Pinagtagpo Ngunit Hindi Tinadhana นิยาย & เรื่องราว

Parang kahit anong gawin niya ay hindi pa rin ito sapat. Sa pagitan nilang dalawa ay isang hindi maipaliwanag na tensyon ang nakalutang isang mainit, malambing at puno ng isang bagay na hindi pa buo ngunit hindi rin maitatanggi.

Napakunot ang noo ko ng may makitang may nang tag sa akin pero hindi ko kilala kung sino kaya naman pinindot ko ito. To: Ashicc Privado Hindi ko alam kung anong pinagdadaanan mo, pero masakit sa akin na makitang hindi ka okay. Gusto ko lang malaman mo na nandito lang ako. Hihintayin ko kung kailan mo handang sabihin ang lahat, hindi kita huhusgahan. Tandaan mo na laging may nagmamahal sayo, sending mwahugs. From: sikret

Ito ay puno na ng pag-unawa – hindi perpekto, ngunit totoo. ---

nagtatakang tanong ng dalaga “Wala naman, ipapaalala ko lang sa yo na hindi tayo makakaahon sa hirap kung uunahin mo ang puso mo, alam kong matagal ka ng nililigawan niyan. Huwag mo bibigyan ng pagkakataong maging kayo at sayang ka lamang ineng, mapupunta ka sa mahirap din na gaya natin.” kumbinsi ni Gibo sa kapatid

'At natatakot akong masaktan s'ya' Napatingin ako sa aking palad. Lumitaw ang isang tanda at hindi ito maaari dahil oras na may makakita nito lalo na ang mga nilalang sa aming mundo, yari ako at ang taong kasama ko ngayon dito. Ang tanda ay isang puso at isang pana. Ang pana ay nakatusok sa puso. Wala itong kulay at guhit lang, tanda na may humalik na sa akin at hindi ito pwedeng magkaroon ng kulay dahil ibig sabihin no'n ay nahuhulog ako sa kan'ya.

At pinipilit kong matulog, pero hindi ako makatulog. to be continue...

Paliwanag ni Zander. Di agad ako nakapagsalita di dahil hindi ko maintindihan. Kahit papaano'y alam ko naman ang ibig sabihin ng rich at tsaka powerful. Ang di ko lang maintindihan ay kung ano ang kailangan ng isang mayaman at makapangyarihang babae sa isang kagaya kong dukha at alikabok lang sa mundong ito? Mas lalo lang itong dumagdag sa iniisip ko kaya mas lalo akong hindi na makapaghintay na makilala siya ng personal.

Paanong hindi ko nalaman ang mga ‘yon? “Tiyaaa…” humihikbi kong salita. “Sana sinabi n’yo sa akin ang totoo. Sana hindi n’yo tinago sa akin,” humahagulgol kong salita. Hindi ako galit sa kanya sa pagtago sa katotohanan, pero nasasaktan ako kasi tinago niya. May karapatan naman akong malaman ang totoo. Pero kahit paman malaman ko ang totoo kung hindi ko alam tunay kong mga magulang ay wala pa rin pala akong mapapala. I don’t hate them.

Kaagad na nabuhay ang matinding pagnanasa sa buo kong sistema. Kaagad kong tinugon ang halik niya! Ito naman ang hanap ko, magpapakipot pa ba ako? No! Wala akong balak na magpakipot dahil ginusto ko din naman ito eh! Ito ang pinakaaasam ng katawan ko at hindi ko ito palalagpasin!

Iyan lang ang sagot ni Hope. "Siguro nga, pinag tagpo lang tayo. Pero hindi tayo ang i-tinadhana. Ginawa ko naman ang lahat. Para lang mapanindigan yung ating nasimulan. Hindi ko akalaing ang sayang nag si-simula palang.. Ay mag tatapos rin pala sa salitang wakas. Paalam." malungkot kong dugtong habang nag lalakad palayo. Unti unti kong nararamdaman ang pang hihina ng aking tuhod. Tila ilang beses akong sinusuntok sa dibdib. Napaka sakit pala talagang mag mahal. Akala ko blessing na, patikim lang pala ng tadhana.