Someday We'll Know Mga Nobela at Kwento

Ang mga kamay kung saan nila pinaiikot sa sistemang binuo upang wasakin ang lahat. Hindi ko alam kung saan nila ako dadalhin. I just closed my eyes but words aren't showing. Only darkness. I failed. I failed to fight for our freedom. "The last word of the day is PNEUMONOULTRAMICROSCOPICSILICOVOLCANOCOCONIOSIS. " I till hear Mikey's voice. Paano na lang ito magtatapos? Paano kami makatitikim ng ilaw—ng pag-asa.

“And now?” Ngumiti siya, tinignan ang mga ilaw sa labas. “Now I know I don’t have to face it alone.” Yinakap ko siya ng mahigpit. “And I know you don’t need me to fight it for you.” Tumingin siya, ngumiti. “Good.” Ngumiti rin ako. “Good.” Tahimik kami, walang nagsasalita. Hanggang sa bigla niyang bumulong: “Whatever happens tomorrow…”

Chapter 79 Hindi ko akalaing gagawin niya ito. Hindi ko akalaing hanggang ngayon... Iningatan pa rin niya ang pangarap na minsan naming pinagsaluhan. Noong kami pa... Lagi kong sinasabi sa kanya habang nangangarap kami tungkol sa kinabukasan. "Someday, we'll build our own restaurant..." "We'll call it CY-THEA Restaurant."

Ang sarap lang ng hangin, ang tahimik ng paligid, at parang kami lang ang tao sa mundo. Nang matapos, naglaba kami. Habang nagkakalkal ng mga damit, napag-usapan namin ang mga future plans. “Seb, kung sakali… kung someday, hindi na tayo pwedeng magtago, anong gagawin mo?”

At kita-kits pa rin po sana tayo sa susunod kong story. God bless sa lahat!! -MysterRyght

Hinding-hindi ako magsasawa na sabihin 'yon kahit marindi sila na marinig 'yon. We didn't have our great start, but there's still a tomorrow, another day, a lifetime and forever to make our days more meaningful and wonderful. END DESIREDINK

galit na wika nito Kahit na gusto niyang patulan ito ay hindi niya ginawa. Bagkus ay nginitian niya ito at nag-wika, “I’m up for a future meeting at the principal's office. Just let me know when so that we could talk about this further. I’m afraid to tell you that the principal is out today, and I have something more important to do. Please Mrs. Hechanova, excuse yourself.” aniya sabay lahad ng kamay sa pintuan.

Sumeryoso ako. “Then we’ll end it—together.” *****************

Hanggang kailan ko kaya mapanindigan ang kasinungalingan kong ito… “When will we see you dad?” bakas ang lungkot sa boses ni Kai sa tanong niyang iyon. Hindi ko alam kung anong sinagot ng kabilang linya but Kai’s next words shattered me. “How I wish that ‘one day’ will be tomorrow, dad…” and it breaks my heart again for I don’t know if that ‘tomorrow’ will ever come.

“Let’s sleep, baby. We’ll surely have a long day tomorrow.” Tumango si Vesper sabay hila kay Kane patayo. “Yes, baby. Let's face them together tomorrow. For now, matulog muna tayo.”