Sheltered In Tagalog Novels & Stories

'Yon pa naman ang daming mentioned sa user tapos puro 'HAHAHA' ang reply. Because of my curiosity, I copy the text and translate it in go-gle. Ito 'yong lumabas. - Parang wtf ang babae dahil tinago pa niya ang mukha niya. 'Yan 'yong lumabas sa s-in-earch ko. Hindi ko maintindihan ang meaning no'ng wtf pero pamilyar sa akin ang text. So, sinearch ko na rin para malaman ko. Ang lumabas...

--- --- --- --- "Oo." --- --- Parang may bumagsak sa loob ko. --- --- --- --- "At bakit hindi mo sinabi?" --- --- --- --- "Dahil hindi ko kayang sabihin." --- --- --- --- Napailing ako. --- --- --- --- "Lahat kayo may dahilan." --- --- --- --- "Lahat kayo may gustong protektahan." --- --- --- --- "Pero sino ang nagprotekta sa akin mula sa sakit?" --- ---

Ito ba ‘yong safe house? Hindi ito mukhang hideout. Mukha itong... private sanctuary ng mayayaman. "Welcome to Sanctuary House," bulong ni Caitlin habang bumababa ng van. "Athena designed this herself." Pumihit ako sa pintuan ng sasakyan at inilahad ang kamay ko kay Emma. Nang makababa siya, pinunasan niya ang pawis sa noo kahit malamig ang hangin. Ramdam kong tensyonado pa rin siya, gaya ko.

Kalabog, yabag ng mga paang nagtatakbuhan, kasunod niyon ay umibabaw ang boses ng isang babaeng naghihisteria. “Huwag po, Itay! Huwag po!” “Ano yon?” tanong ni Guen kay Amihan. Pero hindi na nito nakuhang sumagot. Dagling tumakbo ang katutubong bata papasok sa loob ng shelter.

Habang nasa opisina, si Shiro ay busy na nagbabasa ng mga dokumento "I know" "When did you find out?" "Matagal na." "Hmp! you... daddyy.. you're so mean! hmp" Malungkot na niyakap ni Raeshin ang maliit na pink na baboy na stuffed toy niya at patuloy na umiyak "Why didn’t you tell me? I don’t want to stay here anymore and go to school without Tita nini. I want to go back to Philippines, waaaah~"

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

PSYC21 “Alam mo ikaw bumalik ka lang dito nag kanda-gulo-gulo nanaman! Wala kang ibang ginawa dito kundi ang manggulo. Bakit hindi ka nalang umalis dito nang matahimik na ang lahat?!” hesterikal na sigaw ni Mae sa loob nang room.