Novel & Cerita Short Motto In Life

"Come on dude, what are friends are for?" "Yeah!" Segunda ni Jude. "Have you forgotten our motto in life? Sabay-sabay na napatingin kami sa gawi ni Jude. Ngumiti naman ito na parang sa paraang iyon ay maipaalala niya sa amin ang bagay na iyon. "One for all, all for one?" Banggit nito sa motto namin. Mayamaya ay nagkaisang naglahad ng mga palad sa gitna ng pabilog na ayos at sabay-sabay na isinigaw ang salitang iyon.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.

Isa sa motto namin ni Marshall ang ‘Hindi magpapatali kailanman’ Oo, wala sa isip naming dalawa ang magkapamilya. Gusto lang namin magpakasaya at magpakasawa sa pagiging binata. Kaya nga hanggang ngayon ay wala kaming siniseryosong relasyon. We’re just playing around and just having a perfect and pure sěx.

“Kaya lang minsan me pagka-reckless. Yun bang sobrang tulin ng takbo mo tapos, sisingit ka pa sa mga kotse!” “Hindi talaga ako marunong mag-motor. Nag-aral lang ako. Kasi na bored ako mula ng palayasin mo ako kaya naghanap ako ng extreme sports para sa adrenalin rush.” pagtatapat ko sa kanya. “Ang motto ko ngayon,'Live a little.'” Noong palayasin mo ako, nawalan na ako ng ganang mabuhay. Mabuti na lang at dumating ang offer ni Chrissy sa fashion show noon kaya pansamantalang nakalimutan ko ang mga problema ko. Pero noong bumalik ako sa Pilipinas, muling bumalik ang lungkot kaya naghanap ako ng extreme sports na mapagtutuunan ko ng aking pansin. Natuto ako mag-take ng risks, maging spontaneou

“Why?” Diretso siyang tumingin. “Huwag mo nang isipin yung tungkol sa ating dalawa…” Ngumiti si Mike. “I’m not doing anything wrong. Just buying vegetables with you isn’t against the law.” Lumapit siya sa pinto at huminga nang malalim. “Life is short, Melinda. When we’re young, we live for our parents. As adults, we live for our children. Now that we’re older, maybe… we should live for ourselves, even just once.”

"Bro, you just don't get it - 'cause you've never really taken anything seriously. Hindi ko kaya 'yung ganun. Hindi ako makakatulog sa gabi kung alam kong tinalikuran ko yung pangarap ko para lang ma-please sila." Tumawa si Knox 'yung tawa na parang walang problema ang mundo. "See? That's your problem. Masyado kang seryoso. Kaya mo nga ako tinatawag tuwing laspag na laspag ang utak mo. Para paalalahanan ka na hindi kailangan seryosohin ang lahat. Life's too short, bro."

she said while smiling at him. Hindi siya umiimik. Napatitig lang siya sa magandang mukha ng babae. "Life is short and we can't predict when we are going to leave this world. So, we should not waste our precious time. We should spend it on those people we love. We should always express our feelings. We should show them that we care and we love them," she added.

Gano'n yon. Pero dahil nga agent ka din, malamang sa malamang hindi mo hahayaan na mapahamak ka din. Hindi mo kailangan mamili sa pagitan ng 'Buhay ko o buhay niya' dahil pwede mo namang piliin ang dalawa. "Finish your mission, not everyone's life." Yon ng motto ng RAO. Dahil bawat agent dito, dala-dala lagi ang kapakanan ng organisasyon at ang mga miyembro nito tuwing sasabak sa misyon.