Short Morning Prayer For Work Novels & Stories

Mukhang napurohan siya ni Dax at masama ang tama niya. "Good morning, Sir Sandoval," sabi ng secretary niya ng dumaan siya sa lamesa nito. Tinanguan niya lang ito. Tuloy ang paghakbang ng kanyang mga papatungo sa loob ng opisina niya. Nasa loob na siya ng opisina niya ay naupo na rin siya sa swivel chairs niya at humarap sa lamesa niya. Upang simulan niya ang trabaho ng araw rin iyon.

Natatawang inihagis ko sa kanya ang isang scratch paper. “Aray naman, Cha,” reklamo ni Gee, saka inayos ang nasirang bangs. “Tsk! Seryoso, Gee. Huwag kang mag-alala. Ipagdasal natin na hindi ka kasama sa mga mawawalan ng trabaho, okay? Remember, prayer is the best thing to do now. Maririnig ka rin niya ‘pag sincere ka sa kanya. Tiwala lang, beh. Ikaw pa ba?”

Kaya napapa kamot na lamang akong pumasok sa glasa door ng aming building. Marami namang bumabati sa akin na mga empleyado namin na nakaka sabay ko at nakaka salubong. Tango at ngiti lamang ang sinasagot ko sa kanila. Hanggang sa makarating ako sa opisina ko. " Good morning, Ms. Sam! Eto po ang schedule n'yo today! " salubong agad sa akin ng Secretary ko sabay lapag ng kanyang notes " Thank you, Mariz! " sambit ko sabay pasada nang tingin sa naka sulat sa notes

Late na nga dahil alas dyes 'y medya na. "Good morning pa ba? Eh, lunch na yata." Umismid ako. Kanina ko pa kasi hinintay ang tawag niya. Kanina pa ako ata't, at kanina pa ako hindi mapakali. I want to call him first, but I can't do that because I know he must be doing something important. I don't want to ruin the project he is working on with his brother, Jarrod. "Pasensya na, maaga kasi si Jarrod at trabaho agad. I woke up early because the opening ceremony was before sunrise. I wanted to call you, but I left my phone charging in my room. Ngayon lang ako nakabalik. I'm sorry..."

Kinabukasan maaga kaming umalis na dalawa, sabay kaming kumain sa labas ng breakfast namin bago nagtungo sa company. "Good morning, ma'am, sir!" palaging bati ng mga empleyado na madaraanan namin. I looked up at Gabriel, nakahawak ang kamay niya sa bewang ko, seryoso siyang naglalakad sa tabi ko. Tipid na tango lang ang binibigay niya sa mga bumabati, hindi naman siya galit talagang ganoon lang siya.

Tumango lang siya at may kinalikot sa phone niya. “Ano po bang gusto nitong agahan?” tanong niya nang hindi tumitingin sa akin. “Anything,” ang tanging sabi ko. Buti na lang hindi traffic dahil masiyadong maaga pa naman kasi. Agad kaming nakarating sa kompanya. May iilan n mga empleyado na bumati pa sa akin. “Good morning, boss!” Halos sabay-sabay na bati nila. “Good morning too. Have your breakfast of coffee first. It's too early.” I said habang dumadaan sa harapan nila.

"The program is about to start tara na loob." "Wait. Can we pray first?" Pakiusap ko sa kanya at tumango lang din siya. Naghawak kamay kami at nagdasal. "Lord, first thank you for this opportunity. May you guide us all throughout the competition. Huwag po sana kaming pangunahan ng takot at kaba at sana magawa po namin ng maayos at sana maipanalo namin ito dahil magbibigay karangalan ito sa eskwelahan namin. Ikaw na bahala sa amin Lord, alam kong hindi mo kami pababayaan, in Jesus name we pray,Amen." "Amen."

"Gising na, Seph." "Five minutes," he murmured. "I still have work." He groaned, blinking his eyes open. He looked around and paused for a yawn. Napatingin s'ya sa akin at ngumiti. "Good morning, Precious." Namula ako at nag-iwas ng tingin. "Pwede ba? Tumayo ka na riyan at baka mabawasan ang sahod ko."

" binigyan ako nito ng nakakalokong ngiti bago umalis. ** "Good morning" bati ko sa mga security guard sa entrance ng main building. Dumiretso ako sa loob at binati din ang mga staff na nasa information desk. "Good morning". Maganda ang mood ko ngayong araw kaya gusto kong ipalaganap sa boung Montereal corp. ang kagalakan ko na magtrabaho dito. first day ko ngayon kaya sinadya ko talagang agahan ang pasuk para kahit papano'y hindi naman nakakahiya sa boss ko.

wika niya kaya humarap kami sa kanya. All the workers of the foundation were present kaya sinimulan ni ma'am Josephine ang araw na ito with a prayer. We hoped we could bring joy to everyone at ma-appreciate nila itong ginagawa namin para sa kanila. After the prayer we had ay nagsimula na kaming kumilos sa kanya-kanyang task.