Shattered In Tagalog Novels & Stories

Past memories nila. Suddenly, Paula felt a pang of sorrow. Isang masakit na sakit ang bumalot sa kanyang puso. Hindi maipaliwanag na paghihirap na agad bumalot sa kanyang buong katawan. Hindi na siya makagalaw at hindi na rin makalakad. Napilitan siyang mapaupo habang yakap ang sarili. Ang malamig na kalye, ang basang simento ng kalsada sa bawat sulok, at ang babaeng naghihirap ay naging tanawin sa gilid ng kalsada. Her heavy breathing, like that of a wounded beast. Paula's hot tears continued to fall, until she wept uncontrollably, her heart now breaking into pieces. All traces of romance vanished; only Paula’s regret remained. Ito lang ang natira sa katawan niya.

Naguguluhang tanong ko. " Nandito ka sa isang pribadong Lugar upang magamot. Nabangga ka nang kotse at dahil doon ay nagtamo ka ng mga injuries. Kaya ka din hirap mag-salita ay dahil na din sa tinamo mong pinsala. " Ngunit kahit na anong sabihin nito ay naguguluhan pa din ako, hindi maalala ang mga sinasabi nito, " H-hindi ko p-po m-matandaan... "

Mischell's POV "Ay susmariyosep!" Gulat na sigaw ni Aling Gemma kasabay ng malakas na pagkalabog ng mabigat na bagay sa sahig dahilan kaya agad ko itong nilingon.

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

nanggigigil na tanong nito. Bagama't duguan at masakit na ang mukha, mas nilakasan pa niya ang pagtawa. "You poor little thing... Hindi ko lubos maisip kung paano ka tumagal sa team ko gayong napakahina mo naman. Nakakaawa ka."

Ako pa? "Kung sasabihin ko ba sayo ngayon na minahal kita iiwanan mo na 'ko?" He said, his voice is shaking. Alam niyo nararamdaman ko ngayon? Feels like my heart is shattered into pieces. He's breaking and breaking it. Yung dinudurog yung pinong pino.. Please naman parang wala nang natitira sa sarili ko.. Yung luha ko naman hindi maubos ubos hindi na 'ko makahinga...

I want some quiet alone time. But how much bad luck do I have had? Nakasalubong ko lang naman ang taong kinamumuhian ko sa buong buhay ko. Things becoming more gloomy, I clenched my fist, nails pierced deeply into the softened flesh of my palm. The wine glass cracked at my palm, and the range of anger is getting high. "Pechie," He valuable said and walk the distance we have hinablot niya ang kamay ko na may dugo dulot ng pagkabasag ng wine glass sa palad ko.

Ashley Tinanghali ako ng gising mula sa halos magdamag na pag-iyak. Akala ko, kapag pinaalis ko si Gem ay tapos na ang lahat at hindi na ako masasaktan. Pero mas masakit pala ang isiping hindi ko na siya makikita pang muli. Hindi ko na maintindihan ang sarili. Itinaboy ko siya, pero ako naman ang nasaktan sa ginawa ko.

Tangina, ang plastic ko pala talaga. Pero hindi na ngayon. Hindi na ako nagpakaplastic pa. Hind ko na kaya. Sabi ko sa sarili ko, hindi ako iiyak. Pero ang hirap pala. Napakahirap magtago ng emosyon lalo na't masakit na. Sobrang sakit na. I was about to walk out to save myself from embarassment when someone covered my eyes. "You don't deserve to cry because of a man like him, hush Dri," bulong niya na mas lalo kong ikinaiyak. Tangina talaga. ------ 💫

naputol naman ang sasabihin ko nang bigla itong mag salita. "Damn! Because I think I'm falling for you and I don't know how to handle this shit! Yes! I love Mia! I really do! But I didn't expect this to happen! Falling inlove with someone while I am still committed to Mia! And don't ask me how and why because i don't have the answer of that fcking questions too! Damn it!" Saka nito ako hinila para halikan. Marahan ang pagkakahalik nito sakin. Ingat na ingat na para akong isang babasagin na baso na isang maling galaw mo lang ang mababasag ito.