Sobrang Sakit Ng Ulo Novels & Stories

Ang sakit ng buong katawan ko at ulo. “ A-Ahh..” mahinang d***g ko, nang biglang kumirot ang ulo ko. Kaya agad akong napasapo sa may gilid ng ulo ko. Kumunot ang mga kilay ko, hindi dahil sa parang may kung anong likido ang na tuyo sa noo ko at ulo. Kundi, ang malamig at medyo mabigat na bagay sa mga braso ko. Teka...

Kaagad niyang hinaplos ang kanyang ulo bago mapansing wala na talaga ang sakit ng ulo niya. Saya na lamang ang makikita sa mukha niya sa sandaling iyon. Ang pananakit ng ulo niya ang pinakamalaking pasakit sa kanya. Nakakapamilipit ang sakit nito. “Hindi kita balak pagsamantalahan kanina. “Gusto ko lang tanggalin ang bara sa katawan mo. “Sumasakit lamang ang ulo mo dahil nagkamali ka sa martial arts training mo.

KASALUKUYANG nagpapahinga si Mirko dahil sumasakit ang ulo niya kanina, mabuti na lamang at may gamot siya na pain reliever. Madalas ang pananakit ng ulo niya dahil meron siyang matinding memory loss. ‘Nung araw na magkaroon ng gulo sa Cole Club at madamay siya sa gulong iyon, nagkaroon ng matinding damage ang ulo niya at halos isang taon siya sa US upang doon magpagaling.

"Mabuti-buti na po kaysa kanina." Wala na ang sakit ng ulo pero tamlay na tamlay pa rin ako hanggang ngayon. Ayos naman ang tulog ko pero pakiramdam ko nabitin ako. Gusto ko pang matulog. Unang beses iyon nangyari sa akin. Ganoon pala kapag walang literal na tulog. Ang sakit sa ulo. Parang binibiyak sa sakit. "Huwag mo kasing abusuhin ang katawan mo sa kakaaral. Magpahinga ka rin."

Kahit masakit, ano pa ang rason, pikitmata namin itong tatanggapin. Kung totoo na may sakit ito, mas dapat namin na malaman iyon. Nang sa gano’n ay maging handa kami sa sakit. Pinilig ko ang ulo ko. Ipagdarasal ko na lang na sana hindi totoo iyon. Hindi pa kami handa, mahal na mahal namin si Lola, ayaw namin itong mawala.

Unti unti kong iminulat yung mata ko..isang nakakasilaw na liwanag mula sa ilaw ang unang tumambad sakin.. Masyadong masakit sa mata kaya diko mapigilang di mapakurap.. Napahawak ako sa ulo ko ng may kung anong sakit na naramdama dito.. Teka..nasan ako??... Bumangon ako bigla kasabay ng pag hiyaw dahil sa sakit ng ulo ko..

“Ouchhh…ang sakittt…” Tila ako mawawalan ng ulirat. Nanghihina ako bakit magkasabay pa sa pagsakit ng ulo itong pagsusukat ko. Mabuti humupa ang pagduduwal ko. Ngunit hindi ang tuloy-tuloy na pagkirot ng ulo ko. Kaya napaupo ako basta sa sahig kahit nasa lababo ako habang sapo ang ulong masakit. “Ahhhh…ang sakit…mommy…. daddy…k-kuya…” Mariin kong ipinikit ang mata.daing ko tinawag ko sila. May malabo na akong nakikita.

Pagkatapos ay doon niya naramdaman ang kirot ng ulo niya, marahil ay dahil sa pagpalo sa kanya kanina ng kanyang ama. Kung kanina ay hindi naman niya iniinda ang sakit, ngayon ay ramdam na ramdam na niya at halos sumabog na ang kanyang ulo sa bawat pagpintig ng sakit. Napasandal siya sa pader at napahinga ng marahas. Sobrang sakit ng ulo niya. Dahan-dahan niyan itinaas ang kanyang kamay sa kanyang ulo at marahang sinabunutan ang sarili. Sobrang higpit na nang pagkakasabunot niya, ang kanyang mukha ay natabunan na ng malamig na pawis at maging ang kanyang damit ay basang-basa na rin.

Mababakas ang pagod sa mukha niya. Bakit siya nandito? Pinilit kong alalahanin kung anong nangyari, pero walang pumapasok na alaala sa utak ko. Napahawak ako sa ulo, malapit sa noo, at napaaray. May nakapa rin akong bandage roon. Biglang lumatay ang sakit sa ulo ko. Napapikit ako nang mariin, at unti-unti, may naalala ako kahapon.

My head is injured, madadala ko kaya 'to sa kabila? Napahawak ako sa ulo ko dahil bigla 'tong sumakit. Kumikirot siya at parang pinipiga. Masama ba sa akin mag-overthink? Humiga ako sa kama, nakahawak pa rin sa ulo ko, baka mabawasan ang sakit kapag humiga ako. Nagulat ako nang may humawak sa kamay ko. Narinig ko rin na may tumutunog sa gilid ko.