Setting Boundaries Quotes Novels & Stories

"Ano bang problema mo, Jaxon? Bakit kailangang ganoon ang tono mo sa kanya?" ​"I'm just setting boundaries," kaswal at malamig na sagot niya habang nakapamulsa . ​"Boundaries? Sa teritoryo ko?" singhal ko sa kanya, ramdam ang panginginig ng boses ko sa galit. "Apo siya ni Aling Trining! At wala siyang ginagawang masama sa 'yo o sa akin para sarguhin mo ng ganyan!" ​"He's a stranger, Loriene. At nagyayaya siyang isama ka kung saan," katwiran niya, deeply locked pa rin ang mga mata sa akin .

"You know, one for the road?" "I can’t, Ica." Isang malakas na pagbuga ng hangin ang ginawa ni Arden. "Hindi nga dapat na nangyari ang mga nangyari sa atin kagabi. Hindi na natin dapat pa na balikan ang yugto na iyon sa buhay natin. Nothing good will come out of it if we keep on forgetting our boundaries."

“I understand.” “Good,” sagot ni Luna, bahagyang huminga, tila sinusukat ang bawat salita. “At sana maintindihan mo rin na may mga bagay na hindi na pwedeng ibalik. I need space, Damon. Boundaries.” Masakit pakinggan, pero pinilit niyang ngumiti. “If that’s what you need, I’ll respect it.” Nanahimik siya, tinatanggap ang linyang iyon—ang katotohanan na may mga pader sa pagitan nila, kahit gaano niya kagustong bumuo ng mas malapit na koneksyon.

**Finding Common Ground** Sa pag-usap namin, ramdam ko ang isang pag-asa. Ang aming mga takot ay nag-umpisa nang mabawasan. Sa mga pagkakataong iyon, napagtanto kong pareho kaming natatakot, ngunit naglalaban kami para sa aming pagmamahalan. “Let’s set some boundaries,” mungkahi ni Jarren. “How about we set aside time for each other, no matter how busy I get? Let’s have our date nights at least once a week. We can catch up and just enjoy each other’s company.”

Gusto ko munang makasigurado sa lahat bago ko siya tanggapin ng buo. “Pero hindi kita hahadlangan,” dagdag ko. “Hangga’t malinaw sa’yo ang boundaries. Hangga’t malinaw sa’yo ang responsibilidad mo. Hanggang malinaw sa'yo ang lahat, hahayaan kita na ligawan siya freely…Hindi ako mangingialam.” Tumango siya. “I understand. Thank you for your understanding. I won’t waste the chance you’ve given me.”

sarkastiko na tanong niya. "Wala naman si Aiza para gawin mo iyon. Alam naman ng mga kaibigan kong nagpapanggap lang tayo kaya hindi mo kailangan gawin iyon. Hindi dahil hinayaan kita na magpanggap tayo hindi ibig sabihin pwede mo gawin lahat ng gusto mo," sabi ko at yumuko siya saka tumango. "Know your boundaries and limit Mister," paalala ko sa kanya.

“Nakakapagod din naman ang ganitong setup ano? Hindi naman din habang buhay ay kaya ko.” “Masaya ako para sa ‘yo,” senserong hinawakan ni Ruffa ang kamay niya. “Hindi lahat ay kayang kumawala sa mga bagay na nagbibigay sa atin ng pasakit dahil doon na tayo nasanay.” Tumango siya rito dahil totoo ang sinabi ng kaibigan niya. “Saying no was the hardest part of my decision, Ruffa. But setting boundaries is therapeutic pala. As if it heals my mind from all the disappointment that might come later.”

Pabulong kong sabi sabay bukas ng pinto ng kwarto namin saka hinila siya papasok roon. Natawa ako sa reaksyon niya dahil bigla nalang siyang lumayo sa akin—na akala mo'y susunggaban ano mang oras. "Are you scared?" "No! Takot ako na baka mahuli nila tayo! Kaya umayos ka diyan. May mga bounderies tayo, at napag-usapan na natin iyan, Top." "I know. Pero nasa kwarto tayo; ikaw at ako lang ang nandito. Saka sino ba naman nagsabi na magpapahuli tayo?"

Pilit nitong winawaksi ang mga kamay ko. "Ayokong andito ka. I have set boundaries with you and you..", kinusot nito ang kwelyo ng damit ko. "your presence just makes that boundaries invisible over time. And I know that will fuck me up, so I don't want that, I dont want you, so leave!", nag-iinit ang katawan nito, nilalagnat siya. "Tumigil ka, kailangan mong magpahinga, nilalagnat ka, Jorge"

Napaghandaan ko na ito. "Bridging gaps is ideal, Architect, but pragmatism is necessary," matigas kong sagot. "Ang walls na tinutukoy niyo ay hindi para mag-isolate, kundi para mag-provide ng necessary boundary. In architecture, as in life, boundaries are essential to maintain the integrity of a space." Bahagyang nag-angat ng kilay ang dalawang juror sa sagot ko. Maging si Alistair ay napatigil sandali. Alam kong nakuha niya ang double meaning ng sinabi ko.