Silent Horror Novels & Stories

Pero nang makalabas kami sa pinto sa likod ng bahay ay may pinaamoy sa akin na dahilan upang mahilo ako— hanggang sa unti-unting mawala sa akin ang aking malay. I heard Rye chuckle evily before completely losing my consciousness. “Sleep tight, my beautiful captive.”

nauutal na sagot niya dahil sa takot na nararamdaman. Biglang nawala ang madilim na aura sa mukha ni Achilles kapagkuwan ay ngumiti. "Oh. Akala ko naman kung sino na." Binitiwan nito ang kamay niya. "So, can I take my pants off?" Hindi siya sumagot at tumitig lang sa mailap nitong mga mata. "Are you bipolar or something? Galit ka tapos ngingiti ka? What is that?" Niyakap niya ang sarili. "You're scaring me."

"Horror movies ang pampatulog ko kapag inaatake ako ng insomnia." Napatingin si Sean sa TV ngunit nang makita ang close-up ng mukha ni Sadako - ang maputlang mukhang tanging mga matang walang pupil lamang ang nakabukas - agad nitong ibinalik ang tingin sa kanya. "Turn off the TV." Mariing utos nito. "Ha? Pero nanonood pa ako." Napangiwi siya. "Ayaw mo ba ng horror movies?"

The silence that followed the storm was heavy, thick, and suffocatingly quiet. The small, soundproofed room felt completely disconnected from the rest of the world as the echoes of their heavy breathing slowly faded into the dim light. Zachary’s massive frame remained draped over Elena, his deadweight a crushing, possessive reminder of the savage claim he had just staked on her body and soul. His heart hammered frantically against her chest, a chaotic rhythm that gradually slowed down to a deep, steady thud.

'Neath the halo of a street lamp I turn my collar to the cold and damp When my eyes were stabbed with the flash of a neon light That split the night, and touch the sound of silence Napatigil si Cain. Muling bumuka ang mga labi ni Aozura. And in the naked light I saw, ten thousand people, maybe more People talking without speaking, people hearing without listening Nagduet na ang dalawa. People writing songs that voices never share And no one dared disturb the sound of silence "Fools", said I. "You don't know, silence like a cancer grows Muling umawit si Aozura na wala na ang deep baritone voice ni Cain.

I cut her off. "I didn't pass out because of darkness. It because of silence. Sedatephobia." Kita ko kung paano napuno ng katanungan ang mukha n'ya. I smile at her. Unti-unti akong lumapit sa kan'ya. Nang makalapit ako I cupped her cheeks diniinan ko ang paghawak ko dito. She tried to push me away but I'm stronger than her.

Kahit mahina ang boses niya, naramdaman ko ang pwersa. Ang takot. Ang urgency. “Kung pupunta ka rito…” hinugot niya ang hininga niya, parang nasasaktan sa bawat syllable— “…hindi mo ako ang makikit—” The signal CUT. Parang tinaga. Walang warning. Walang fade. Isa lang: silence. Matagal kaming hindi nakapagsalita ni Matteo. Parang nakabitin ang buong safehouse sa kawalan.

bulong Nakarinig ako ng mga tunog ng sapatos at mukhang tumatakbo Mula sa aking likod,kaagad akong tumigil at binalik ang pagpikit sa aking mata Kasunod non ay isang malakas na putok ng baril,napaigtad ako Doon Ng marinig ko na wala na ang tunog ay kaagad akong naupo at dahan dahang tumayo Dahan dahang hakbang ang ginawa ko habang naglalakad sa hallway,may mga boses akong naririnig pero hindi ko maintindihan ngunit habang palapit ako ng palapit sa duluhan ng hallway ay nagiging malinaw saakin ang lahat ng naririnig ko "Oh come on Klyde do you really think I'm a killer and low woman?sinabi ko na sayo she's not here we are only here because I'm gonna buy this land property " rinig ko ang boses

*Silence* I breathe in so deep and gently let it out. It's so silent that only our breathes could be heard. No one's dared to move a limb. Was my announcement that surprising? Hmmm, I guess yes. I thought this will be fun but I just figured out it's boring. Phantoms are boring. Ugh. "Leave." I raised a brow at her who's bowing as she lay to her husband's chest. "I don't want to see your faces anymore."

" You want to get inside with me or you're gonna stay here? Here? As in a deserted hallway? Na uno ng mga nakakakilabot na kuwento tungkol sa mga kaluluwang nagpaparamdam? Iyong fluorescent light pa sa kisame ay parang naghihingalo na at hindi na kanyang bigyan ng liwanag ang lahaat ng sulok. Somewhere,doing niya ang tunog ng butas na tubo ng tunog,mga kaluskos ng mga daga at insekto. "Sasamahan na lang Ako sa loob." Gusto rin niyang makita ang babaeng nagluwal sa billionaire's baby. Itinulak nito ang double door-- uminit iyon,parang eksena sa horror movie.Kung hindi lang Siya nahihiya sa lalaki ay baka lumapit na Siya sa manggas nito. Sinlubog Sila ng amoy ng formaldehyde.Hugo made an ugh!