Sobrang Sakit Ng Ulo Novels & Stories

Patuloy lamang sa pagglaw ang buong kwarto habang ako ay kumakapit ng mahigpit sa stand ng bed. Hindi ko na nabilang kung ilang oras akong nagtagal sa ilalim ng kama bago huminto ang paggalaw ng buong kwarto. I was panting while controlling myself not to panic. Biglaan ang nangyari at hindi agad ako nakaadapt. I can feel my back aching and my nose is bleeding. Sino bang hindi magkakanosebleed e ilang beses nabagok ang ulo ko? Hindi ako nakapag prepare.

It’s a fact I know but for the life of me hindi ko maigalaw ang mga paa ko. Hello pasa, sukong bulong ko sa sarili sabay pikit. Hiyaw ng marami ang narinig ko kasabay ng mainit na bisig na pumulupot sa bewang ko. Narinig ko ang tunog ng pagtama ng bola sa katawan ng tao pero wala ang sakit na inaasahan ko. Instead, I felt odlly hot. Safe.

My throat feels like hell. Dry and cracked like the Sahara Desert. My head—what’s this excruciating pain? I grip my hair, holding it closely to my scalp, hoping it could help, but nothing. My scalp feels like it's been pricked with a thousand needles, each one fighting for a spot to stick into. My eyes are so heavy, a dull throbbing drumbeat pounding behind them, and for a minute, I feel I couldn’t open them. What is happening to me?

if I will be asked kung anong gagawin ko sa mga labahing yon, I won't even hesitate to throw all that to the sea. "Oh inday? Buti naman nagising kana. Maganda ba ang naging tulog mo? Kumusta nga pala ang pakiramdam mo ngayon?" Came her questions pagkakita nito sa'kin na palapit na rito. "Okay lang aling Loring. Medyo masakit lang 'tong ulo ko but I know I'll be fine maya-maya lang..Maliligo na muna ako." I answered with a small smile.

" Aniya, dahilan upang muli na naman'g sumakit ang aking ulo. Namimilipit ako sa sakit habang tangan ko ang aking ulo. Ngayon ay nakaupo na ako sa sahig, pakiwari ko ay mabibiyak na 'yon. Paulit-ulit kong binibigkas ang pangalan ni Thana. Hanggang sa tuluyan na naman'g dumilim ang aking paningin at hindi ko na magawang aninagin pa kung sino nga ba ang nagmamay-ari ng boses na tumatawag sa pangalan ko.

Sikat ng araw ang sumilaw at nagpagising kay Limuel. Pagmulat ay gumuhit ang kaunting sakit sa ulo niya. Napabalikwas ng bangon ang binata sabay higa ulit sa kama. Nahihilo pa siya at may kulo sa tiyan niya na hindi niya gusto. Hinintay muna ni Limuel na unti-unting mawala ang discomfort na nararamdaman, Maya-maya ay dahan-dahan na itong bumangon.

“Dagdag pa 'tong ulan.. hindi tuloy ako makapag-isip lalo ng maayos.” “At pati ba naman ulan sisisihin mo? Last week ka pa ganyan ah! Simpleng ulan lang iniiyakan mo pa. Nababaliw ka na ba ha? Euphie?” tanong ni Reina sabay iling sakaniya. “Hindi niyo naiintindihan. Ang sakit! Ang sakit sakit! Sumasakit ng kusa yung puso ko kapag umuulan. Ang hirap..” at hiniga na lang niya yung ulo niya sa mesa.

Ngunit bigla na lamang sumasakit ang kaniyang ulo. "Shit, my head, it hurts!" Aniya habang hawak ang kaniyang ulo. Mabilis niyang kinuha ang gamot na inireseta sa kaniya kapag sumasakit ang kaniyang ulo. Matapos niyang makainom ay unti unti nang nawawala ang kirot na kaniyang nararamdaman. Hanggang sa makarinig siya nang pagkatok sa pinto.

Akmang babangon na sana ako nang bigla akong mapaigik sa sakit sa bandang ulo ko nang napabalik ako sa higa pero hindi ko alam kung anong pwersa ang nangyari nang hilahin ang ulo ko pabalik at imbes na sa malambot na unan tatama ang ulo ko ay sa headboard ng kama tumama ito. "Aray! Gag* ang sakit!" Nasabi ko nalang habang sapo ang ulo. "T*ngina! Kapag minamalas ka nga naman!" nabulalas ko sa sobrang sakit at galit sa tinamaan ng ulo ko.

-wish11:11- Marahan akong nagmulat ng mata at narakaramdam ng pananakit ng ulo. Tila ang bigat ng katawan ko na kahit igalaw ang kamay ko ay 'di ko magawa. Napatitig ako sa puting kisame at 'di naiwasang 'di mapangiwi ng sumakit ulit ang ulo ko. Ameee, ano bang kasalanan ko para mangyari 'to? Sunod-sunod na ang 'di magandang nangyayari sa akin, ah.