I can’t be the place where you figure yourself out.” He stiffened not in anger, but in understanding. “I like you,” she admitted, and this time she didn’t look away. “More than I planned and more than I wanted.” Her voice softened but her resolve didn’t. “That’s exactly why I need boundaries,” she said. “Because if I let this blur…I’ll lose myself trying to hold you steady.” She took a small step back, creating physical distance to match the emotional line she was drawing.