Short Story By Nick Joaquin Novels & Stories

ipinakita ni Jia ang isa sa pinakasikat na nobelang naisulat niya. Kumunot ang noo ni Jeyzel, nagtatakang binuklat ang pahina. "Anong meron sa book na 'to?" "Napanaginipan ko si Don Alejandro," Naiiling na inirapan ni Jeyzel ang kaibigan. "Alam kong napakarami ng hindi kapani-paniwalang bagay na nangyayari sa'yo Jia, pero pati ba naman ang mga character sa nobela mo gusto mong magkaroon ng kinalaman?"

"You’re just overreacting! This is exactly why I hate staying in this boring province! Everyone is so sensitive!" Naglakad palayo si Lauren at padabog na isinara ang pinto ng isang kwarto. Naiwan si Joaquin na nakahawak sa kaniyang sentido, bakas ang matinding inis sa mukha. Huminga siya nang malalim bago mabilis na bumaba ng hagdan.

hindi napapawi ang ngiti ng lalaki habang nakatingin sa mataray niyang mukha. "Walang may sakit dito o patay, para dalahan mo ng bulaklak. Isa pa, hindi ako kumakain ng chocolate." sagot niya sa lalakii. Ipinaparamdam niya dito ang kanyang pag ayaw. Nasusuklam siya sa lalaking ito na sumira ng kanyang pangarap na magkaroon ng mala fairy tale na kasal. "Ano yang balat na yan sa basurahan?" nakita ni Joaquin ang balat ng chocolate na kagaya ng dala dala niya.

Hindi siya makatulog dahil sa pangamba niya at abot-langit ang dasal niya na sana, hindi magkaroon ng idea si Joaquin dahil sa nakita nito. Natatakot siya na pag nalaman ni Joaquin ang totoo dahil wala siyang laban sa pera t kapangyarihan nito sakaling gustuhin niyang kunin ang bata. Samantala, nasa veranda ng kwarto niya si Joaquin at siya man ay hindi dalawin ng antok kahit nakakailang shot na siya ng alak. He lit his cigarette at nakakailan na din siya dahil sa hindi maipaliwanag na dahilan.

Nakibit nya ang balikat sa kanyang pagkadisgusto. Iisang tao lang naman ang gusto nyang nagpapahaging sa kanya. Ito rin ‘yong nag-iisang tao na kapag bumubulong ng mga palipad-hangin ay parang may tumutusok sa tagiliran nya. Abot-langit ang kilig nya sa mga pasaring na kahit biro lang ay masarap isiping totoo nga. Miss na miss na nya talaga si Joaquín. Kaso mukhang iniiwasan na sya nito. Ayaw na syang makita pa.

10 CHAPTER TO GO NA LANG PO ENDING NA. SANA AY NANDYAN PA RIN KAYO SA MGA BAGONG STORY NA GAGAWIN KO. SANA ABANGAN NYO ANG SUSUNOD KO PANG MGA STORY. MAY KANYA-KANYA PONG STORY SILA SABRINA, KNOXX, BEATRICE AND MARCO. DEPENDE NA LANG PO KONG ANONG MAUNA KONG IPASA NA STORY DITO AT SANA MA APPROVED AGAD.

sumbong nito "Naku kung nakita mo lang. Halos maglupasay kanina si Mr. Lazaro sa pagmamakaawa. Pati na din yung mga alipores ni Joaquin." dagdag na kwento pa nito. Ngumiti lang ang ako dito.

"KUYA Thorin, kumusta ang pakiramdam mo?" Buhat sa pagbabasa ng nobela mula sa favorite author niyang si John Grisham ay ibinaling ni Thorin ang tingin sa kanyang kapatid nang pumasok ito sa kanyang silid. Mababakas sa mukha nito ang pag-aalala habang naglalakad papalapit sa kan'ya at umupo sa tabi niya.

Ito ay purong panakip butas lamang sa mga bagay ng nangyari para hindi ganoon kasakit ang mga kwento. Walang sumpa ang bawat angkan nang lobo. Ganoon na lamang siguro ang naniwala dahil noong una naming pagkikita ni Joaquin ay halos gutom siya sa laman at hindi halos titigil kong hindi siya mapapagod. Walang sumpa na nakalagay ngayon sa katawan ni Joaquin, wala siyang kailangang ayusin, ngunit mayroon sa aking sarili.

aniyang nagpatiuna na sa paglabas ng silid. Nang mga sandaling iyon undeniable ang pakiramdam ni Lara na para bang matagal na niyang kilala si Joaquin. Magaan ang loob niya rito at pakiramdam niya hindi ito estranghero sa kaniya. "Now tell me your story," si Joaquin nang magkasalo na silang kumakain.