Sheltered In Tagalog Novels & Stories

"Kasi naman, sistah, tanghali na tulog ka pa. May mga kotseng nakaparada sa labas dahil sa 'yo, kamahalan. At kulot na ang pubic hair ni Madame dahil ayaw niya ng drama dito sa compound." Madame ang tawag niya kay Anna kapag wala sa paligid ang Lady Boss namin. Compound naman ang tawag kung nasaan ang lumang gusali ng shelter, may 50 kabahayan na gawa sa light materials at ilang negosyo na nag aagaw buhay kabilang na ang kooperatiba. Nakaharap sa dagat ang compound at sa kanluran ay nababakuran ng malagong kabundukan.

“Hindi basta namamatay ang mga katulad niya sa apoy. Hangga’t walang bangkay, hangga’t wala akong hawak na patunay… buhay siya.” Gusto sana ni Celine magpumilit, magbigay ng pag-asa, pero sa loob-loob niya, ramdam din niya. Yung shadow ni Ramos, parang nandyan pa rin, nakabantay. --- Dinala nila lahat ng survivors sa isang lumang simbahan na ginawang shelter. Yung pader, may mga bakas pa ng usok. Yung stained glass, basag-basag na. Pero kahit ganun, safe pa rin siya kumpara sa kalsada.

“At kung tama ako…” ‎Huminto siya. ‎“Hindi ka niya iniwan noon,” dagdag niya. “Inilagay ka niya kung saan ka hindi mahahanap.” ‎Napatingin ako sa kanya. ‎“Protection?” tanong ko. ‎“O pagtatago,” sagot niya. ‎Napaupo ako muli. ‎Biglang bumigat ang lahat. ‎Ang galit. ‎Ang sakit. ‎Ang alaala.

" Mayroong banyo dito. May gripo doon pero mahina nga lang ang tulo. " Tumango ako at tumingin sa mga taong kasama namin ngayon sa evacuation shelter. " Kumusta dito? Kumpleto naman siguro lahat ng miyembro ng pamilya nila, 'di ba? Wala namang mga nasaktan? "

Galit ka dapat! “Nakakamangha nga. Sana all ginagawang pahingahan lang 'tong Isla” Natawa ako sa pag sana all ni Samantha dahil sa akin niya iyon natutunan. Madami na silang alam na salita kagaya na lang ng etneb na ang ibig sabihin ay bente, Petmalu means malupit. “Lodi talaga! Sana mapansin ako nun balang araw para naman umahon ako sa kahirapan.” Sabay namin siyang pinag hahampas.

“Even in silence, I watch. Even in shadows, I protect.” Napatigil ako. Dahil sa kanya, naramdaman ko ang isang bagay na matagal ko nang hindi naramdaman: kaligtasan. Hindi ang uri ng kaligtasan na may pader o lock, kundi ang kaligtasang may kasamang pag-aalaga at hindi nag-uutos.

Pahina 52 Warning! (Be responsible for reading the following scene. Thank you.) “Bakit tayo nandito, Greg?” nilibot ko ang buong paningin sa napakagara at napakalaking gusali na sa tantya ko ay isang condominium. “We need to talk more.” Naitaas ko ang aking kilay sa kanyang pasaring. “Kailangan ba talagang sa condo mo tayo mag-usap? Puwede naman sigurong dito na lang o hindi kaya sa isang kainan.” Wala sa kanya ang mga mata ko.

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

Mas lalo lang akong pag iinitan nong babaeng yun. "Ah sige po. Pwedi na po kayong lumabas. Uwi po kayo nang deritso sir. Mag ingat po kayo sa pagmamaneho mahirap na baka may mangyaring masama ako po ang malalagot." Bilin nito samin bago binuksan ang malaking kulay blue na gate nang Academy. "Sige po manong una na po kami salamat." Sabi ko bago kami tuluyang umalis.

sagot ko. Nasa isang masikip at mabahong eskinita ako ngayon. Maraming mga sirang sasakyang nakaparada sa gilid at kulang nalang ay bahayan ng mga maraming daga dahil sa mga basurang nakakalat nito sa dadaanan. Sa dulo nito ay makikita ang isang maliit na tahanan na tanging maliit na ilaw ang nagsisindi upang lumiwanag ang nasa paligid nito.