Novel & Cerita Someday We'll Know

"𝐼 𝑎𝑑𝑚𝑖𝑟𝑒𝑑 𝑡ℎ𝑒 𝑘𝑖𝑛𝑑 𝑜𝑓 𝑑𝑒𝑡𝑒𝑟𝑚𝑖𝑛𝑎𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑦𝑜𝑢 ℎ𝑎𝑣𝑒 𝑏𝑢𝑡 𝑊𝑒 𝑛𝑒𝑒𝑑 𝑡𝑜 𝑢𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑 𝑡ℎ𝑎𝑡 𝑛𝑜𝑡 𝑎𝑙𝑙 𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑛𝑔𝑠 𝑡𝑜 𝑢𝑠" "𝑛 𝑜 𝑚𝑎𝑡𝑡𝑒𝑟 ℎ𝑜𝑤 𝑤𝑒 𝑐𝑟𝑎𝑣𝑒𝑑 𝑎𝑛𝑑 𝑙𝑜𝑛𝑔 𝑓𝑜𝑟 𝑖𝑡" 𝑑𝑎𝑔𝑑𝑎𝑔 𝑛𝑖𝑦𝑎 𝑝𝑎..

Mazel Sabado ngayon kaya maaga pa lang magkasama na kami ni Duncan, magkatabi kami ngayon sa paborito naming upuan. Habang nakikinig kami ng kantang ngayon ko lang narinig pero ang sarap niyang pakinggan. "Ano ang title ng song na 'yan?" Tanong ko sa katahimikan namin. "If tomorrow never comes." sagot niya lang. "Bakit pang matanda na 'yang mga kanta gusto mo na kanta?" Takang tanong ngumiti lang siya.

Tumango siya at hinalikan ang palad ni Killian. “We’ll build a new life,” sabi niya. “Somewhere no one knows us. Somewhere no one can hurt us.”

Nasaktan lang ako ngayon, nasaktan kaming pareho. But I think, this space will help us to be more deserving from...each other.

Anuman ang katotohanan na naghihintay sa amin sa hinaharap, alam kong kakayanin namin iyon. Magkasama. Bilang isang pamilya. ***** LMCD22

FROM UNKNOWN: Where are you? FROM UNKNOWN: It’s not what you think. FROM UNKNOWN: Can we talk? FROM UNKNOWN: I can explain. Mag-usap tayo.

"Absolutely, sweetheart. Tomorrow, we’ll make it even bigger. And the day after that, even bigger still." And so, we continued to build our dreams, one grain of sand at a time. Together, we had everything we needed. Love, hope, and the promise of a future where we could create anything we desired.

Kaya kong kalimutan ang kalungkutan na nararamdaman ko ngayon, hindi man ngayon pero alam kong darating din ako doon. *** HOPE YOU ENJOY READING ✌🏻

We spent a lot of time together at wala kaming pinalampas na oras, minuto o segundo at sinigurado naming magiging masaya kami sa bawat araw na magkasama kami. Pero wala ding araw na hindi kami naaapektohan sa katotohanang darating ang araw na mawawala siya at walang kasiguraduhan na muli pa kaming magkikita. Sa bawat araw na lumilipas mas nagiging mahirap sa amin na tanggapin ang lahat. Masaya kami ngayon pero paano bukas? Paano sa mga susunod pang araw? Hanggang sa dumating na nga ang araw na kinatatakutan namin. It's exactly 12 in the midnight, the exact time that we've been officially together.

“Remember, you’re not alone. And if you ever need someone to talk to, you know how to reach me.” Ngumiti si Allie, at bago siya sumakay, sandali siyang tumigil. “Blake?” “Yes?” “Bakit mo ginagawa ‘to? You don’t even know me.” Tumingin si Blake sa kanya, seryoso ang mukha. “Sometimes, we meet people at the right time. I don’t know what this is yet, Allie, but I’m willing to find out. And I hope you are, too.”