Short Motto In Life Novels & Stories

"Ikaw ang totoong successful.. isang billionaire!" "I have millions of money pero wala pa yun kalahati sa pero mo Yanetta." "Magpasalamat nalang tayo kung anong meron tayo ngayon, maraming tao ang walang ganyan kalaking halaga," seryosong sabi ko. Ito ang natutunan ko sa lolo ko, always grateful for what we have today, no matter how small or big it is. That's my lolo's motto na pinamana sa mga apo niya.

Life has never been good to me. Palagi lang niya akong pinapatikim ng saya—ng pagmamahal ngunit agad din namang binabawi. It's easy to find something that can make you laugh, but all of it is actually short-lived. Too shallow. When you're happy, life always has a way of throwing you curve balls, problems, and events that will take your temporary happiness away from you.

Nicole "Ang bilis mo namang maglakad, kala mo naman talaga tatakbo ang gym." "Kapag napuno na yung gym, wala na tayong mauupuan. Tatayo tayo habang nanonood?" Naiinis na saad niya kay Jemalyn at mas binilisan pa ang paglalakad. Bagal-bagal kasi nitong gumayak, nagpapaganda pa kala mo naman talaga may jowa.

Ayaw ko naman siyang magmukhang tanga na kinakausap ang sarili. "Living simply is the best life you could have, Carriuz." Gumalaw ako paharap sa kaniya at nakita koa siyang nakatukod ang isang kamay at nakatingin sa'kin. Ngumisi siya. "Riza said the same thing. Motto ninyong dalawa 'yan?" Inirapan ko siya. Nang-aasar ba 'to? "Pareho kami nang paniniwala. Because we had experienced the same simple life."

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

“’Di mo ba ako jino-joke lang? Ibig bang sabihin niyan payag ka na sa relasyon namin ng mama mo?” “Hihihi… oo, payag na ako, Tito. Sa lahat ng nangyari sa buhay natin, napag-isip-isip ko na life is short. Hindi natin alam kung ano ang mangyayari sa atin bukas o sa susunod na araw, kaya mas piliin nating maging masaya. At gusto ko, masaya ang mama ko.” “Totoo ba ’yan, Paulette?” parang hindi pa rin ito makapaniwala.

muli ay nagsalita na naman siya. "Life is just too short, kaya naman ipagpasalamat natin ang bawat araw na sumisikat let's be grateful for all the blessing. Mahalin natin ang nanay, tatay, kapatid, kaibigan, kaklase at maging mga kaaway natin. Makuntento tayo sa kung ano'ng nasa atin lamang. 'Wag na'wag manglalamang sa iba, magbibigay kung kinakailangan. . . At higit sa lahat, mahalin natin ang mga taong nasa paligid natin."

Mine alone in this lifetime. ########## Xoxo ☺️❤️

Umayos ka tadhana, ayoko maging traydor sa buhay ng isang tao. Alam ko kasi kung saan mapupunta ang taong traydor. Isinusumpa ng mga tao na mahirapan siya. Okey, wag ako. Tulog na Missamy, since di mo nga masabisabi kay Jeff yung darating na prom. Paano ba nito? Nakakainis din minsan yung mga unexpected na mangyari. Kaya do note sa buhay. Expect the unexpected. Yun lang naman ang motto na dapat lagi kang magpaka girl scout, para lagi ngang handa.