Soaring In Tagalog Novels & Stories

"OO ! OO! Yes! Yes!" "Alright? Alexander, Pacifico, At iba pa! Take off!" "Kyaaaaah~ mga Faaafaaaa!" "Waaaaa! Ang abs woooow!" "OMG! Ang sarap ~ Kyaaaaa ansarap sa mata~" "Raphael! Raphael! Raphael!"

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

Tanong ko, naguguluhan. Mabilis naman itong umiling saka mabilis na tumabi sa akin at niyakap ako. "I love you" bulong nito habang nakayakap. . . . . It's giving ✨kita tayo patago vibes✨ hahaha

“Sa Kaharian ng Sacresia, bawat galaw ay laban sa alon. Sa ilalim ng dagat, isang pagkakamali lang ay maaaring maging dahilan ng kamatayan. Tinuruan ako ng mga Sireno kung paano gamitin ang katawan ko gaya ng agos ng tubig.” Napahawak sa sinturon si Uraho, halatang hindi makapaniwala. “Hindi kita tinuturuan para magyabang,” aniya, “ngunit ang mga Lobo ay hindi lamang umaasa sa bilis. Kailangang marunong kang umasa sa pandama—ang ingay ng damo, ang kaluskos ng paa, ang huni ng ibon. Lahat iyan ay palatandaan.”

Napunta man siya sa madilim na direksyon, ang pagmamahal niya sa Diyos ay hindi nawawala. Natabunan man dahil sa mga katropa, babalik din kapag may tao ang nagpabalik nito sa kaniya. Napangiti na lamang ako sa nakikita ko at lumingon muli sa itaas ng kalangitan. Pumikit ako saglit at binigkas ang kataga na ito, 'SALAMAT, PANGINOON.' "Hindi ka pa rin tapos?" Napadilat ako ng aking mata at dumako ang aking paningin sa kaniya.

he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya "𝙞-𝙞𝙢 𝙣𝙤𝙩 𝙨𝙪𝙧𝙚 𝙞-𝙞𝙛 𝙞 𝙘-𝙘𝙖𝙣"sabi ko saka nagiwas ng tingin

Angel “Nakakatakot Salvatore.” nanginginig kong sabi habang nakayapos ako sa braso ng aking mahal. Nasa helicopter kami dahil isla daw ang pupuntahan namin. Gusto kong sumilip para masilayan ang kagandahan sa ibaba pero hindi ko magawa dahil takot ako sa matataas na lugar. Pakiramdam ko ay hinihila pababa ang aking sikmura.

‎——————— ‎Biglang umihip ang hangin. ‎Mas malakas. ‎Napatingin siya sa langit, ‎parang may naaalala. ‎“Hindi magiging madali,” sabi niya. ‎Alam ko na agad ang ibig niyang sabihin. ‎“Hindi naman naging madali dati,” sagot ko. ‎“Mas magiging magulo pa,” dagdag niya. ‎“Mas delikado.” ‎“Mas okay,” sagot ko agad.

--- --- --- --- Tumango siya. --- --- --- --- "Oo." --- --- --- --- Parang tumigil ang mundo. --- --- --- --- Hindi ko alam kung anong mas masakit. --- --- --- --- Ang pagtataksil ng isang kaaway... --- --- --- --- O ang katotohanang maaaring nagmula ito sa taong pinagkatiwalaan ko. --- --- --- --- "Pero hindi gaya ng iniisip mo." Dagdag niya agad.

Nakasarado ito? Saan galing yung hangin na yumakap sa akin. May bumubulong sa akin ng paulit-ulit. Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat! Unawain muna bago mahuli lahat!