Slow-paced Novels & Stories

Until he reaches an uncontrollable, fast-paced, and frantic rhythm. Pabilis ng pabilis ang bawat pagsugod na ginagawa ni Michael sa pagkababae niya. Lumalakas na rin ang mga halinghing niya kasabay ng walang patid niyang pag–ungol sa bawat pagkadyot at pag–aangkin ni Michael sa kanya. “Oh… Michael…” she cried his name in so much pleasure that raging all over her system. “Ah… baby…”

“Endearment agad? We just confessed to each other.” “Oh, goodness,” Gabriel whined. Napahalakhak si Evony. “You’re so hard-headed.” “I’m just asking!” “Yeah, so listen here.” Sumeryoso ang mukha ni Gabriel. “I’m an impatient person, Evony. I want to take things quickly because I hate wasting my time. But with you… I’ll go slow with you. You are worth the wait, Evony. Sa ‘yo lang ako may pasensya. Sa ‘yo lang ako maghihintay. I might be impatient, but I will take things slowly with you so we can be together. Forever.”

Parang bawat salita niya ay may bigat, may kumpiyansa, at may kakaibang charm na hindi ko maipaliwanag. At ang boses niya… Parang low, calm, velvety — iyong tipong hindi ka sinisigawan pero napapatingin ka pa rin. Iyong boses na hindi lang naririnig ng tenga, kundi ramdam ng balat. Parang dumadaan sa spine ko ang bawat vibrate ng tono niya. Bakit parang biglang naging slow motion ang paligid?

pagmamakaawa ko at nagmamakaawang tumitig sa kaniyang mga mata Lumapit siya saakin at pinatakan ng halik ang aking basang labi, mabilis akong humalik pabalik sa kaniyang mga halik. Mabagal padin ang mga ulos niya pero ramdam ko ang lalim non "I don't want to rush this, I want to do this slowly" malambing niyang bulong saakin bago pinagmasdan ang aking reaksiyon Ngumuso ako at nadismaya, mukhang nakita niya iyon kaya mahina siyang natawa at muling pinatakan ng halik ang aking labi

Parehong basang basa ang katawan namin na mas nakadgadag ng init sa pareho naming katawan. He move his pace slowy but surely. Hanggang sa sunod-sunod ang naging pagsagad nito at bumilis pa. Doon ko naramdaman na parang may mainit na likodong lumabas sa'kin. And his pace is slowing down. "Damn..." aniya bago ako patakan ng halik sa labi.

Hinihiling ko. Para kaming gumagalaw sa bilis ng paggalaw. Parang gumagapang ang oras. Bakit ba laging ganyan? Na, kapag nagmamadali ka at desperado kang makakuha kahit papaano, iyon ang pakiramdam mo na parang slow motion ang iyong paggalaw. "Pupunta ako ng mabilis hangga't kaya ko, Ro" "Ito ay hindi sapat na mabilis. I need to be with her” Desperadong sabi ko sa kanya.

Pagkaupo ko sa kama ko ay napatitig ako sa salamin. Pangit ba ako? Ano kayang mali sa mukha ko bakit 'di ako magustuhan, or baka 'yong pagka slow ko ang hindi niya gusto. Eh anong magagawa ko gano'n nga ako. Masiyado kasi silang malalim magsalita.

“Take me slow.” At ginawa nga niya. Marahan siyang gumalaw, pinasok niya ako nang dahan-dahan—inch by inch. Walang pagmamadali. Walang sabik na pagbayong mapanakit. Tila bang gusto niyang damhin ang bawat segundo ng paglalapat namin. Napakapit ako sa braso niya. Umarko ang likod ko sa kama. “Oh God…” “Look at me,” he whispered.

sagot niya, “pero sisikapin kong maging karapat-dapat sa tiwala mo. Hindi sa salita lang, kundi sa gawa. Unti-unti. Huwag kang magmadali. Ako rin, hindi rin ako magmamadali. Basta, sabay nating aayusin ang lahat. Nang dahan-dahan, tulad ng sinabi mo, slow conversations. Unti-unti, pero tapat.” Hindi ko alam kung dapat akong umiyak o ngumiti. Ngunit naramdaman ko sa loob ng puso ko ang isang kaunting ginhawa. Ang lalaking minsang sumira sa akin ay ngayon nagtatangkang magtayo muli. At para sa unang pagkakataon mula nang naghiwalay kami sa nakaraan, naramdaman ko ang posibilidad—na baka, unti-unti, matutunan naming magmahal nang hindi nasasaktan. “Slow conversations,” ulit ko, halos bulong, at

Dahil nanunubig na ang kaselanan hindi na siya nahirapang ipasok ang kanya dahil sobrang dulas na nito. He's moving again.. pero hindi katulad kaninang uhaw na uhaw.. dahil ngayon ay sa mabagal na pamamaraan naman.. His pace is slow.. para bang binibitin niya ako. Rinig ko ang bawat pagpasok niya sa akin.. Sobrang madulas na ito at tila mapapahiyaw na sa sobrang sarap nito. "You're still sore right?" Tumango ako pero nahihiyang umamin na nabibitin. Hindi makuntento sa mabagal niyang pag-galaw..