Short Prayer Before Starting Work Mga Nobela at Kwento

Mas mapoprotektahan ko siya ng maayos, lalo na at ang dami niyang iniikot at pinagkakaabalahan. Pagdating ko, nagbatiin at nagkamustahan muna kami bago magsimula ang gawain. Yung tipong simpleng “Good morning” niya pa lang, ramdam ko na agad yung energy niya. Ang gaan. Ang liwanag.

Hindi ko nga kayang ibigay ‘yon sa aking sarili. “Tigilan na muna natin ang usapang ‘to, pwede ba? Ang dami nang nangyari ngayong araw. Dapat ay iwas na ako sa stress, sa problema, kasi simula na ng trabaho ko bukas, at ayokong magkamali sa unang araw ng aking trabaho.” Ngumiti naman siya. Agad na hinapit ang aking baywang. “Tara, tulog na tayo. Hatid kita sa trabaho bukas.”

NAGMAMADALING kumilos naman ako ng mapansing 7 na ng umaga. Muntikan ko ng makalimutan na ngayon ang araw kung saan ay magsisimula na ako sa aking trabaho. Iniwan ko muna saglit si baby primo sa crib nito na hanggang ngayon ay tulog parin. Mabuti at tulog pa ito ng maisagawa ko ng maayos ang mga ritwal ko bago lumabas ng kwarto.

Sunod-sunod nang salita nito na tila nagmamadali na rin. "Okay sige, salamat ha!" Alam kong batid niya na naninibago pa ako hinintay pa niyang makabalik ako sa Elevator bago ako tuluyang iniwan. Haysst! Unang araw ko nga pala ngayon kaya kailangan kong magpaimpress. Pero narito pa ako at mukhang nakatakdang ma-depress sa sermon ng secretary ng CEO. "Aleyha, brace yourself kung ayaw mong mawalan agad ng trabaho!" Bulong ko sa aking sarili na medyo napalakas yata.

Never ko na po ba maririnig na Good Morning Mahal? Bumangon si Carla at pumunta sa may bintana. Tumingin siya sa mga ulap na may sinag ng bukang liwayway at pumikit. Maraming Salamat po Ama sa bagong umaga, nawa’y maging maayos at maganda ang araw na ito. Sana po hindi ako pagalitan ng boss ko at bawasan niya ang workload ko. Sana rin po ipakilala niyo sa akin ang lalake na para po sa akin. Ibigay niyo na po siya Lord please para naman po mabawasan ang inis ko sa paligid ko. Araw-araw ko po itong hihilingin sa inyo. Maraming Salamat. Amen.

Nang malapit na siya sa harapan mas lalo pa siyang naiyak ng sobra. Hinawakan ko ang kan'yang kamay at dinala sa harap ng altar. "Good Morning everyone;" malugod na pagbati ng priest sa amin at sa lahat ng nasa loob ng simbahan.. "In the name of the father, and of the son and of the holy spirit." "Amen; "assembly responce. "Grace to you and peace from God our father and the Lord Jesus Christ." wika ng priest. "With your spirit." assembly response again.

Mahirap na magtiwala sa ngayon lalo na at hindi ko kakilala ang mga taga rito. “ Late na po kasi ako nakalabas sa trabaho. Sige po, salamat.” nagmamadali akong naglakad palayo at naghanap pa ulit nang mga nakapaskil. Lord, tulungan mo naman ako. Pagod na ako. Gusto ko nang magpahinga. Please…

Hindi siya lumingon nang magsalita. “Control your personal distractions.” Napakunot noo ko. “Excuse me?” “Work comes first.” malamig niyang sabi. “I don’t tolerate employees who mix personal matters with business.” Agad kong naisip ang foreigner kanina. “I wasn’t—” “Seven AM,” putol niya ulit. “Don’t be late.” At pagkatapos no’n, dire-diretso siyang naglakad palayo.

I was so sleepy and tired hence I took a nap. "LordJesus, thank You for this day! It's such a wonderful, blessed day! Give us hope. Give us what we need, oh God. Forgive me for I didn't pay fares -in bus and in jeep. It's because I want to save. Please, God, provide our needs. Amen!" I woke up early because I would do laundry today. I have started it after I have taken a hot drink. It was 10 AM when I have done it.

Inayos ko rin ang schedule ko sa trabaho para maiwasan ang stress at magkaroon ng sapat na oras para magpahinga. Hindi ko pa sinasabi kay Adon, pero alam kong malapit na ang araw na iyon. Habang tumatagal, mas lalong lumalakas ang loob ko na ipahayag sa kanya ang balitang magpapabago sa buhay namin. Handa na ako. Konting panahon na lang, at ibubunyag ko na ang pinakamalaking sorpresa na maaaring magdala ng bagong simula sa amin.