Silent Photo Novels & Stories

Kung may makatuklas man sa kaniyang ginagawa. Hindi siya nangahas na isipin ang mga kahihinatnan. Click. Ang tunog ng shutter ay napakahina na halos hindi marinig. Ngunit para sa kaniya, umalingawngaw ito sa kaniyang puso na tila kulog. Matapos kunin ang larawan, nagmamadali niyang isiniksik ang selpon sa kaniyang bulsa, ang kaniyang mga pisngi ay namumula nang husto.

Ibig sabihin ay hindi lamang sika ang nasa palapag kahit na eksklusibo lamang ito? Palihim na ipinalibot ni Sierra ang paningin sa paligid, ni wala siyang makitang ibang tao! Ano 'yun, multo ang kumukuha sa kanila ng litrato? May nakikita bang hindi niya nakikita si Sylvio?! Malamang, maniniwala talaga siya kung sakaling totoo man. Baliw iyon, eh. Humakbang si Sierra patungong elevator subalit mabilis iyong pinindot ni Sylvio dahilan upang ang tanging makita niya na lang ay ang blanko nitong itsura habang papasara ang pintuan.

sagot nito. Pinikit ko ang mata ko at alam kong bumalik na sa lahat ulit. - Never mistake my silence for Weakness. No One plan a Murder out Loud.

Six months had passed since Damon had left for the Philippines, and the silence that had settled over the apartment was deafening. Soirye, perched on the edge of her worn-out couch, stared blankly at the flickering television screen. The news droned on in the background, a cacophony of words that seemed to blur together, devoid of meaning. Her gaze drifted to the framed photograph on the coffee table, a snapshot of Damon and her, arms slung around each other, their faces lit with a shared joy. It was a reminder of the laughter, the adventures, the unspoken bond that had connected them.

Inayos ko rin ang pagkakasalansan ng mga damit sa maletang dala-dala ko. Lumipas ang halos labindalawang minuto at saka lamang ako natapos sa pag-aayos. Humilata ako sa kama, kinuha ko ang cellphone ko at isa-isa muling tinignan ang mga larawang kuha ko kanina. Pero may isang litratong pumukaw sa paningin ko, iyon yung litrato kong silhouette, naisipan kong gawin itong display picture sa f******k account ko. 'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'.

Una Kong kinunan Ang sunset Ng may ngiti sa Labi. "Smile!" Sa unang pag kaka taon, sumilay Ang matamis na ngiti Ng isang Rhyxyn Zuir Black. Lumabas Ang picture sa camera, ilang saglit pa'y nabuo Ang imahe niya. "Ang gwapo mo hehhehe" "T-tss" "HAHHAHAHA you're blushing!" "S-shut up milady" Hindi ko mapigilan Ang tuwa sa mga pangyayari Ngayon, it's just half a day of being together but I felt like it is one year already.

Sana pala inilagay niya iyon sa silent mode para hindi sila maistorbo. Nang tingnan niya ang screen, nakita niyang si Zion ang tumatawag sa kanya. Agad niyang pinindot ang reject button at akmang itatago na iyon sa kanyang bulsa nang muli na naman iyong nagring. "Damn! Bakit ang kulit ng lalaking to!" Naiinis niyang sambit. "Sagutin mo na muna kadi. Baka may mahalaga siyang sasabihin sayo. We can still talk right after the call," mahinahon na wika ni Cyan.

"Hindi ko alam bakit mo 'yon ginawa. Hindi ba sumagi sa isip mo na ikaw lang ang mas maaapektuhan?" Hindi kumibo si Eleuthera. Magkasabay silang naglalakad kaya nakikita ni Zayn Eros ang mukha ni Eleuthera. Masyado itong mahirap basahin. "You are so quiet. Ang hirap basahin ng isip mo. Ang hirap malaman ng gusto mo." Akala ni Zayn Eros ay hindi na magsasalita si Eleuthera, he was wrong. Makatapos ang ilang minutong katahimikan ay nagsalita ito.

Tahimik lang at parang may gusto pa siyang itanong, pero pinipilit kontrolin. Bago pa ako makaisip ng kung ano pa, tumunog ang phone ko sa bulsa. Message from Sir Real. Sir Real: [Thanks for today. Don’t overthink too much, okay? You did great.] Bigla akong kinabahan. May tunog pa pala ang phone ko. Hindi ko kasi nailagay sa silent—just in case may emergency. Napatingin si Sir Sebastian sa phone ko, at nagbago ang expression ng mukha niya.

#**** sIR D2 Pme sa u kay² Isinend ko ang message ko kay sir bago ko patayin ang cellphone ko, pina silent mode ko 'yun para naman hindi na ito makakapag istorbo sa akin. Ang ayaw ko talaga sa lahat is 'yung gagala ako tapos may isang tao na napaka papansin, ayaw ko ng istorbo kapag may pinupuntahan ako, maliban na lang kung anak ko, walang problema sa akin kung sila. Pero kung ama nila ang pag-uusapan, bahala na ang lalaking 'yun.