Simple Poem About Typhoon นิยาย & เรื่องราว

Ayon sa nasagap ni Keilys sa internet, nag-load kasi siya para malaman kung anong klaseng bagyo ba ang mayroon ngayon—nalaman naming signal number four pala ngayon dito sa Yay town, kaya na lang ganito kalakas ang hangin at ulan. Ang hangin kasi ay patuloy na humahampas sa dingding ng villa, at sa bawat bugso nito ay may kasamang mahabang ugong na parang galit na galit talaga ang bagyo. Nasa kusina na ako, nakatayo sa harap ng kalan. Gamit ang liwanag ng kandila at isang maliit na lamparang de-gas, nagsimula na akong magluto ng sopas. Kumukulo na ang tubig sa malaking kaserola, at sa bawat pag-angat ng singaw ay ramdam ko ang init na unti-unting bumabawi sa lamig ng gabing ito. Kaya nga napi

Naiwan akong nakatayo, hawak ang mesa, pakiramdam ko ay natalo kahit ako ang unang umatake. Habang papalabas siya ng library, biglang kumulog sa labas. Parang paalala na may paparating na bagyo—at hindi iyon ulan lang. Ito ang bagyong magpapaikot sa buhay naming dalawa, at hindi ko alam kung paano kami makakaligtas nang hindi magkabasag-basag.

kinakabahang saad ko tapos bigla s'yang ngumiti. "Bingo! That's what exactly I'm thinking! Kailangan natin mapasabog ang missile sa mata ng bagyo for it to vanish! The explosion of the typhoon will release too much force that'll make the heavy air spread out." I sighed in disbelief. That was impossible! Walang makakagawa ng sinasabi n'ya! How can you know the exact location of the eye? And how can he make sure that that mega typhoon will vanish after releasing that missile? He's talking nonsensically.

she started singing. Tumahimik naman ang bata na para bang pinapakinggan nito ang kung ano man kanyang kinakanta. At nang na sa chorus na siya ay saktong pagpasok ng maid. “The will of the wind, you feel it and then it will pass you blowing steady. It comes and it goes and God only knows. You must keep your sails on ready. So when it begins, get all that you can, you must be friend, the will of the wind…”

O kahit simpleng kapahamakan. Taliwas sa una kong pagdating dito, laganap ang mga tao sa bawat lugar. Ngayon na may paparating na bagyo, parang lahat ay nanatili sa sari-sariling mga bahay at pinapakiramdaman lang ang panahon. Nakasarado lahat ng bintana.

I saw his lips formed for a peculiar smile. NAPABUNTONG hininga ako nang makitang mas lumakas ang buhos ng ulan sa labas. This type of weather is perfect, especially if you are a student because school is probably suspended. All you need to do is to stay at home and do whatever you want without thinking about any of your school works. What I hate about typhoons is many people are homeless. They sleep on the side of the road, battling for their lives against the cold. In addition, homeless animals like dogs and cats were suffering too.

Kanina lang ay tirik ang araw, pero ngayon ay halos magdilim na ang langit. Chineck niya ang bag niya—walang payong. Binuksan niya ang phone at doon niya nakita ang sunod-sunod na Typhoon Yellow Warning. Typhoons are common in the city, but she was too busy to notice. If she doesn't leave now, matitrap siya. Waterproof naman ang briefcase niya, so bahala na. Gritted her teeth, she ran out into the storm.

Ang langit na makulimlim ay naging itim. BOOOM! Isang malakas na kulog ang yumanig sa lupa. Kasunod nito ang matalim na kidlat na humati sa langit. At pagkatapos... bumagsak ang ulan. Hindi ito ordinaryong ulan. Ito ay tropical squall—isang biglaang bugso ng bagyo na karaniwan sa Palawan. Ang mga patak ng tubig ay parang bato na humahampas sa balat. Ang hangin ay humihip nang napakalakas, halos liparin ang mga tents ng barikada.

Kumaway pa si Amber bago sila tuluyang lumabas sa muselo ng pamilyang Camara. NAGPADALA siya ng text kay Jenza na hindi niya muna makukuha si Amber dahil malakas ang ulan. May paparating daw na super typhoon kaya hindi pinapayagan sa isla na bumyahe mapa-dagat man o himpapawid. “Where did you get these?” bungad agad sa kanya ni Jenza nang sagutin niya ang tawag nito. “What?”

Sinagad niya ang pedal ng kanyang motor kaya naramdaman niya ang paghigpit ng braso ni Ali sa kanyang baywang. This was a good start. At least, he can visit Ali and meet her daughter. But he won’t settle for just visiting. He settled that someday, Ali can reciprocate her feelings towards him. As for Ali, gusto niyang i-landing ang kanyang kamao sa pisngi nito. Para matauhan ba. Pakiramdam ay para siyang puno na nagpatitianod sa malakas na bugso ng hangin. Kung siya ay naging bagyo sa paraiso ni Leighton. Ngayon ay nagmistula itong super typhoon na handang rumagasa para sa kanya.