Sobrang Pananakit Ng Puson Novels & Stories

Higit sa lahat—'yung yakap naming napakahigpit bago siya umalis. Sanay ako sa tingin na puno ng pagnanasa. Sanay ako sa chemistry na parang apoy. 'Yung klase ng connection na kayang magpabilis ng tibok ng puso ko sa pinaka-dangerous na paraan. Pero si Sean? Tangina! Hindi siya apoy dahil mas malala! Siya 'yung init na gusto mong uwian.

Dahan dahan ko siyang inihiga at mabilis naman n'ya akong kinabig na naging dahilan para mapabagsak ako sa kan'ya. Mabilis na kumabog ang dibdib ko kasabay ng mabilisang paglabas ng pawis sa katawan ko, kahit na ang ginaw-ginaw naman sa kwarto. "Sa tingin mo kung sakaling may mangyari sa'tin, pag-sisisihan mo ba?" pang-aakit n'ya. Ang pinagsamang amoy ng alak at mabango n'yang hininga ay lalong nagbigay sa'kin ng matinding pagnanasa.

she sob, i hold her hand gosssh eresh hindi ikaw to. "Ate... gusto ko pang tikman ang pagkain dito kasi masarap tapos ang ganda ng silid ko dito...... ate gusto ko pang ipaghigante si nanay kasi ang sakit............... ang sakit sakit........" i look at her tearing up..

“Pero kapag nasanay sa sakit ang puso mo, magiging manhid ’yan. At kapag naging manhid ang puso ng isang tao, makagagawa siya ng mga bagay na makakasakit sa kanyang kapwa. Dahil manhid na siya at hindi na nakararamdam ng awa sa iba.” Wala sa sariling napahawak ako sa dibdib ko, sa tapat ng puso ko. Hindi naman siguro mangyayari sa akin ’yun? Kasi ngayon lang naman ako nakaranas nang ganito. Ang masaktan nang dahil sa pag-ibig. “Kaya kung ayaw mong maging manhid ang puso mo, iwasan mo na ang mga bagay na nakakasakit sa damdamin mo.”

Mura nito. Umiikot ang kaniyang mga mata sa sarap na nararamdaman. Bumaba ang halik nito sa kaniyang dibdib at habang malakas ang pagbayo ng lalaki ay mariin ang pagkagat nito sa kaniyang u***g. Nababaliw na siya sa sensasyong nararamdaman. Hindi na niya mabilang kung pang-ilang orgasm na ito.

I shout as his warm hand comes in contact with my throbbing centre, impatiently awaiting his touch. "And you went to a psychiatrist because..." He trails off, finally giving me what I want and rubbing his talented fingers against my püssy. I moan and close my eyes as I take everything he is giving, throwing my head back, I bite my lip painfully, my face transforming into that of immense satisfaction as he stares lustfully into my eyes.

The cold night breeze was soothing to the warm mood between them. “ So, how do you like the food, my love? “ Anthony spoke so lovingly and tender. “ It's delicious!” But when she ate one of the dish served on the table, she suddenly realized that the food was spicy. There was too much chili on it. Her tongue felt like it was burning that she used her hand like a fan. Anthony laughed. “ What are you laughing at?” Danielle was annoyed. “ Sorry, my love. I ordered chili flavoured Caribbean's crab soup. I was craving for it.” Anthony stopped himself from laughing and he got worried about her. He stood up and walked near her. He took the glass of water and gave it to her.

At sabay sara nang pinto. MALALIM ang kanyang iniisip nang may biglang yumakap sa kanyang matipunong bisig. Ngunit hindi takot o kaba ang naramdaman niya, nang nilingon niya ito, isang matamis na ngiti ang sumalubong sa kanya. "A-anong?" Pautal niyang sambit. "Miss me?" wika nito. "Bitawan mo ako." Utos niya rito. Maaari naman niya itong itulak, ngunit bakit hindi niya magawa.

sabi nito na parang naglalaway at tatanggalin na sana niya ang bra ko ng biglang bumukas ang pinto at binaril siya sa paa. Finally, they are already here. Nakaramdam ako ng konting puot at parang may namumuong luha sa mga gilid ng mga mata ko. This kind of disgusting situation never happened in my entire life. Parang gusto ko mag protesta bakit ang tagal nila dumating.

malamig ulit na sabi nya This time bahagya akong nairita. Siguro dala na rin ng pagod at nag halo halo na ang mga nararamdaman ko (Play the music above. Sa bandang chorus nyo simulan) "Wow ah. Kung makaangkin lang parang kanina nga hindi mo ako matignan o makausap ng seryoso. Na parang hindi mo ako kilala. Wade, huwag ka namang parang bata oh. Can't you see na kahit wala akong kasamood samood ngayong araw, pinipili kong hindi ibuntong lahat sayo. Wade, pumasok ako kahit nasaktan ako nung iwan mo ako nung gabi sa hospital matapos mo malaman ang lahat. Baka kasi nakalimitan mo na nag bitaw ka ng salitang hindi mo ako iiwan at nasa tabi lang kita minute before. Pero ano, sa isang iglap tinaliku