Novel & Cerita Simeon M Bernardo

Sa isiping ‘yon, nagmamadali akong nagpalaam sa aming manager dahil baka hindi lang si Sir Oli ang nandoon. Pero most of the time, si Sir Oli lang naman. Isang busy person si Sir Axton. Hindi naman siguro ito personal na pupunta sa akin, ‘di ba? “Sir Oli…” “Miss Bernardo, busy ka ba? May oras ka ba kahit saglit?” tanong nito.

Kung malalaman nito ang nangyari, siguradong sesermunan lamang siya ng matanda. Imposibleng tulungan siya nito nang hindi siya nagmamakaawa. Isa pa, si Bernard lamang ang kaniyang kinausap tungkol sa paghawak ng proyekto sa Ilocos Province. Nagpresenta siyang aasikasuhin niya ang real estate company. Dahil abala si Bernard sa mga pending nitong trabaho dahil mas inuuna ang kaarawan ng kanilang ama, pinagbigyan siya nito at hindi na kwenistyon. Nangako siyang siya ang hahawak ng proyekto at kakausap kay Mayor Ye, hindi niya sinabi na si Fatima ang kaniyang ilalagay bilang project manager.

Sa lahat ng naging kaibigan niya ay ito pa ang hindi umalis sa tabi niya "Enjoy your date bro." "Oo naman bro, susulitin ko bawat patak." Pabirong sabi ni Ben kay Simon. Nagtawanan naman silang dalawa. Naiwan lang si Simon sa kanyang opisina. Mabilis niyang itinulak ang bookshelf niya at doon bumungad sa kanyang kanyang safe room. Doon niya itinago ang mga mahahalaga niyang dokumento ang mga bagay na mahalaga sa kanya. Pasalamat si Simon dahil hindi iyon nadiskubre ni Franco.

Binalot sila ng nakatutulig na katahimikan hanggang sa kunin ng lalaki ang kanyang telepono at may itinext: [Masyadong pula ang mukha mo. Iniisip mo ba ako?] Nang mabasa ito ni Zaniag, hindi lang mukha niya ang uminit kundi pati ang leeg at likod ng kanyang tainga. Umalis na ang kotse at nagsalita si Brendon mula sa harap, "Balita ko ay may nakilala na babae si Simon sa Cagayan. Nakita mo ba ito noong pumunta ka roon?"

Kalmado at buo. Nasa conference room na ang ilang investors nang pumasok ako. May mga tango ng pagbati, may pormal na ngiti, at may mga matang sumusukat. Isa-isa kong tinanggap ang mga iyon—hanggang sa tumigil ang tingin ko sa isang pamilyar na mukha. Si Simeon Hernandez. Nakatayo siya sa dulo ng mesa, elegante ang suot, maayos ang tindig—isang lalaking sanay sa kapangyarihan at impluwensiya. Ama ni Jasmine.

"You look like you used to be a student of Casimir university. Nice to see you again, then." Tinanggap ni Simon ang kamay nito. Kilala pala ni Simon si Lucas. Kung alam lang niya noon, pinakita niya kay Simon ang photo ni Lucas noon, sana nalaman niya agad. Tumawa si Simon. "Then welcome to Philippines." "Thank you..." Pinasingkit ni Lucas ang mga mata nito, ina-alam ang pangalan ni Simon. "He's my cousin, Simon Morgenthorn, the first born of Dr. Steve Morgenthorn," singit naman niya. "The new CEO of Abertoy."

tanong niya sa kaibigan. “Uh, location lang ng Cosa Viscara ang alam ko, and I’m not sure if Simion was there. Marami siyang connections at mafia organization na sinasalihan. Mahirap siyang mahuli pero limited na ang galaw niya ngayon dahil hina-hunting siya ng Cosa El Gamma International since we reported him. Malamang ay magtatago lang siya rito sa Pilipinas hanggang sa makahanap siya ng paraan para makakapit sa ibang malalakas na grupo.”

Nakangiti itong pumasok sa aking office at ramdam ko na kaagad ang good news. "How's your job?" tanong ko kay Gab at pinatay ang laptop ko. "Sir, pumayag ang mag-asawang Bernardo, they want to meet you para masigurado nilang hindi ito scam." Napataas ang kilay ko. "When?" "Kasama ko po sila ngayon, Sir."

Nangangatal pa rin ako at sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Pagbukas ng pinto ay kaagad akong napatayo na niluwal non si Symon. Si Symon ay isang binabae na may-ari ng isang club dito sa Manila. Mabenta ang club nito kaya malakas lakas ang kita. Ilang beses na niya akong inalok magtrabaho sa kanya pero paulit-ulit ko lang tinatanggihan.

My office was dimly lit, pero nakatayo sa may doorway si Simon. Tahimik na pumasok si Simon habang nakayuko nang mababa. “Good morning, Mr. Johannes.” Hindi ko siya tiningnan. “Bumalik ka na lang mamaya, I’m busy.” “Sir,” sabi niya, clearly forcing himself to speak, “I’m sorry, pero importante ito. It’s about the Whitebridge project. Ang lead engineers at supervisors ay nasa baba na at naghihintay ng signature niyo.”