Novel & Cerita Short Prayer Before Starting Work

wika niya kaya humarap kami sa kanya. All the workers of the foundation were present kaya sinimulan ni ma'am Josephine ang araw na ito with a prayer. We hoped we could bring joy to everyone at ma-appreciate nila itong ginagawa namin para sa kanila. After the prayer we had ay nagsimula na kaming kumilos sa kanya-kanyang task.

galit-galitang sigaw ko habang nagsasabon ako ng katawan. “Do you want something for breakfast?” ganito lagi ang tanong niya tuwing umaga na susunduin niya bago pumasok sa trabaho. Ano ‘to, wala man lang sorry? Hindi man lang mag-aapologize dahil hindi niya ako sinipot kagabi?

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

Ginantihan niya ng isang matamis na ngiti ang ginoo. "Magandang umaga rin po. Nagpapasalamat po ako sa pagiging tapat at sa dedekasyon ninyo sa trabaho. May good news po ako sa inyo. Tataasan ko po ang sahod ninyo nitong buwan na ito," pagbibigay-alam niya.

"Sabihin mo kay Wena na sabihan 'yong mga tao na bilisan ang pagtratrabaho. Before lunch dapat tapos na or else malilintikan sila sa akin." Aligagang lumabas ang sekretarya ko. Naiwan ako't sumandal sa swivel chair ko. Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko. Uminom ako ng kape na dinala kanina ng sekretarya ko. Hinilot ko ng bahagya ang sentido ko dahil nakaramdam ako ng konting hilo. Napapikit pa ako sa kirot non.

Hindi man makapaniwala ay tumayo na rin siya at inabot ang kamay nito. “Thank you, sir,” tugon niya at matamis na ngumiti. “And yes po, I can start right away,” dagdag niya at pilit na pinigilan ang pamumuo ng mga luha niya. Hindi niya alam kung anong nangyayari pero sobrang saya niya. Mamaya, pagkatapos ng trabaho ay dadaan talaga siya sa simbahan para magpasalamat. Sa wakas, dininig na rin ang matagal na niyang panalangin.

Maaga akong gumayak para pumasok muli sa trabaho. Balak kong kausapin si Sir Ezekiel para magpaalam kung puwedeng mag focus na ako sa pag-aayos ng mga bagay-bagay sa negosyo namin. Kailangan ay makapag soft opening na kami bago matapos ang buwan na ito. Umorder na lang ako ng coffee sa isang coffee shop bago pumasok sa building kung saan nandun ang agency na pinapasukan ko.

Inalis ko ang atensyon ko sakaniya at tinabi muna 'yung pagkain para sa lunch ko mamaya. "Nasa opisina ka so, do your job woman." Matigas na wika nito bago tumayo at lumapit sa akin. Kita ko ang pag igting nang panga n'ya habang ang adams apple n'ya ay umaalon rin. "Iwasan mo na makipag landian sa oras nang trabaho. Kasi kapag hindi mo tinigilan 'yan wala tayong matatapos na trabaho sa gagawin ko sayo," banta n'ya.

I unrolled my yoga mat and ready to begin my morning routine, the quiet of the early morning providing the perfect backdrop. It's already 6:30 am, I still have 1 hour left to do my usual things. Maaga talaga akong gumising dahil plano kong mag yoga muna bago simulan ang mga paperworks na kailangan kong ipasa ngayon. Since, may area naman for any kind of exercise or yoga sa workplace ko, then, less hassle na for me.

Mas mapoprotektahan ko siya ng maayos, lalo na at ang dami niyang iniikot at pinagkakaabalahan. Pagdating ko, nagbatiin at nagkamustahan muna kami bago magsimula ang gawain. Yung tipong simpleng “Good morning” niya pa lang, ramdam ko na agad yung energy niya. Ang gaan. Ang liwanag.