Simple Poem About Typhoon Novels & Stories

Malakas na ang hangin sa labas at mayamaya lang ay baka bumagsak na ng ulan na iniipon ng langit. "Oo, super typhoon daw," sagot ni mama. "Teka, saan ka pupunta?" "'Yong mga kamote ko mama, aanihin ko lang po. Sayang po kasi." Liar! Ang totoo n'yan ay nag-aalala ako kay pogito. Dapat pala ay itinuro ko sa kanya ang hide out namin sa may narra para may masilungan s'ya pero sa ilang beses kong pabalik-balik sa kanya ay hindi ko man lang 'yon nabanggit.

na-offend. One night stand is not a mistake young man. It's a choice. Okay. Why did it gives him a deep meaning? Alam kaya ng Ginang ang nangyari sa kanila ng anak nito? Did Cognac told her? Pero nabulabog ang isip niya nang biglang kumulog. Sinundan pa iyon ng malakas na pagkidlat. Wala namang in-announce ang Philippine forecast tungkol sa panahon ngayon regarding LPA or the typhoon itself. Pero nang nayanig ulit ang kanyang kabuuan pati ang mismong kama na hinigaan niya nang muling kumidlat. Sure Xander can tell he was damn smelling his own perfume kung sasabihin niyang that was caught him off guard.

Nanlamig ang sikmura ko. Hindi na ’to simpleng bagyo. Giyera na ’to. At nasa gitna kami.

Malakas at nakakatakot na hangin, walang tigil na pagbuhos ng ulan, malalakas at kagimbal-gimbal na kulog at kidlat. Senyales na may paparating na bagyo o baka nga ay dumating na talaga. Nakapikit lang si Sharon at nilalabanan ang takot na lumulukob sa kaniyang katawan.

Tahimik ang dagat. Hindi tulad noong bagyo, wala nang malakas na hangin na pumapalo sa mga bintana. Ang mga dahon ng mga puno ay gumagalaw lamang nang bahagya, at mula sa malayo ay may ilang ilaw mula sa mga bahay sa kabilang bahagi ng baybayin. Nasa mesa ang dalawang tasa ng kape. Hindi na kasing tamis ng dati ang kay Adrian.

The waters below reflect the breathtaking scenery. Lauren silently admires the scene as her hair sways as if it’s going with the flow of the wind. She felt a sudden ease in her mind and body. These past few days she felt empty inside, but as soon as she stepped on this ship… the exhaustion she felt was gone like a bubble that popped into the air. In contrast to what she felt in their house, the pain and abuse she endured. Lauren taught that after her mother died, she could never be at peace.

Malayo pa lang ay tanaw na ni Daphne ang papalapit na bangka sa baybayin ng isla. Doon na sila tumuloy ni Jett mula sa kweba dahil wala naman na silang masisilungan sa kubo. The devastation brought by the storm was extensive. Maraming nagtumbahang mga puno sa paligid. Marami ding inanod na kung ano-ano sa dalampasagin. Idagdag pa na wala na ring bubong ang kubo na siyang naging tirahan niya pansamantala noong wala pa siyang malay. Gayunpaman, magkakahalong kaba at excitement ang nararamdaman sa mga oras na ‘yon ni Daphne.

Kaya tinitiis ko na lang na maglakad ng walang dalang payong. Habang patuloy sa paglalakad ay may nadaanan akong lubak na kalsada na basa at may kaunting tubig. Naalala ko nitong mga nagdaang araw ay panay buhos ang ulan. Akala ko nga ay may paparating na bagyo dahil madalas ang paglakas ng hangin na may kasamang ambon. Pero mukhang dumaan lang yung typhoon dahil uminit na bigla matapos ang ilang araw.

Kahit parang pinipiga ang puso ko ay ngumiti ako ditong pinahid ang mga luha. Napalabi itong matamang akong tinititigan at parang nahihipnotismong hinaplos ako sa mukhang ikinatulo ng mga luha ko. Sa uri kasi ng pagtitig niya ay hindi ako ang nakikita niyang kaharap niya. . .kundi si Daddy lalo na't naka-uniporme pa ako. "Typhoon." Tumango-tango akong hinawakan ito sa kamay at mariing humalik sa mga palad nito.

Bumuhos ang ulan na parang tabing tubig. “Boom!” Isa pang malakas na kulog ang umalingawngaw. Hindi naman karaniwang takot si Hiraya sa bagyo, pero ngayong gabi, hindi niya maipaliwanag ang kaba sa dibdib niya. Manipis lang ang suot niyang T-shirt at pantalon, at nabasa siya ng malamig na hangin at ulan. Isinuklay niya ang basang buhok sa likod ng tainga, tumayo sa may pinto at tinawagan ang driver para sunduin siya.