Sheltered In Tagalog Novels & Stories

Kiel Inip na inip na ako dito sa probensiya walang mga babae na mapaglilibang ko at walang bar na pwede puntahan narito lang ako sa bahay Ng tita ko. Kasama ko si lovely pero lagi itong NASA loob lang Ng kuwarto niya lalabas lang Kong magluluto o may kukunin lang sa labas. Bahay iskulahan lang din ito. Hindi nga ito nakikipag -usap sa akin.

"Don't worry, I won't harm you. I just want to say something." Umupo muna siya sa gilid ng kama nito. "P-pasensiya na po, Sir Michael. P-puwede po ba na magtagalog kayo? Mahina po kasi akong umintindi ng English," ani Michelle sabay kagat ng labi.

Muli niyang nilingon si Allen. Nakangiti na tumangu-tango si Allen na tila ba pinagmamalaki nito ang sarili. "Yes, yes, I'm your guardian angel. Siniguro kong walang nakakita sa atin kagabi nang umuwi tayo rito sa barrack." Mas lalo pa siyang napasimangot. "What do you mean guardian angel?"

he smile sweetly saka binaba yung baso at inabot saakin "My lips are sealed" umismid ako at kinuha yung baso na may wine. Yung para sakin lang talaga at walang kaagaw, ayoko na may kaagaw ako, dapat kung ano ang akin, ay akin lang. "also, tigil an mo na kalokohan mo sa katawan mo. Are you suicidal huh, parang nag papakamatay ka nung makipag sparing ka kay kuya" i said saka naman sya tumawa ng nakakaloko

Bakit sobrang tahimik ng mansion na parang ako lang ata ang tao? 'Nasaan ang mga tao dito?' tanong ko sa aking isipan. Mas lalong nangunot ang noo ko ng marinig ang matinis na 'Yes!' ni Chantal sa kabilang linya. Halatang masaya siya sa pag-payag ko. "Finally! Actually, ikaw lang naman ang hinihintay namin ni Trishana. Kung G ka, G, na rin kami!"

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

DYLAN "Talaga bang lilipat kana sa condo?" Usisa ng kanyang ina nang maabutan siya sakanyang silid na nag iimpake ng iilang mga damit niya. "Yes mama, mas okay na ito. Dahil kung nandito ako hindi ko maipapangakong hindi kami mag aaway ni papa. " Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan.

Halos magtaasan ang balahibo ng dalaga sa sobrang sayang nararamdaman. "Takas ka ba sa isang asilo? (Asilo, isang kulungan ng mga taong may sira sa ulo o nababaliw) Nakatulog ka lang, kung ano-ano na ang iyong mga pinagsasabe d'yan," nakakunot-noong wika ng kaibigang si Abby. "Umayos ka nga!" dagdag pa nito sa kaibigan. Ngiting-ngiti naman si Karina na yumakap sa kaibigan nang napakahigpit. "Sobrang natutuwala lang ako, ayaw mo ba noon?" maluha-luhang wika ni Karina sa kaibigang si Abby.

tawag ng babaeng kasabay kong dumating dito. "Nandyan na!" sabi ko at tinanguan ko si miss Joy na nasalubong ko pa sa hagdanan. Sa pangatlong palapag naman nandun ang rooms ng mga pansamantalang nagi-stay sa shelter na pamilya. Mayroon doong sampung rooms na may tig-tatlong bunker beds. Bale per room ay pwedeng anim na tao. Bawat rooms ay may maliit na mga tv. Sa dulo ng floor ay may banyo kung saan pwedeng maligo ang mga tao. Hiwalay ulit ang babae sa lalake.

sigaw ni Trisha sa matandang babaeng biglang pumasok sa silid niya. “Ay I’m sorry po, so very very so many very sorry. me nabigla me I'm shocking shocking ” hinging paumanhin ni Trisha ng mahimasmasan sa pagkagulat. “Oh, you're shocked. Is that how to say shocked in Filipino?” Tumawa ito.