Short Tagalog Horror Story นิยาย & เรื่องราว

“E di hindi na. Di ka ba natatakot, pumapasok ka sa gubat na ikaw lang? Buti sana kung lalaki ka. Mamaya may mangyari pa sa’yo.” “Ano namang mangyari sa akin?” “Maraming masasamang loob.” “Dito sa probinsiya? Sa Manila oo, pero di ako naniniwala na meron din dito.” “Bata ka pa kasi kaya hindi mo pa alam ang sinasabi mo.” “Lagi mong sinasabing bata ako e, ikaw bata ka pa rin naman ah.” “Sige na, baka hinahanap na rin ako." Sinuot niya ang kaniyang short.

"I don't want to ,kayo na lang " Boses yun ni Spoiled brat ,alam na alam ko ang tabas ng mala demonyo niyang dila. Pinigil ko ang hininga pakiramdam ko nasa isa akong horror film.Ako ang bida tapos Sila ang mga killer na gusto akong patayin at gusto akong parusahan sa mga bagay na hindi ko naman ginawa.

Tila umigting ang bagang nito sa sinabi ko't nalukot ang gwapong mukha. "Sige-isa pang supot may makakadyot!" Nanggigigil na sabi nitong walang ingat na hinapit ang beywang ko, damang dama ko ang init ng katawan nitong dumaiti sa katawan ko. Parang binuhusan ako ng isang baldeng yelo sa narinig. Did he speak tagalog? Gosh Am I hallucinating? Nawala tuloy ang pilyang ngiti ko sa labi't nag-iinit ang pisngi ko sa hiya. "Akala mo hindi ko naiintindihan ang sinabi mo? For your information I am living in the Philippines all my life!" Napatameme ako sa narinig. God, I have never experienced so much shame in all my life except now! Bullshit!

dagdag ni Fia, nakataas ang isang kilay, may tono ng panunumbat. Napakamot ako sa batok. Shit. Sabi ko na nga ba, hindi makakalusot sa dalawang ‘to ang hindi ko pag-uwi kagabi. “Uh… can I explain?” “EXPLAIN NA. NOW!” sabay nilang sigaw,

nanginginig kong sabi. I have been scared of the darkness since I was a kid. It started when my sister and brother locked me in the basement for an entire day. Takot na takot ako sa dilim, pero nakakayanan ko namang makatulog sa gabi kahit nakapatay ang ilaw. That’s how I started to appreciate the darkness. Pero tuwing nangyayari ito—bigla na lang namamatay ang ilaw, lalo na pagkatapos ng isang masamang pangyayari—hindi talaga ako mapakali. Natatakot talaga ako nang sobra. “Mi amor, close your eyes and take a deep breath, okay? Hindi kita bibitawan, nandito lang ako. Okay?!”

Napabangon man ako ng makaramdam ng gomagapang na kong ano sa may short ko? Nagtititili ako at parang maging kalolowa ko man ay napalondag na palabas sa katawan ko ng makitang may maliit mang ahas na nakasoot sa loob ng short ko at mokhang akala yata ay kapatid ang alaga kong ahas na natotolog sa loob ng brep ko! "Tolong, Bagyo! Dos!!" pagpapasaklolo ko man ta leteral na tinoklaw ang singit ko!

Pagod sa kakabasag, hinayaan na lang ni August na bumagsak ang kanyang mga kamay sa kanyang magkabilang tagiliran at umupo. Sa sandaling iyon, habang pinapanood ang ilang piraso ng salamin na bumabaon sa kanyang katawan habang siya ay nakaupo, hindi napigilan ng mga katulong ang mapasinghap at matakot. Sila ang nakakaramdam ng matinding sakit na hindi madama ni August dala ng kanyang kalasingan. Nanatiling tahimik si August, nasa iisang linya ang mga kilay niya na parang walang pakialam. Hindi nagtagal, umagos ang matingkad na kulay pulang dugo mula sa mga piraso ng mga bubog na nakabaon sa kanyang mga kamay at binti. The maids were terrified, discussing amongst themselves. Ang ilan pa sa ka

"Oh? Kakaiba? Ano ang ibig mong sabihin, Jam?" "Ganito ho kasi 'yan," panimula ko, ibinaba ko ang aking kutsara at tinipon ang aking seryosong mukha upang maging kapanipaniwala. "Sa amin ho sa Batangas, may paniniwala kami na kapag ang isang lugar ay may mahabang pasilyo na laging madilim ang dulo, doon ho madalas tumambay ang mga 'ligaw na anino.' Sila ho 'yung mga espiritu ng mga taong hindi matahimik dahil may nais silang ipahiwatig sa mga buhay." "Talaga, hija?" halatang-halata ang matinding interes sa boses ni Tita Selena, habang unti-unting nakakalimutan ang kaniyang pagkain. "Anong klaseng ipinahihiwatig?"

Maya maya, nagsimula na ‘yung horror movie habang nakaharap na rin sa amin ang mga food. Sa una, oo, matapang pa ako. Pero nung biglang may jumpscare ay doon na ako nanghina. “AHHHHH!” Literal akong napahawak agad sa braso ni Elco. Tawang-tawa agad iyong dalawang lalaki sa eksena ko. “Sabi na e, duwag ka. Kaya nga romance ang sinusulat mo, e, hindi horror,” tukso ni Elco.