Soaring In Tagalog Novels & Stories

Halos mangiyak-ngiyak pa ang loko-loko sa sobrang katatawa. That's the thing called 'tears of joy' right? Tears of joy nga ba? Yong tipong naiyak na sa sobrang kaligayahan? Hay ewan! Basta ang alam ko'y masaya si Blue dahil nalaman niyang siya ang crush ko.

Spg Pagbaba nila sa yate, agad silang tumakbo, sabik at may halong kasiyahan, papunta sa kagubatan na akala mo’y may hinahabol. Nang makarating sila, sinalubong sila ng isang napakagandang lugar na tinawag nilang paraiso. Namangha silang dalawa, ninanamnam ang tunog ng umaagos na talon kasabay ng huni ng mga ibon sa paligid. "Ga, ang ganda pa rin dito!" sigaw ni Lai habang patalon-talon.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

Na-miss ko siya ng sobra dahil hindi manlang kami masyadong nagkasama ngayong linggong 'to. "Can you sing?" Hiling ko. Hindi pa siya nakakasagot pero agad kong narinig ang malamig niyang boses. Kumakanta na siya. There are times When I just want to look at your face With the stars in the night There are times When I just want to feel your embrace In the cold of the night Bagay ang malamig niyang boses sa malamig na gabi. He pulled my hand and hugged me while he sing our theme song. Napatingin naman ako sa maitim na langit at sa nagkikislapang mga bituin.

Tila tinitimbang kung dapat ba talaga kaming maging masaya. "Cheers." Tipid na ngiti ang iginawad ko sa kanya kasabay ng pagdikit ng aming baso. Nakapamulsa siya habang magkatabi kaming nakatayo at nakatingin sa maaliwalas na kalangitan na tinatanglawan ng nagkikislapang mga bituin.

Kalaunan ay nagkasundo silang magdiwang sa pinakabagong bar sa bayan, ang 'Farouz' .pagkatapos ng mahabang araw sa trabaho, nagpasya si Daylan na mamasyal, lumabas siya sa kanyang gusali pagkatapos magtrabaho ng maraming oras, gabi na. Nagpatuloy siya sa paglalakad sa kahabaan ng kalye na hindi nagpupunta sa kung saan partikular, naglalakad lamang na hinahangaan ang paligid nang may matingkad na berdeng liwanag ang kanyang mata. .naglakad siya palapit at nakita niyang isa itong bar na may pangalan na "FAROUZ?....Hmm, kakaibang pangalan" sabi niya sabay lakad papunta dito para tingnan ito.

"Oo." "Sige." Huminga siya nang malalim. "Lord..." "...ikaw na bahala." Unti-unting umandar ang speedboat. Kasabay noon... Unti-unti ring umaangat ang parasail. "Ahhhhhh!" Malakas na sigaw ni Tina. "Señoritooooo!" "Nandito ako." "Ang taas!" "Hmm." "Mamamatay na ako!" "Hindi." "Hindi niyo alam!"

"Paalam" 🎵 Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete sa'yo Torete, torete, torete sa'yo 🎵 After she said that, she started walking away as the tears started rolling down to my cheek. 🎵 Ilang gabi pa nga lang Nang tayo'y pinagtagpo Na parang may tumulak

Halos imposibleng matalo silang lahat. Nababalisa si Zhu Bajie. Isinumpa niya ang kanyang puso at ginamit ang kanyang natatanging kasanayan. "Sigaw ng Tigre sa Langit!" Sa sumunod na segundo, sumigaw siya at malamig na sinabi ang mga salita. Pagkatapos, isang malakas na tigre ang umalingawngaw sa kalangitan!

‎Napangiti ang matanda. ‎Pagod. ‎Wasak. ‎“Some sins don’t deserve escape.” ‎Bago pa kami makapagsalita— ‎biglang may malakas na yabag mula sa itaas. ‎Papalapit. ‎Mabilis. ‎“GO!” sigaw niya. ‎At doon kami tumakbo. ‎Makitid ang lagusan. ‎Halos wala kaming makita kundi ang ilaw ‎mula sa emergency lamps.