روايات وقصص ضمن Social Media Tagalog

Ramdam niya ang panginginig nito dahil sa manipis na kasuotang hindi sapat para labanan ang sikat na lamig ng Baguio. Noong una ay tila nahiya pa si Shalavi, subalit nang gumapang ang init mula sa palad ni Vijay patungo sa kanyang balat, hindi na siya pumalag. Doon niya napagtanto na totoo nga ang mga nababasa niya sa social media—iba ang lamig sa Baguio, at mas masarap kapag may humahawak sa iyong kamay.

Sino namang tatagpuin niya? Puro eskwela na nga lang ang ginagawa niya pero nagawa pa nitong maghinala. “School po, Mommy. Gagawa po kasi kami ng logo ngayon, kailangan daw po ng De—” “Oh, really? So, ano ‘yong nakita kong post kahapon?” Nag-cross arms pa talaga ito. Kita pa niya kung paano tumaas ang sulok ng labi ng Mommy niya kahit nasa pinakadulong baitang na ito ng hagdan. Kitang-kita niya kahit wala siyang suot na salamin.

Sagot ni Angela. Pagkatapos ay lalong nagiging pangit ang reaksyon ng kanyang lola habang kumukunot ang kanyang mga labi. Nagiging madilim ang kanyang mukha at nakakunot ang kanyang mga kilay. Tapos sabi niya.... "Na-brainwash ka na ba ng walang kwentang basurang ito? Mangyaring bumalik sa iyong katinuan ngayon!"

Parang teenager kung makabanat. "Nasaan ka ba? SM north?" "O-oo." "Wait for me there." Hindi niya binaba ang tawag. Naglakad na lang ako palabas ng mall para hintayin siya roon. Halos kinse minutos bago siya nakarating. Nagmamadali akong pumasok ng kaniyang sasakyan. "Dalian mo na. Baka malate ka sa sarili mong party!"

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

Hangga’t maaari ay ayaw niyang i-expose ang anak sa social media. “Totoo ba ang kumakalat na balitang kasal ka na? Sino ang babae?” “Is it also a celebrity?” “Paano kayo nagkakilala?” “Who’s the mother of your child? Siya ba?” Kita ko ang pagbuntong hininga ni Navi’t hinilot ang kaniyang sentido dahil tiyak akong naiirita na ito sa dami ng kamera na nakatutok sa kaniya.

simula nito. Umiwas siya dito ng tingin at pinigilan ang sarili dahil baka bumagsak bigla luha niya. "Pasensiya na ng gabing iyon. Wala ako sa sarili at. . ." wika niya. "Huwag kang mag-alala, hindi ako maghahabol. Malaya mo pa rin gawin ang mga bagay na ginagawa mo at magpapasaya saiyo. Hindi ko naman ipagdadamot ang batang ito. Hindi ko sinasadyang mabuo ito at~"

Karninas lang tawag namin para medyo sosyal. "Pasensya na ah! Siksikan tuloy tayo dito. Wag kang mag-alala hahanap rin ako ng boarding house na sarili ko. At babayaran naman kita sa pag-stay ko dito." "Gaga! Okay lang noh. Buti ngang nandito ka. Maloloka ako dito. Jusko!" Ngumiti ako. Bait talaga ni Tanya! "Buti nga nakapag-aral ka pa ngayon eh"

Marahas kong pinunas ang mga luhang di halos tumitigil sa kakapatak. Rinig na rinig ko rin ang maya't mayang pagsinghot ko,na bunga ng matagal na pag iyak. "Ma'am, hindi ko ho alam ang sakit na nararamdaman ninyo ngayon,ngunit kailangan ninyong tumayo ma'am. Matatalo kayo niyan". Nagsusumamo ang boses ni Aling Tisang. Napatingin ako sa telebisyon, kasalukuyan nang nakaupo sina Salem at Rina.