Society In The Philippines Novels & Stories

Hindi naman niya maiwasang hindi tumingin sa bawat nadaraanan namin. "Mommy all buildings here is so high just like in London!" mangha niyang sabi. "Yes baby, halos pareho lang naman pero mas marami kang makikitang building sa other country unlike here. Dito pa lang sa Manila ang maraming building because this is the capital of the Philippines, that's why." pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "Pero may building rin po sa ibang place dito sa Philippines?" "Off course baby."

Naiiling na sabi nito sa akin. Parang ngayon naman ako nahiya ng dahil doon. Yung mga sinabi ko sa kanya na salot ito sa lipunan. Kung tutuusin pala ay isa ito sa pinaka important na tao dito sa Pilipinas. Dahil kung Hindi sa kanya ay maraming buhay at pamilya ngayon ang walang makakain. Kung Hindi sa talino at sipag nito ay baka wala ng mga trabaho ngayon ang karamihan sa mga pilipino. My go sobrang nakakahiya talaga ako. Masyado rin alangan ako sa kanya kung tutuusin.

SA ISANG MALAYO at maliit na isla sa Pilipinas matatagpuan ang pinakaespesyal at pinakadelikadong kulungan sa bansa. Dahil nandito ang mga kriminal na sangkot sa pagpatay sa mga kilalang personalidad na nagsisilbi sa bansa. Mga kasong may kinalaman sa droga na ibinibenta sa black market at panggagahasa, lalo na sa mga menor de edad.

naman ang papa niyang matanggap na janitor sa bagong kompanya na in-apply-an nito. Hindi lang alam ng lahat ang struggles na naranasan niya noon. Homeless din ang kanyang ama sa bansang inalisan nito pero maswerte lang itong napamanahan ng amo nito. Ayon sa mama niya, maliit pa siya nang tumira lamang sila sa tent at minsan naman, maswerte na sila na matulog sa maliit na sasakyan ng ama dahil wala silang sariling bahay. Alhough provided naman ng gobyerno ang housing ng mga taong below ang income sa normal na kita, mas pinili ng amang magpakalat-kalat sa kalsada para maka-save ng pera. Nang mamatay ang boss nito, dito na nabago ang lahat. Lumipad ng Pilipinas ang kanyang ama kasama ang inang

He was waiting for his girlfriend and he won't give a shit to other people, lalo na sa mga taong mapanghusga. "Welcome to the Philippines," wika na lamang niya. Wala namang bago sa bansa na ito. Kaya hindi ito umaangat dahil sa mga Pilipino na walang ibang kayang gawin kun'di ang husgahan ang iba. Sa Pilipinas ka lang makakakita na pati pagdala ng lalaki ng payong ay gagawing isyu. Bakla raw ang gumagawa noon.

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita."

Ganun naman talaga maglaro ang buhay diba kelangan mo ng pera para mag-function lahat ng nasa paligid mo. My mom is a lawyer, and my dad is a businessman; he is the CEO of one of the biggest companies in the United States. I know you're wondering why I am here in the Philippines. It is because my grandma and grandpa are here and we're celebrating their wedding anniversary. I born here in the philippines and when i was 15 we flew in the united state para mag patayo ng bahay namin at duon nalang manirahan and now that i'm 20 i decided na dito nako manirahan here in philippines. I don't like the atmosphere there in the US, which is boring and tahimik, unlike here in the Philippines, where naka-

Bumuntong hininga ako bago muling nag salita. "Let me spill the tea..." Aniya ko at sila naman ay napataas ng kilay, umikot ako sa buong boarders habang nag sasalita. "Do you know in the Philippines 8.9% is the capacity of unemployed people and 30% of non-work filipino's, why is that?" Aniya ko bago itinukod ang takong ko sa may stand table ng mga boarders.

Huminga siya nang malalim at natatawang siniko ang kapatid. "I hate you, Kuya; I'm happy where I am. My new life is going well and I've matured since we left the Philippines. Sapat na kayo sa buhay ko." Siya na ang naglalaba pero hindi na ito mahirap dahil moderno ang lahat ng kagamitan dito. Sa pagtira sa bansang ito, natuto siyang kumilos nang walang maid. Nanay lang niya ang laging katulong niya sa lahat pero minsan, busy din ito sa mga bagong kaibigan na nakilala nito. May grupo ang mga may edad na Filipinos sa area nila at nakakatulong ito sa matanda para hindi ito mainip sa bahay.

Malaya na ako sa ano mang gustuhin ko. Ang kailangan ko na lang pag-aralan ngayon ay pag-aralang mamuhay ng simple tulad ng mga pangkaraniwang tao. Kabisahin ang uri ng pamumuhay dito sa Pilipinas. Ang lahat ng kagamitang nakikita ko ay malayong malayo sa mga nakagisnan ko. Ang tirahan, kagamitan at uri ng kanilang hanap buhay. Lahat ng iyon ay naiiba.