Soldier In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

"Ahh.. waitress, pero mababa ang sahod kaya umuwi ako sa Batangas, dito sa tita ko.Nakilala ko si Aling Medy at inalok ako ng trabaho." Kailangan ko mag-ingat sa bawat salita at galaw ko. Wala akong tiwala nasa paligid ko. Of course I'm a Soldier.Hindi ko alam kung kakampi o kalaban sila. Kailangan bukas ng gabi, mag-uumpisa na ako sa aking misyon.

"I. NEED. YOUR. MISSILE. NOW! YOU DAMN COWARD SOLDIERS!" Nanlalaki ang mata kong tinitigan ang baril ng isa sa mga kasama nila kaya bigla itong umangat at kaagad na natutok sa mga kasama. "H-Hoy! H-Huwag mo sa amin itutok y-yan!" sigaw ng isa. "H-Hindi ko alam ang nangyayari!" sagot ng lalaking nakatutok ang baril sakanila.

Si Aslan na manyak. "Magnanakaw! Magnanakaw ng halik! Hambog! Manyakis! Rapist! Rapist ka talaga!" Mangiyak-ngiyak na sabi niya. Ginahasa ng walang hiyang lalaking iyon ang labi niya. She pursed her lips and with her teary eyes, she walked away. Daig pa niya ang miyembro ng military sa martsa niya, at paninigas ng mga kamay sa dalawang gilid.

saad ko "gusto mong kapitan? "ayoko nga kay kalix lang ang gusto ko. "kalix? who's kalix? "umalis kana sa higaan ko kyler. "dadalhin nakita sa kwarto mo eunice. "paulit ulit kaba ito nga ang kwarto ko. "okay fine matulog kana dyan. saad nito paalis na sana to ng biglang kung pigilan "wag ka monang umalis. wala kung kasama. saad ko

Nagkulong siya sa kwarto ng buong araw dala ng sama ng loob dahil wala man lang Riguel na nagpakita sa kanya nang mga sumunod na araw. She knew one-night stand, a’right. But her little heart hoped that somehow, he cares for her. Iba kasi ang mga haplos nito ng gabing iyon kumpara sa mga naririnig niyang pure s ex lang. “I was ordered to go back to the camp.” Undoubtedly, he’s a soldier. “Hindi mo na kaialangan mag-explain. Matagal pa ba tayo sa distinasyon natin?” “I left my dog tag with you.”

Pagliko niya sa isang kanto, napahinto siya nang matanaw sa kabilang kalsada ang tatlong military truck na nakaparada sa isang bakanteng lote, sa tabi ng isang four storey apartment. Natutop niya ang bibig nang lumabas mula sa driver's seat ng isa sa mga truck ang isang lalaking nakasuot ng itim na uniporme ng WW-Force. Bagama't may suot na cap at sunglasses, hindi siya maaaring magkamali sa pagkilala kung sino ito. Nag-uunahang bumagsak ang kaniyang mga luha habang tinititigan ang bukod tanging lalaking minahal niya.

Nagsama-sama ang mga ito at pumunta sa baba! “Argh!” Ilang libong sundalo ang tinamaan nito. Sumigaw sila bago sila mamatay at bumagsak sa lupa! Maririnig ang cheers mula sa NIne Mainland! Nagulat at nainis ang mga Raksasa soldiers! ‘Sino ang taong ito? Bakit nakakakilabot ang lakas nito?’ Si Alaric, na nakatayo sa chariot, ay napayukom ng fist at tinanong si Shentel, “”Sino ang taong yun?

iisang sigaw ng mga ito bago nag-apir sa isa’t isa. “Eh, how will you teach us? Are you a soldier?” tanong ni Evan. “Of course, I am! I am Lieutenant General Zachary Silva from the Armed Forces of the Philippines,” pakilala nito. Halatang giliw na giliw ito sa mga hindi pa nakikilalang mga anak.

Tagos sa kaluluwa ang mga mata niyang nakatunghay sa akin. "R-raf," tanging nasambit ko. Nagsilayasan ang mga salita sa aking isip. Ilang sandali pa kaming nagkatitigan at walang may gustong pumutol. Pagdaan ng isang sasakyan at ang mga sigaw mula sa mga sakay nito ang nagpabalik sa amin sa reyalidad. "Raf! Gagala kami malapit sa dagat sasama ka ba?" boses ng lalaking isa sa mga kaibigan niya.