Short Tagalog Quotes About Self Novels & Stories

Kabanata 19 Takot --- I choose to stay silent rather than to speak. Coz if I speak, I know it will be useless. Wala namang nanakit sa akin. Ako lang ang nasaktan. Totoo naman ang mga sinabi. Ou wala akong pinag-aralan pero araw-araw kumakayod ako para sa mga kapatid ko. Araw-araw lagi ko silang iniisip. Hindi ko na alintana ang hirap basta may makain kami sa pang-araw-araw.

sagot ko. “Hindi ko naman sinasabi na masamang tumanaw ng utang na loob pero lahat ng bagay ay may limitations. Sa tingin ko naman ay nagawa mo na ang lahat kaya dapat ay mag-focus ka naman sa sarili mo Queen. Sana gawin mo naman ang mga bagay na gusto mo at nagpapasaya sa iyo. Alam natin na hindi ito ang buhay at career na gusto mo pero ginagawa mo pa rin dahil sa utang na loob. Nakikita ko naman na masaya ka sa ginagawa mo ngayon pero alam kong mas magiging masaya ka kung naging teacher ka. Matagal na tayo magkakilala Queen kaya kilalang-kilala na kita alam ko ang lahat ng tungkol sa iyo, kung ano ang gusto mo at ang kahinaan mo. Inuuna mo muna ang ibang tao bago ang sarili mo. Nakakatuwa

(Philippians 4:13 NKJV) WALA ni isa sa mga kaklase ko ang lumapit sa akin para magpakilala o kilalanin ako. Pero alam ko naman na mangyayari ang lahat ng 'yon at alam ko rin naman na ayaw nila sa'kin. Sa simula pa lang, iba na ang tingin nila sa'kin. Naiiba ako sa kanila dahil lahat sila ay mayayaman, matatalino, magaganda at guwapo. Habang ako naman ay isang probinsyana na napadpad dito sa siyudad. Pakiramdam ko tuloy hindi ako nararapat na maging estudyante sa paaralan 'to.

"Normal lang na masaktan nak, normal lang na magkamali. Isipin mo na dahil sa mga pangyayaring yun natututo tayo sa buhay. Nasaktan ka man, ayos lang. Bumangon ka. Wag mong ilugmok ang sarili mo. Hindi ibig sabihin na doon na din nagtatapos ang lahat. Bumawi ka nak, iwasto mo ang pagkakamali mo. Ayusin mo ang buhay mo. Wag mong sukuan ang yung sarili. Sukuan ka man ng ibang tao, traydorin ka man nila, tatalikuran man ayos lang basta ikaw mismo wag mong talikuran ang sarili mo." Ayokong umiyak pero isa-isa nang nag-uunahan ang mga luha sa aking pinsgi. Naramdaman ko ang pagtabi ni Nanay sa akin. Niyakap niya ako at marahang hinaplos ang aking likod.

--- --- --- "Ang taong hindi ko kailanman natanggal." --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- "Ano ang gusto mo sa akin?" Tanong ko. --- --- --- Tumigil siya sa harapan ko. --- --- --- --- "Simple lang." --- --- --- "Alalahanin mo kung sino ka talaga." --- --- --- Nanigas ako. --- --- --- --- "Dahil ang Quinn na kilala mo..." --- --- --- "Isang bahagi lamang iyon." ---

"I-I am sorry..." "I don't w-want you to misunderstand me. I like you, you're still my soul sister. And I hate myself because insecurities are eating me. Please, huwag mo akong lalayuan because of t-this. You are a real friend, a-ayokong mawalan ng kaibigan na totoo."

lalo pa nito itong inaasar “ asshôle. ” matapos non ay bumaling ito sa'kin “ Don't depend too much on others, they can't always keep you safe. If something bad happens to me, you're on your own. Trust no one but yourself. ” seryosong sabi nito “ i'm not saying i can't protect you. Ang sinasabi ko lang, hindi sa lahat ng oras ay nandyan ang mga taong inaasahan mo, kaya kailangan mo ring tulungan ang sarili mo. ”

"Huwag mong sayangin ang lakas mo at ihanda mo na lamang ang iyong sarili. Dahil oras na pumalpak ka, katapusan mo na." "Oo alam ko " sagot ko kay Cardo na parang babaeng nagtatararay. Dalawa lang kami ngayon, at wala ang iba niyang mga taohan. Kaya madalas ay sumasagot ako na walang ibang nakakarinig kundi ang aking sarili. Hindi ko kailangang kumilos na parang ibon na walang utak. Hindi ko kailangang palaging magmakaawa, at itago ang anumang pahiwatig ng galit, kawalan ng pasensya, o kahit na isang masyadong matalim na pakiramdam ng paglilibang.

Ngumiti ito at nag-umpisang gumawa ng sarili nitong tsaa. Halos masamid siya matapos maka-recover sa tagpong iyon. Wala siyang naintindihan sa mga sinabi nito dahil panandaliang nag-shut down ang utak niya. She thought something would happen but unfortunately... 'Hoy fortunately yun!' sermon niya sa sarili nang may nangahas na parte ng kanyang utak na magnasa sa lalaking ito. 'Tumigil ka self! Kelan ka pa naging ambisyosa?' Wala sa sariling ininom niya ang tsaa, hindi na rin niya ininda kahit medyo mainit pa ito. Basta ang kailangan ay maikalma ang mga sarili.

Inilayo siya nito sa sarili at pinakatitigan sa mga mata. “Kahit anong mangyari, naririto lang ako sa tabi mo— kami ng mga auntie mo. Huwag mong ilulugmok ang iyong sarili sa kalungkutan gaya ng lagi kong sinasabi sa iyo. Pagkatapos mong umiyak, find the happiness that is right for you. Hindi maaaring titigil sa pag-ikot ang mundo dahil nasaktan ka. Matapang tayong mga Lucerio, hindi tayo basta-basta sumusuko sa laban. You’ll see, in the end, you’ll earn what you truly deserve. Just don’t close your door to someone who wanted to be with you— who wanted to take care of you. Malay mo naman, may mas mabuti pa palang nakalaan sa iyo, hindi lang siya,” pangaral nito.