Sky In Tagalog Novels & Stories

"Maaaring kami ay isang maliit na nayon, ngunit mayroon kaming isang malakas na komunidad at kami ay nagbabantay sa isa't isa. Dagdag pa, ang mga tanawin ay medyo kamangha-manghang." Tumingin si Azure sa mga puno at sa maaliwalas na asul na langit sa itaas nila, at kailangan niyang sumang-ayon. Ang Land of Moon ay parang isang espesyal na lugar, at siya ay nagpapasalamat magpakailanman para sa Zeke Forenbach na dalhin siya.

Kabanata 53.2 “Sir Jett, Yael!” Kumaway si Yuna para mapansin siya ng mga Gray. Ibinaba ni Jett ang kaniyang salamin. Napangiti niya nang makita niya ang isang magandang dilag.

Alala niyang tawag. “Naghanda na sila ng pagkain, Kuya Aeros… Uh… Hindi ba kayo sasabay sa amin? We want to… uh… have lunch with you.” Utal at hindi magkantotong sabi ni Sky habang ganoon pa rin ang kanilang posisyon. Ipinilig niya ang kaniyang ulo, hindi na makasubo pagkatapos maalala ang tagpong iyon. Nakakahiya!

Biglaan pa! Babalik na sana ako ng kwarto ko ng mapansin kong nakaupo sa gilid ng hagdan si Spencer na tila natatae. "Hey, bakit ka nandyan" tanong ko sa kanya. "Natatakot ako" biglang sagot niya. "Malakas na bagyo ang kumuha sa mom and dad ko kaya tuwing malakas ang ulan, hindi ako makatulog kasi baka kuhain din nila ako"

Napangiti pa ng pilya ang babae ng makita ang alaga niya na tila isang ahas na handa ng manuklaw. "ANG sabi ko kasi sa'yo, h'wag ka nang tumuloy. Tingnan mo ang inabot mo sa Maynila? Muntik ka pang mapahawak," galit na sermon kay Kiah ng matalik niyang kaibigan na si Carlos. Nasa bukid sila ng mga sandaling iyon at nakasilong sa puno ng kayomito kung saan madalas silang naglalaro no'ng bata pa.

Kaya naman pinagmasdan niya na lamang ang angking kagandahan ng buwan sa ibabaw ng karagatan na para bang may musika ito na siyang nag re-resulta upang sumayaw ang mga alon. Ang Sinag ng buwan ang simbolo na sa kadiliman man ng punto ng iyong buhay, ito yayakap sa iyo. ‘Hope’, iyan ang nararamdaman niya kapag tinitignan niya ang sinag ng buwan. Na sa dami man ng negatibo sa mundong ito, sisilip pa rin sa baul ang pag-asa. Hindi niya namalayan na unti-unti nang kumakaway si haring Araw.

"Bakit naman, Mama? Mahal naman ako ni Ninong Sky. At saka mahal ka rin niya." Napaangat ang kilay ko sa sinabi ng anak. "Mahal ako ni Ninong Sky?" "Opo. Sabi niya sa akin…" Ngumuso siya. "Pero secret lang namin." Bago pa ako makapagsalita ay nanlaki ang mga mata ni Carina. "Ninong Sky!" Bumaling ako sa direksyon tinitingnan niya. Natanaw ko si Sky na naglalakad papalapit sa amin. He was wearing a white v-neck shirt and cargo shorts.

Pinuno niya ang baga ng sariwang hangin. "Rayleigh scattering," usal niya. Nang ma-curious siya kung bakit nagbabago ang kulay nito at hindi lamang sky blue ay iyon ang nahanap niyang sagot. Napangiti siya. God is very creative. Nakahinga siya nang maluwag. Kahit papaano ay nawaglit sa isip niya iyon. Hindi niya namalayang nakatulog na siya. Kung hindi pa niya naramdamang may pumapatak na tubig sa mukha niya ay hindi pa siya magigising.

tanong ko sakaniya pero inilingan at tinawanan niya lang ako. "Trust me, Claire. We will be safe, I'll bring you to the sky safe." "Siguraduhin mo lang!" sabi ko at sumakay na rin sa tabi niya. Marunong naman pala magdrive 'tong isang 'to! Jusko. Ilang beses na ako naga-Ama namin at Aba Ginoong Maria sa isip ko habang nire-ready niya at pinagana ang makina.

Nagsimula na ang fireworks display. ***** KUMIKISLAP ang mga mata ni Althaia habang nakatingalang pinanonood ang fireworks display. Abot tainga ang kaniyang ngiti. "Nagustuhan mo ba, mahal kong reyna?" Yumakap mula sa kaniyang likuran si Henry at tumingala rin sa kalangitan. "What do you mean I like it? I love it!" Hinarap niya si Henry at niyakap.