Silent Horror Novels & Stories

Baka matulad siya sa ibang multo na ang hangad ay patayin ang mga tao at iyon ang kinakatakutan ko. Nang iangat ko ang aking ulo ay nanlaki ang aking mga mata matapos makita si Silas na lumulutang at tila hirap sa paghinga habang ang babaeng grim reaper na kaharap ko ngayon ay tila may hinihigop kay Silas. What the—what is she doing?! Sinamaan ko ito ng paningin.

isang lumang pelikula. Hindi masubaybayan ng kanyang paningin ang mga galaw ni Kingston. Sa tuwing gumagalaw ang Ghost, mananatili ang isang after image. Habang iniikutan niya si Alex, nag-iwan siya ng mabagal na anino ng kanyang sarili. Sa ilang sandali, si Alex ay napapaligiran ng dose-dosenang mga Harvey Kingston. Lahat sila ay malupit na nakangiti at may hawak na kutsilyo sa magkabilang kamay. Dahil sa mga ilaw at anino ay mahirap makilala kung alin ang tunay na Kingston. Ang Ghost ay sumalakay sa isang umiikot na pag-ikot, paglaslas nang mataas at mababa. Dose-dosenang mga anino na may hawak na maikling kutsilyo ang lumapit sa kanya.Walang paraan para lumaban si Alex. Matapos ang sunud

"I know, Boss. Closing the link in 3... 2... 1." Ang hologram ni Silas ay naglaho. Ang aming huling koneksyon sa labas na mundo ay naputol. Ang Horizon’s End ay nagsimula na—isang buhay na walang earpiece, walang satellite tracking, at walang takot na baka may sniper na nakatutok sa amin.

Pero sa pagdating ng kapatid ko, mukhang magsisimula na ang kalbaryo sa tahimik na lugar na ito. The blood glistening on her mouth was proof enough—she had already killed someone. And now, the hunger in her eyes told me Reiner was next. "You’re done having your fun with him, right? So why don’t you hand him over to me? Pretty please?" "Do you know what I’ve learned from mortals lately? When you ask them a question and they fall silent… it means they’re saying yes. Silence is consent, after all. Sabi nga nila, ‘Silence means yes.’ Kaya ina-assume kong ibinibigay mo na siya sa akin."

Tahimik ang silid. Ang tanging maririnig ay ang mahinang tunog ng mga makina regular, paulit-ulit, parang orasan na walang pakialam kung may gising na kaluluwa sa loob ng kwartong iyon. Nakahiga si Amara sa kama, nakatitig sa kisame, pilit inuunawa ang bigat sa dibdib niya isang bigat na hindi galing sa sakit ng katawan, kundi sa katotohanang hindi niya alam kung sino siya sa mundong ito.

Masasabing isang bagay lang ang pumasok sa isip ng mga nanood ng pelikula: mga zombie! "Mag-ingat ka, Sir York!" Sigaw ni Kairi. Nagngitngit si Harvey, saka sinipa si Nobuyuki sa lupa. Crack! Isang nakakatakot na tunog ng mga buto na bumabagsak ang narinig. Gumapang si Nobuyuki sa lupa, balak niyang sumugod ulit. Muli siyang sinipa ni Harvey pabagsak. Crack!

Biglang nag static ang screen. At nawala. Tahimik. Dead silence. Unti-unting humigpit ang kamao ni Logan. “This isn’t over.” Mahina. Pero mas delikado kaysa sigaw. Kasi ngayon— Hindi na lang siya naghahanap. Manghuhuli na siya. At kapag nahanap niya— Walang matitira.

Saan ito? Napakatahimik ng lugar, may nakikita pa silang mga ibon na nagsiliparan, at bahagya ring humangin. This place has the vibes of horror places taken in the horror movies or werewolves drama. "Aw-ouch!" Napahiyaw si Denise nang biglain sa pagtanggal ang tape ng isang taong nag assist sa kaniya. Which is hindi niya kilala. Bigla din siyang nakaramdam ng masamang pangitain. Lalo pa't agaran din silang iniwanan ng mga taong nakaputi.

panggagagad niya rito bago ito kinuyumos ng halik. Impit na napaungol ang babae nang siya na ang gumawa ng ginagawa nito kanina. Kakaunting mga bituin lamang ang naging saksi ng tagpong iyon at nawala na ang pakialam nila sa mundo nang lunurin na sila ng kani-kanilang kapusukan. The darkness enhanced the romantic vibe, and their moans added to the unsettling atmosphere. They seemed to be in their own world, cut off from the rest of society. The sound effects became more intense as the movie progressed, making it difficult for anyone to hear them. It was the perfect night for a spooky yet romantic night under the stars.