Novel & Cerita Short Story In Chinese Language

Napatitig naman ako sa kanya at hinintay siyang magsalita. “May isang batang lalaki na pilit pinapasama ng kanyang mga magulang sa tahanan ng kaniyang kaibigan na Chinese,” napakurap ako nang iyon pa lang ang sinasabi niya ay napagtanto ko na kung kaninong kwento ito.

"Oh, sige mag k-kwento na ako kaya makinig kayo ng mabuti okay. Ang pamagat ng kwentong ito ay Bamboo and the turtle." "A party of visitors had been seeing the sights at Hsi Ling. They had just passed down the Holy Way between the huge stone animals when Bamboo, a little boy of twelve, son of a keeper, rushed out from his father's house to see the mandarins go by. Such a parade of great men he had never seen before, even on the feast days. There were ten sedan chairs, with bearers dressed in flaming colours, ten long-handled, red umbrellas, each carried far in front of its proud owner, and a long line of horsemen."

Tipid sa pamasahe tutal malapit lang naman ang bahay. "Masungit talaga. Kaya nga walang nagtatagal dun, eh. Ako nga nasigawan na rin kasi nailaglag ko yung mga de lata kahit di ko naman sinasadya," kwento nito. "Pag chekwa talaga masungit yata..." "Chekwa?" Natawa siya. Hindi nga pala sanay si Shin sa mga salitang balbal. "Chinese meaning nun."

"Oo subrang close sila, halos nasubaybayan ko silang lumaking magkapatid at sila lang ang nagkakaintindihan sa buhay na meron sila. Lumaki sila sa isang chinese family at napakaraming tradisyon ng pamilya nila na sinusunod kasama na ang pagkakaroon ng mga istrektong mga magulang na kulang na lang pati paghinga nila ay kuntrolin." Sa mga kuwento ni aling Sol mas lalo akong naging intirisado na pakinggan pa ito. "'Yun po bang girlfriend ni prof hindi pa nakakapunta rito kasi nu'ng nakita po ako ng ilang tao kanina sa dinadaanan namin parang gulat na gulat sila at 'yung isang ali na sumalubong sa amin inakala pa na ako ang jowa ni prof."

I wanna be a better father - if not the best Dad for him. Lumapit ako sa maliit na apartment ni China gamit ang lihim na susi na ibinigay ng isang kaibigan ni China. Bawat hakbang sa hallway ay punong-puno ng anticipation. Paano kung makita ako ni China? Ano ang magiging reaksyon niya?

Mainland, China Tahimik ang masayang nagdidilig ng mga halaman niya si Nana nang dumating ang anak niya na si Li Zhang. "Mom," tawag niya in Mandarin language. Lumingon sandali si Nana sa anak niya, at kaagad din niya binalik ang atensyon niya sa pagdidilig. "What are you doing here?" Nana asked na tinanong din siya in their native language.

wika ni tita Kecha. (What happened to you, Gianna, and in 2025 you said you were not okay?) Mabuti may kaunti akong naiintindihan sa mandarin pero tina-translate ito ni tito Jong para ma-gets ko. "Zhe shi ta de siren shiqing, women meiyou zige wen ta zhege, Kecha, rang women suanle ba." wika ni tito Jong sa asawa niya.

nakangiti kong dagdag. For sure pag kinuwento nya mas magegets ko dahil di ako mahilig magbasa ng english. Nakakaantok. He breathed out heavily again. Naku! Mukhang hindi papayag ang isang tao. "Alright! Sit down. I'll tell you the story" Naupo ako sa tabi nya. Yehey! Pumayag syaz mabait naman pala kahit papano tong koreanong to. Buong gabi nya kong kinuwentuhan.

Habang naglalakad ako bitbit si Kiran, ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang ko. Pero ang batang karga ko, tila walang kamalay-malay sa bagyong nagaganap sa loob ng dibdib ko. Panay ang kwento niya sa akin sa wikang Ingles, masigla at walang hinto, na parang matagal na kaming magkakilala.

Palipat-lipat lang ang tingin ko sa kanila at hindi ako nagsalita man lang dahil masyado nang personal ang tanong nila na hindi ko naman dapat i-kwento sa kanila. "Bro, Nin de qizi xiang tongguo putonghua yu nin jiaotan. Wo hui fanyi ta, yibian women zhidao." narinig namin nasabi ni ate Jinchi. (Your wife wants to talk to you, thru translate mandarin. I will translate it just so we know.) "Tungkol saan? At bakit pa?" seryosong tanong ni kuya Ash. Tinanong nila ako kung totoo ang kwento-kwento sa parents nina kuya Ash at ate Jinchi dito sa school.