Short Story In Chinese Language 소설 & 이야기

Mukhang alam na alam niya ngang talaga ang mga bagay-bagay sa mundong sinulat niya. "Lady Shen, ito na po ang sweet soup balls niyo⁓" Kinuha ko 'to at nagpasalamat sa kaniya bago kumain. Hindi ako mahilig sa Chinese foods pero dahil masarap 'to ay mukhang masasanay naman ako, at kailangan ko talagang masanay, lalo na at hindi namin alam kung hanggang kailan kami mananatili rito. ___

Hindi na siya makakatakas pa sa pagkakataong iyon at doon na siya mamamatay. Mayamaya'y isang kwarto ang bumukas ay lumabas doon ang isang lalaking mataba. “Wǒ bù xǐhuān zhège nǚrén. Tā bùxiǎng hé wǒ wán! (I don't like this woman. She doesn't want to play with me!” anang Chinese sabay hila sa isang babae na hubo't hubad at puno ng pasa at sugat ang buong katawan, senyales na tinorture ito. Nang makita si Lalaine nang matabang lalaki ay nagliwanag ang mga mata nito sabay sabing, “Wǒ xiǎng yào tā! (I want her!)” turo nito sa kan'ya.

Patuloy na sumusugod ang Chinese. Humahakbang paatras si Cain ngunit malakas ang kaniyang depensa. Tumama ang kaniyang likod sa isang kawayan. Nagkaroon siya ng pagkakataon tumakbo at akyatin ang isa pang kawayan. Nakapulupot na ang kaniyang isang paa sa payat na kawayan. Nakahawak din ang kaniyang isang kamay. "Come here. Let's dance Feng." Tanaw niya sa ibaba ang Chinese.

Ako na din ang nagsara ng boutique. Maya-maya pa ay may nag send ng message request sa akin si Grayson. [Author’s Note: Disclaimer: The Chinese Mandarin used in this chapter is based solely on my research, and I am not fluent in the language. If I make a mistake with a phrase that I found through online translation tools, I sincerely apologize. Please kindly correct me before jumping to conclusions, and I will gladly revise the phrase. I am using DeepL Translate, which supports many languages you can explore. Thank you.

Binuksan niya ang lumang talaarawan at nakita ang batang pagsulat. Doon ay may mga sulat para maulat niya at ni Jane ang mga alaala nila noong bata pa sila na matagal na niyang nalimutan. Nakasulat doon ang mga batang sulat-kamay. Mayroon din mga karakter ng pinyin pati na ang mga hindi nabuong pangungusap dahil hindi niya pa natutunan ang mga letra ng Chinese. Sa pananaw ng isang matanda, ang laman ng talaarawan niya ay parang nakakatawa at isip bata.

Wala siyang ibang maikuwento sa kasalukuyan, kaya't nagbukas ang guro ng paksa tungkol sa mga maliliit na bagay. Ngumiti at tumango si Rhian, "Dahil maraming mga pinoy na nakapaligid sa amin, nakikipag-usap kami sa kanila sa wikang tagalog, actually ay marunong din sila sa wikang Chinese. Marami din kasing mga tsino sa Amerika, at habang nag aaral ako ay sila ang madalas namin na nakakausap.” Tahimik lamang ang dalawang anak ni Rhian habang nakikinig, sa bawat kwento ng kanilang mommy sila ay masaya at tumatango ng nakangiti.

) Alam ng mga kasama ko na may lahi kaming chinese hindi lang sila sanay na makita na nagsasalita kami ng ibang language sa harapan nila. "Nakaka-sexy ang pagsasalita nila ng ibang language," narinig ko pang wika ng mga kaibigan ng boyfriend ko. Sinaway naman siya at umiling sa harapan namin ang kapatid ko. "I don't even know, even dad agreed, our grandparents didn't have any reaction, you are the eldest among us, ate Jinchi and kuya Ash are busy with their family business and they have their own family, they refuse to manage the organization and the underground world they are retired." wika ni Mencius tinignan ko naman ng masama ang kapatid dahil nagsalita ng english natahimik naman ito big

Tawang-tawa na wika ni Cheina na para bang sasakitan na ito ng tiyan. Simple itong sinamaan ng tingin ni Bethany. Kapag ito siniko ko sa tagiliran tumba to. Aniya sa isipan. Kanina pa talaga namumuro si Cheina sa kanya at baka hindi niya ito matantcha. “Cheina, stop laughing. Walang nakakatawa. Isa pa, ako lang ang tumatawag sa kanya ng Betty. Ako lang ang pwede, okay?”

Tapos nakikita ito sa tuwing may kulog at kidlat… speaking of kulog at kidlat, naalala ko na naman si Tungkung Langit. Ilang buwan na nang marinig ko ang istoryang iyon galing sa kaniya. Halos isalaysay ko na nga sa sarili kong salita ang istoryang iyon dahil kusang mini-memorize ng utak ko ang istoryang iyon. Sauladong-saulado ko na at mukhang iyon na ang paborito kong kuwento tungkol sa pagmamahal. Hindi ko maitatanggi pero si Tungkung Langit ay, maliban sa literal na kakaiba, talagang kakaibang magmahal. At ang kuwentong iyon ay galing pa talaga sa isang hindi inaasahang tao. Akala ko puro pa-pogi lang siya, akala ko puro kayabangan sa katawan dahil sa sobrang yaman lang ang alam niya. Ma

Kaya kinuha ko kaagad ang libro dahil baka magbago ang isip nito bigla at sunugin pa nito ang libro. Binasa ko ang libro ang the story is centered with the man named Lou Han, the protagonist. I was wondering why did they not used an english name instead of chinese name but it did not change the fact that the story is interesting. It contains his escapade and including Mikaella, my birth mother. She's the one who helped and saved Lou Han and he help Mikaella on her everyday living since she's old and bearing a child. On the story it doesn't say about if the baby she's carrying are twins, but as king Laurent said, they never knew it was twins until birth.