Sobrang Sakit Ng Ulo Novels & Stories

Chapter 13 Heart POV Nagising ako sa sakit na sa'kin ulo kaya napa mura ma lamang ako sa sobrang sakit. "Shit ang sakit ng ulo ko, nalasing yata ako kagabi!" sabay mulat sa aking mata. Agad din ako nagtataka, "sandali lang paano ako napunta dito sa loob sa aking silid?" takang tanong ko s asking sari habang hawak pa rin ang aking ulo dahil sa sakit. "Siguro dahil sa lasing ako hindi ko alam na pumasok ako dito, buti na lang at hindi ako tumalon sa ibaba at dito ako dinala sa aking mga paa!" dagdag kong sabi.

Nang ganoon kabilis? I don’t think so. Gulong gulo pa rin ako at pakiramdam ko ay nagsisimula nang sumakit ang ulo ko. “Here, put it in your forehead or you can just simply smell it. Pampawala ng hilo at sakit ng ulo because I know that you’re starting having a lot of questions in your mind right now.” Hindi ko pa man nakukuha ang bagay na binibigay ni Migo ay mabilis na niyang nahila ang kamay ko at nilagay roon ang bagay na sinasabi niya.

WARNING: H A R A S S M E N T I'm engulfed in the grip of a pulsating headache, a tumultuous wave that sends me reeling into a dizzying abyss every time I dare to crack open my eyes. Sapo sapo ko ang magkabilang sintido ko sa sobrang sakit ng aking ulo. Tila mabibiyak ito sa gitna ano mang oras. "I shouldn't take those shots," I said, inhaling deeply to calm my nerves.

Natigil lamang nang humampas ang likod ko sa isang malaki at matigas na bagay. Kinagat ko ang aking labi upang mapigilan ang pag-ungol dahil sa sakit na dulot nang nangyari. Napahawak ako sa aking ulo. Ang aking kamay ay may bahid ng dugo. Nararamdaman ko rin ang pag agos nito mula sa ulo ko papunta sa noo.

“Ano ang pakshet na ginawa sa iyong sofa? Mga bakal na bara at bato?” Ang aking ulo ay pakshet na kumikilabot sa tindi. Ang pag-uunat ay hindi nakatulong sa aking mga sumasakit na buto. Ang aking leeg ay naramdaman na parang may sumubok na baliin ito.

lutang na tanong n'ya sa kan'yang sarili dahil pakiramdam n'ya ay parang mabibiyak dahil sa sobrang sakit ang kan'yang ulo. "Damn!" mahinang mura n'ya sabay hilot sa kan'yang sintido. Umiikot talaga ang kan'yang paningin kapag sinusubukan n'yang imulat ang kan'yang mga mata at napakasakit din ng kan'yang ulo.

Masyadong maraming impormasyon! 'Yung ulo ko... ang sakit! Ahhh!' Napahawak ng mahigpit si Gerald sa kanyang ulo habang sumisigaw siya ng malakas at gumulong-gulong sa lupa dahil sa sakit na nararamdaman niya. Masyado nang magulo ang kaisipan niya na hindi niya kayang malaman kung nasa realidad pa rin ba siya. Pakiramdam niya ay sasabog na ang ulo niya sa sobrang sakit.

Dahan-dahan akong bumangon sa'king pagkakahiga, ramdam pa rin ang bumabaong sakit sa'king ulo Nang makaupo na ako, marahan kong tinulak palayo sa'kin si Toby kaya napatingin sa'kin ito, nagtataka kung bakit ko siya tinulak. Napahawak ako sa ulo ko at mariing napapikit dahil hanggang ngayon ang sakit ay parang unti-unting binibiyak ang ulo ko sa gitna.

Hindi n'ya alam kung ilang beses nilang ginawa, basta ang alam n'ya ay lupaypay s'ya pagkatapos at nawalan ng ulirat. Nagising s'ya kinabukasan na parang binabarina sa sakit ang kan'yang ulo at ang buong katawan partikular na ang kan'yang pagkababae. Napabalikwas s'ya ng bangon ng mapagtantong masakit ang kan'yang gitna. At halos maiyak s'ya ng makitang hubot-hubad s'ya at may katabing lalaki na nakadapa at nakasubsob ang ulo sa unan.

Nginitian ko na lang ito at dumiretso na ako sa aking silid. Eksaktong pagkapasok ko sa loob ng aking silid ay siya naman'g biglaang pagsikdo ng aking sentido. Pakiwari ko ay mabibiyak na naman ang aking ulo dahil sa sakit nito. Bawal rin naman akong uminom ng gamot kaya't napaupo na lamang ako sa kama at marahan kong hinilot ang aking sentido. Marahil ay sa sobrang init na naman 'yon kanina kaya bigla na naman'g sumakit ang aking ulo. Ilang minuto rin bago humupa ang sakit na iyon. At nang maging okay na ang pakiramdam ko ay saka lamang ako natulog.