Novel & Cerita Someday We'll Know

sabi niya at sumasabay siya sa tugtog ng kanta. Nagtaka ako ng tina-translate niya ng english ang huling lyrics Someday after this darkness clear up I hope the warm sunshine dries these tears But wait it'll come Although the night is long, the sun comes up Someday my painful heart will get well Someday... Someday...

Umiiwas lang kami sa posibleng pag-uusapan ng madla lalo na ngayon ang paglilitis. Medyo malayo ang supreme court dito sa Eriondel City. Napatingin na lang ako sa bawat dinaraanan namin. This will be my last day as ordinary human. Mamaya ay malalaman na ng lahat kung ano ba talaga ako. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa hinaharap, pero sisikapin ko na pagbubutihan iyon.

Sinubukan kong tawagan ang phone niya pero naka-off ito. I don't know what happened but I know tomorrow will be better, yan ang laging sinasabi ni tatay sa akin. Kung hindi man maging maayos bukas, baka sa susunod na bukas. Eventually there will come a day that everything will be alright. Hindi habang panahon puro na lang pasakit. Darating din ang araw na magiging maayos ang lahat. Hindi man ngayon pero darating ang tamang oras para doon.

Zadiel: 𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺 𝘪𝘧 𝘪'𝘮 𝘯𝘰𝘵 𝘢𝘣𝘭𝘦 𝘵𝘰 𝘴𝘦𝘦 𝘺𝘰𝘶 𝘵𝘰𝘥𝘢𝘺. 𝘐 𝘯𝘦𝘦𝘥 𝘵𝘰 𝘭𝘦𝘢𝘷𝘦 𝘯𝘰𝘸. 𝘑𝘶𝘴𝘵 𝘵𝘢𝘬𝘦 𝘤𝘢𝘳𝘦 𝘰𝘧 𝘺𝘰𝘶𝘳𝘴𝘦𝘭𝘧 𝘢𝘯𝘥 𝘦𝘯𝘫𝘰𝘺 𝘺𝘰𝘶𝘳 � �𝘢𝘤𝘢𝘵𝘪𝘰𝘯.

dagdag ko. Nakatingin lang ako sa isang pinto ng nakasaradong elevator habang iniimagine 'yong mga gano'ng sitwasyon. Pero nakakatakot mag-isip ng tungkol sa future, baka mamaya mabiso tapos hindi magkatotoo. Pota, huwag naman sana! "Maybe, just maybe, your someday is almost here...tiwala lang lance!" Napatingin ako kay joanne at nakangiti siya sa akin na halos hindi na makita 'yong itim sa mata niya...singkit kasi.

SOMETHING REALLY BIG will happen. Vote and Comment

Tumango siya at hinalikan ang palad ni Killian. “We’ll build a new life,” sabi niya. “Somewhere no one knows us. Somewhere no one can hurt us.”

Chapter 79 Hindi ko akalaing gagawin niya ito. Hindi ko akalaing hanggang ngayon... Iningatan pa rin niya ang pangarap na minsan naming pinagsaluhan. Noong kami pa... Lagi kong sinasabi sa kanya habang nangangarap kami tungkol sa kinabukasan. "Someday, we'll build our own restaurant..." "We'll call it CY-THEA Restaurant."

Ang sarap lang ng hangin, ang tahimik ng paligid, at parang kami lang ang tao sa mundo. Nang matapos, naglaba kami. Habang nagkakalkal ng mga damit, napag-usapan namin ang mga future plans. “Seb, kung sakali… kung someday, hindi na tayo pwedeng magtago, anong gagawin mo?”

At kita-kits pa rin po sana tayo sa susunod kong story. God bless sa lahat!! -MysterRyght