Sheltered In Tagalog Novels & Stories

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

She tamed me with her love and changed my wild life into a peaceful one. Hindi lang buhay ko ang pinaamo niya pati na rin ang aking puso. END (ito na po ang wakas. on going ang nakalagay dahil may ibang chapters na kailangan pang i-edit dahil sa typos/wrong grammars. salamat.)

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Sabay suot niya sa akin ng sombrero bago ako lumabas ng sasakyan. Inayos din niya ang hood ng jacket ni Eli at maging siya ay nakasombrero din. "Mabuti nang mag-ingat tayo. Hindi natin alam kung hanggang saan ang kayang gawin ng mga tao sa labas basta may maibalita lang. Ayokong isa alang-alang ang kaligtasan ninyo ni Eli." Nauna siyang lumabas na kalong si Eli at inalalayan pa akong bumaba. Hindi niya ako binitawan hanggang sa makapasok ng bahay.

YVESSIRAE ELSWYTH QUIOVA - AZALEANO “Dahil ang bahay na ito at puno ng protection. May mga armas na nakatago sa mga makapal na semento na ‘yan kaya kahit ambushin tayo dito. Hindi ka nila mapapatay dito.” Paliwanag nito na kina laki ng mata ko.

DAHIL sa sinabi ni mikael parang bumalik yung hiya niya kaya heto siya ngayon naka tunganga na naman sa labas nakatingin, hinding hindi na talaga siya kakanta, kakahiya 'di niya maiwasang napabuntong hininga. "Welcome to the heart of philippines, the city of love," malakas na pagkasabi ni Shyra na halata mong proud na proud.

sagot niya. "Talaga?" I gazed at him with teary eyes. "Oo, tutulunga kita, " sagot niya. Mas lalo akong napaiyak. "I think I need a hug," I whispered. Inalis ko muna sa isip ko na kaaway ko siya. Kailangan ko lang ng masasandalan ngayon. Tinitigan niya ako nang matagal at ilang sandali pa ay niyakap niya ako. A big hug. His arms were around my back and he lightly pressed my head to his shoulder. He assured me that he'll not leave. He was hugging me for real. I closed my eyes and cry on his shoulder. That moment, I felt really protected. I can feel his warmth; it’s giving me a peacful aura. Kahit tumigil na ako sa pagiyak ay yakap pa rin niya ako. Suddenly, I don’t have the courage to let go.

Huminto sila sa isang Mediterranean-inspired mansion sa isang exclusive village. Bumukas ang pinto sa tabi niya. Isang naka-black tux ang nagbukas ng pinto. Bahagya itong nakayukod habang ang isang kamay ay nasa tiyan nito. "Welcome home, Madame," Bati nito sa kanya. Naguguluhang tumingin siya kay Mael. "Sa San Ignacio ako uuwi!" singhal niya dito.

Yun lang yun? Malakas na tumawa Si Cita! "Putcha! Kinabahan ako dun ah!" ------ Stay safe. Stay at home. Love, love.

“Tito Zeus, Tita Ayanna, at lahat ng tauhan ay nandito para protektahan kayo. Ligtas ka.” Sa gabi, bumalik kami sa bahay sa Maynila. Ang lahat ng tauhan ay nakapwesto sa paligid—sa bubong, sa harap ng pintuan, sa likod ng bahay. Ang buong lugar ay tahimik, ngunit nararamdaman namin ang tensyon sa hangin. “Zeus, ano kung hindi natin sila talunin?” tanong ko, hawak ang aking tiyan. “Ano kung mamatay tayo?”