Silver Metal Novels & Stories

Walang bakas ng emosyon sa mukha. Pero ang pinakamalaking dagok? Ang singsing sa kaliwang daliri niya. Hindi ko mapigilang mapatitig. Pilit kong iniwas ang tingin, pero para bang may sariling isip ang paningin ko. Simple lang ang disenyo. Silver. Walang bato. Pero mas mabigat kaysa kahit anong alahas sa mundo. Ginulo ako ng singsing na 'yon. Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa... o matakot.

alam ko ,na alam na ni damon na si silver ang kasama ko sa dalawang linggong nawala ako. tssk!paano nga ba niyang hindi malalaman iyon kung sinabi na ni silver ito sa kanya.. dumoble pa ang kabang nararamdaman ko ng malapit na ko sa kwarto ,kung saan siya nakaconfine..

“Kung ang mga half-blood ay natatakot sa silver, kami ay hindi. Nakakalimutan mo yata na may dugo akong elven.” Lies! Hindi totoong walang epekto sa kanila ang silver. Mabagal lamang ang epekto nito sa kanilang katawan kaya nakakatayo pa rin siya ng tuwid. Hindi katulad nilang mga half-blood na agad natutupok at namamatay.

Ibinigay iyon kanina ni Silver sa kanya at inumin lang daw niya para pampalakas ng loob. Ngunit may sa demonyo yata ang alak na iyon. Bukod sa napakababa niyang alcohol tolerance ay napakalakas din ng sipa ng alak sa katawan niya. Umikot kaagad ang kanyang paningin at nag–init ang kanyang sistema. Noon niya naisipang hubarin na ang coat at itinira na lamang ang silky lavender chemise set sa katawan niya. Hindi na rin niya ginalaw ang kanyang maskara dahil takot siyang gambalain ang alarm niyon.

Pinihit niya ang *silok* upang masuri nang maayos ang palamuting ginamit ni Celestine. Isa itong maliit na piraso ng metal. Gawa sa purong *platinum* at may hugis na parisukat. Sa gitna nito ay may isang itim na *onyx stone* na pinasadyahan ng pagkakaukit ng isang napaka-espesipiko at pamilyar na disenyo. Isang letrang **'V'**.

Sagot niya, at tumingin siya sa akin. Lumabas ng kwarto sina Blair at Ali at ni-lock ang napakabigat na pinto na gawa sa silver. And I guess lahat ng nasa paligid dito ay silver. Good luck sa aming lahat. * * * ------ * Point of View ni Blair * ---

Naramdaman ko ang panlalamig ng buong sistema ko na parang binuhusan ako ng yelo. ​Nakatayo nang perpekto sa gilid ng marble sink dalawang pulgada lang mula sa aking kamay ay isang maliit na bagay na hindi ko kailanman inaasahan na makikita sa loob ng aming pinakaligtas na kwarto. ​Isang kumikinang at perpektong silver na bala. ​At sa gilid ng malamig na metal na iyon ay nakaukit ang isang pamilyar at nakakakilabot na simbolo. Ang opisyal na logo ng pamilya Sterling.

Nakapalibot ang diamante na hugis bulaklak sa kabuuan ng pulseras at ang nasa gitna ng bawat diamanteng hugis bulaklak ay pulang ruby na medyo mas malaki kumpara sa mga diamante. “Abuelo.” Si Silver na halata sa boses ang pagtataka at gulat. “That is Abuela’s bracelet!” Hindi maipinta ang mukha ni Silver nang makita ang pulseras. Labis-labis ang kanilang pag-iingat sa pulseras na iyon. Alam niya ang halaga nito sa kanilang pamilya.

sabi ko habang ine-examine ang isang litrato. Kita nang kaunti ang kamay ni Mommy sa litrato pero hindi sa kaniya naka-focus ang camera. Instead, nakafocus ang kuha na ‘yon sa isang bagay na halos upos na ang kulay pero may natitira pang kaunti. The object is almost a square-shaped thing and has a silver color. Manipis iyon at maliit at parang may nakaukit o disenyo sa may ibabang parte noon. It also looks like it’s made from metal or maybe just the outside part of it. Kaya hindi totally inabo ang bagay na ‘yon.

galit na sigaw noong lalaki. Silver and Zinc came para awatin iyong lalaking may sinusuntok. Akmang susuntok din pabalik iyong lalaking nakapolo shirt nang awatin ni Argon. Doon ko lang napansin na umiiyak na si Vanna habang yakap yakap ito ni Megan. Si Callie at Levy naman ay nasa magkabila kong gilid. "Xe, stop it already." si Silver.