Sobrang Sakit Ng Ulo Novels & Stories

if I will be asked kung anong gagawin ko sa mga labahing yon, I won't even hesitate to throw all that to the sea. "Oh inday? Buti naman nagising kana. Maganda ba ang naging tulog mo? Kumusta nga pala ang pakiramdam mo ngayon?" Came her questions pagkakita nito sa'kin na palapit na rito. "Okay lang aling Loring. Medyo masakit lang 'tong ulo ko but I know I'll be fine maya-maya lang..Maliligo na muna ako." I answered with a small smile.

Sibukan kong linisin ang maliliit na mga bubug sa frame na siyang naka kalat sa aming litrato at bigla nalang akong nasugatan at walang pa warning na tumulo ang dugo patungo sa ulo ni Greyson. Nanlaki ang aking mga mata at muling nabitiwan ang frame sabay takip sa aking bibig. This is bot happening, not my Greyson, not my husband! Nakahikbi kong saad at sabay na sumakit ang aking tiyan. I'm just 6 month kaya malabong manganak ako kaya't tiniis ko nalang ang aking pag iyak para hindi marinig ng aking mga bisitang naka abang sa labas. Diyos ko, kung ano man ang .mangyayari ngayon, sana po iligtas mo kaming lahat. Patuloy ang pag agos ng aking luha mula sa aking mga mata.

Akmang babangon na sana ako nang bigla akong mapaigik sa sakit sa bandang ulo ko nang napabalik ako sa higa pero hindi ko alam kung anong pwersa ang nangyari nang hilahin ang ulo ko pabalik at imbes na sa malambot na unan tatama ang ulo ko ay sa headboard ng kama tumama ito. "Aray! Gag* ang sakit!" Nasabi ko nalang habang sapo ang ulo. "T*ngina! Kapag minamalas ka nga naman!" nabulalas ko sa sobrang sakit at galit sa tinamaan ng ulo ko.

-wish11:11- Marahan akong nagmulat ng mata at narakaramdam ng pananakit ng ulo. Tila ang bigat ng katawan ko na kahit igalaw ang kamay ko ay 'di ko magawa. Napatitig ako sa puting kisame at 'di naiwasang 'di mapangiwi ng sumakit ulit ang ulo ko. Ameee, ano bang kasalanan ko para mangyari 'to? Sunod-sunod na ang 'di magandang nangyayari sa akin, ah.

Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatayo malapit sa bintana at nakatanaw sa magandang tanawin at gustuhin ko man lumabas ay hindi ko alam kung paano. Bigla narin nawala ang sakit ng ulo mukhang nakakagamot ang pagiging manyak ng putang inang lalaki yun dahil sa sobrang inis ko hindi ko namalayan na masigla na ulit ako at kayang ng tumangkang tumakas ulit yon lang dahil hindi ko na alam kung paano.

"Malas mo dahil may tatlong buwan pa tayo bago matapos ang first sem. Ipanalangin mong sana ay matapos na ang Covid para naman bumalik na tayo sa dati." "Heh! Kailan pa kaya matatapos ang sakunang ito kong napakatigas ng ulo ng mga tao. Ang dami nilang reklamo mga hindi naman sumusunod sa protocool." Tumayo ako at nag-unat. Ang sakit ng pang-upo ko. "Ang dami ko na ngang problema pati ba naman iyang poproblemahin pa natin? Lumabas muna tayo at magpahangin bago pa ako mais tress dito."

Lalo pa niyang kinipit ang unan payapos sa kanyang ulo upang matakpang mabuti ang kanyang mga teynga. Pamaya-maya pa, huminto na ang pagkatok at ang pagtawag ng kapatid. Inakala marahil na wala nga siya doon. Saka lang siya nakahinga nang maluwag. Unti-unting lumuwag ang pagkakabaluktot ng katawan niya sa pagkakahiga.

Nagkatinginan na naman ang dalawa bago ulit sa akin. "W-what happened last night?" Khiel ask at biglang nag iwas ng tingin sakin. "I'll tell about it later. Dalawa ang cr dito. There's one near the kitchen and the other is inside my room. Now, go!" I utter with authority and they both move to where they seated. Nag unahan pa ang dalawa sa kung saan sila mag ccr kaya lalong sumakit ang ulo ko. Habang inaantay sila ay nagluto ako ng soup para pampatanggal ng hangover then I nag ready na din ako ng dalawang biogesic sa lamesa para pang tanggal sakit ng ulo.

Masaya na 'ba kayo? ""Oo, mabuti nalang nandyan ka. Stress reliever ka kase namin!"" Humalakhak sila. Napaka sakit ng aking panga, alam kong may pasa na ito hindi na kakayaning tumanggap pa ng mga suntok sa susunod. Tiyan naman siguro ang gagamitin ko.