Solitude In A Sentence Novels & Stories

Ang parola na siyang nagsisimbolo ng isa sa nga dinadayo ng mga tao. Mag-isa lang ako bumyahe dahil hindi ko kailangan ng kasama para sabihin nilang maeenjoy mo ito kapag may kasama ka. Mali sila. Bilang ikaw na gusto mong mapag-isa ay mas mayapa at walang problema. Enjoy every moment you spend alone sa lugar na gustong-gusto mo. Alas-cinco ng hapon nang palakad lakad ako sa tabing-dagat. Kuha ng litrato sa mga magagandang tanawin roon.

Dahilan para mabilis s'yang napabalikwas ng bangon at inilibot ang kan'yang tingin sa paligid. She's alone at wala si Luke sa kwarto. Mataas na rin ang sikat ng araw kaya sigurado s'ya na napahaba ang kan'yang tulog. Pinakiramdaman n'ya ang kan'yang sarili at maliban sa pananakit ng kan'yang hita ay wala na naman s'yang nararamdaman na kakaiba.

Sa halip, tinutulungan siyang maging higit pa sa sarili niya. Maya-maya, nagkaroon ng maliit na toast. Humawak si Solene ng baso at tumingin sa mga taong dumalo. “Hindi ko akalaing darating ako sa araw na ito,” sabi niya. “May panahon na akala ko kapag nawala ang isang tao sa buhay ko, ibig sabihin tapos na rin ang mga pangarap ko. Pero mali pala. Minsan, kailangan mo lang mawala sa maling lugar para makita mo kung saan ka talaga dapat pumunta.”

“Dahil lang sa isang lalaki? Chandria, I can break up with him─” “You sure you can do that?” pagpuputol niya rito. “I know you. I know how much you love your husband. You can’t just give up your husband just for a friend, right? Mahirap maging isang single mom. Kaya h’wag kang basta-bastang magbitiw ng mga salitang alam mong hindi mo papanindigan.” It was a double meaning sentence. Dahil minsan na ring pinangako ni Solene sa kanya na hindi siya mahuhulog kay Marco. Pero anong nangyari? Pinakasalan pa.

"Nasa bahay. Pero hindi na ako mapakali." Lumingon ako sa paligid ng kwarto ko. Parang may mga matang nakasilip sa mga dingding. Parang may aninong hindi ko makita. "Teka, Soledad, kalma lang—sige. Mag-impake ka na ng kaya mong dalhin. Pupuntahan kita. Magsama tayo. Hindi kita pababayaan." "Salamat, Nene… hindi ko alam kung anong plano niya. Pero ayoko nang maghintay pa ng kasunod na babala."

I uttered. How did she know? Wala sila ni Papa sa mansion pero may mga mata at tainga pala sila. Kapag nasa bahay ako ay wala din naman akong kakampi. Bawat maling galaw ko ay nakakarating agad sa kanila. I envy Sol. Bukod sa suportado siya ni Tita, malaya siya sa sarili niyang tahanan. She lives alone, but she said she okay with it. It makes me want to live on my own too.

Pero dahil magkaiba kami ng department ay iba ang way niya sa akin. I walked into the corridor, alone. It's not new to me. I always walked in the corridor with myself. I heard someone say that if you walk alone in the school corridor means you are lonely. But people should realize that being alone doesn't make you lonely. It just means that you are strong enough to savor the serenity of solitude. Being alone doesn't make you less of a human.

There were moments of joy and moments of sorrow, all intertwined in the journey of moving forward. In the midst of his solitude, Osiris began to understand that distraction could only offer temporary relief. He couldn't escape the pain; he had to confront it head-on. He needed to find a way to love himself again, to appreciate the person he was even in the absence of the person he loved.

Nakakalungkot pala talaga kung hindi nagkaroon ng pamilya, I feel bad for her, pero iyon ang desisyon n`ya. Lumayo ako at nanakbo papasok sa gubat, may mga kasamahan ako na naglalakad na at team ang halos lahat sa kanila, ako lang ang nag-iisa, wala ako naging kaibigan dahil ayoko na makisama sa tao. Masaya ako na solo ako, walang kailangan na pakisamahan sa kanila, that is what Marshall said, madami itong bilin noong bago ako umalis sa piling n`ya.

Like I always said, it is now or never. Nandito ako ngayon sa may bar, umiinom ng beer habang ang mga mata ko ay nakamasid sa buong paligid. Mag-isa lang ako at wala rin akong balak magdala ng kasama dahil masisira lang ang gabi ko. I'll be fine being alone. At isa pa, baka hindi matutuloy ang mga plano ko kapag meron akong mga kasama. And worst, baka isumbong pa ako kaya huwag na lang.