Short Story By Nick Joaquin Novels & Stories

Joko Para akong hayop na nakakulong. Sumubra na si Jackie ngayong gabi. Nirerespeto ko na ayaw niyang makipagtalik sa akin, pero patuloy niya akong iniistorbo para magising at mapigilan akong mag-isa, talagang magulo iyon.

" Hindi ko alam kung saan at paano ka nakakuha ng lakas ng loob para magsalita nang ganiyan saakin. Tandaan mo, habambuhay kang hahabulin ng konsensiya at pagsisisi sa oras na may hindi magandang nangyari kay Dawn. Huwag mong sabihing hindi ko kayo binalaan. " Binalak kong magsalita pero hinigpitan ni Joaquin ang pagkakahawak sa kamay ko. Nilingon ko siya at matalim pa rin ang tingin na binabato niya sa kaniyang ama. Ipinatong ko ang kamay ko sa braso niya. Kung magtatagal pa kami rito, alam kong mas tataas ang tensyon sa pagitan nila, dahil ang galit na mayroon si Joaquin ay nagsimula pa noong bata siya at patuloy itong nadadagdagan sa mga desisyong ginagawa ng ama niya. Hindi ko alam kung

"Hey. Wala ka bang balak na bumaba? O baka naman gusto mong buhatin pa kita?" Naudlot ang aking pag-iisip ang marinig ko ang boses na iyon ni Joaquin na tila naiinis. Nang tingnan ko siya ay nakababa na pala sila ni Manang Aida ng kotse at ako na lamang ang hinihintay nila. Sa lalim ng iniisip ko ay hindi ko namalayang nakarating na pala kami sa Farmers Cubao. Walang imik na umibis ako sa kotse.

sambit ni lance kay jaq. "Hayup...naging kabit pa nga hahaha!" sabi ni jaq na ginawang biro ang kwento. "Sayang 'di ko nakita...baka kapag nakita ko isipin ko totoo 'yon?" pagbibiro ni lucas. "Gagu..." sabi ni jaq. "Okay na 'yon, cous, buti hiniwalayan mo 'yon...hindi kayo bagay! Parang may kasama ka lang aso na clingy, eh!" sabi ni niccolo.

Naiisip ni Clarissa habang unti-unting nagiging mapait ang lasa sa kanyang bibig. Hindi niya napigilang maalala ang isang tagpo apat na taon na ang nakalipas. Noong umamin siya sa nararamdaman niya para kay Joaquin. Nasa isang cigar lounge sila noon, at habang pinapagpag ni Joaquin ang abo ng sigarilyo niya, bahagyang lumamig ang mapupungay niyang mata. "Sorry, Miss. I prefer someone simple and obedient."

natatawang sabi ng matanda. Lumapit si Joaquin, elegante ang galaw, at inabot ang kamay niya. “Hello, Miss Nikita. I’m Joaquin, by the way. Hindi man lang ako nakapagpakilala sayo ng maayos sa eroplano noon. Nahiya kasi ako.” Ngunit bago pa man niya tuluyang maunawaan ang sitwasyon, bahagyang yumuko si Joaquin at marahang hinalikan ang likod ng kanyang kamay.

Napangiti siya at lumabas ang biloy sa kanyang mukha at agad akong nakaramdam ng pagkatuwa pero hindi ko pinahalata iyon sa kanya. “Ibang-iba kasi sa mga babae sa bayan na ito, ayon sa kwento ng iilan sa akin,” sagot sa akin ni Joaquin na labis kong pinagtaka kaya kumunot ang aking noo at matalim ko siyang tinitigan. Tila hindi naman niya napansin ang pagbabago ng aking emosyon at masaya pa rin siya. “Ah, ang ibig mo bang sabihin ay nakausap mo na ang ilan sa mga babae sa bayan na ito at nagawa mo an rin alamin kung sino ako?” seryoso kong tanong sa kanya at umiling lang siya.

“Napakaseloso naman pala ng ninong mo—este, asawa mo.” Nagkatinginan kami. Pareho kaming natahimik sa awkwardness ng kanyang pagkakamali. Sa totoo lang, ang titulong iyon—ninong—ay paulit-ulit pa ring bumabangga sa puso ko. Para bang kahit gaano ako magsikap ay hindi pa rin tuluyang matakasan ang usaping iyon. Napakamot si Joaquin sa batok. “Tara na? Baka hinihintay na tayo sa meeting place ng ating witness.”

’ __________ “JINO, are you okay? Hey!” Dinig niyang pukaw ng kaniyang tito Nikko nang saglit na tumakas ang kaniyang kamalayan matapos maalala ang panaginip niya kagabi. Daig pa niya ang natraumatized dahil sa naganap ilang Segundo lang ang nakakaraan. Matapos niya kasing makitang may humarang sa kanila ay para siyang hinigop sa ibang dimensiyon.

Napapantastikuhan naman na tiningnan ito ng kaibigan at sinuri. "M-may nakasulat-" Mabilis na kinuha ni Jia sa kamay ng kaibigan ang kwentas. "Hindi mo pwedeng basahin," "At bakit?" "Noong binasa ko ito tila may humigop sa'kin at nakarating ako sa ibang Taon. May bisa at kapangyarihan ang orasyon na nakasulat. At alam mo bang nalaman ko na ang meaning ng latin words na nakaukit rito. Isa pala itong kahilingan na makapaglakbay sa iba't ibang panahon,."