Something To Remind Me Mga Nobela at Kwento

Kanina pa iyan, napansin niya siguro na tahimik ako. Napatingin ako sa hawak kong phone nang magvibrate iyon. It's a reminder of the date today. At sunod-sunod din ang naging notifications at messages lalo na galing kay Jacques, Sheen at Dave greeting me a happy birthday! I sighed heavily when I saw it, it's June 30 today. Oh my god! I almost forgot!

Malalim siyang bumuntong hininga at may kinuha sa bulsa niya. Naglakad siya papalapit sa ‘kin. Nagulat ako ng kinuha niya kaliwang kamay ko. May sinuot siya sa ‘kin na bracelet na ang nakalagay ay “Only You” at sa paligid nito may mga design na heart at saka flower. “Para saan ‘to?” takang tanong ko. “Wear that bracelet, while you don’t even remember me. Then return that bracelet to me. When you remember me.”

Napatakip ako ng mukha, at natawa rin pero pilit pinapakalma ang sarili. Habang lumilipas ang oras, sinubukan kong ibalik ang focus sa reports. Pero sa bawat tunog ng notification sa phone ko, hindi ko mapigilang mapangiti. From: Zedrick Don’t skip lunch. I know you sometimes forget when you’re busy. Napahinto ako sa pagta-type. He really remembers that. To: Zedrick I won’t. You, too. Don’t miss your meeting.

Nakangiti na sabi naman nito sa akin. Mukhang hindi ko nga makakalimutan ang bagay na yun. Dahil may reminder nga pala ako. kung yun nga lang na pinag usapan namin kanina ay nakailang paalala ito sa akin. Yun pa kayang sa Sabado pa baka oras oras ako paalalahanan nito about doon. Hindi naman halatang masyado itong excited. Parang ngayon pa lang lalabas kung kumilos eh.

"Sorry, 'Tol, nawala sa isip ko na kaarawan mo pala ngayon. Mabuti nalang talaga ay nag-set ako ng reminder sa phone ko para sa araw na 'to." "Kalimutan na pala tayo, 'Tol ah. You forgot my birthday celebration." Bakas sa tono ng boses niya ang pagtatampo. Lumapit ako sa kaniya para tumabi ng upo. Umakbay ako sa balikat niya at bahagyang pinisil ang balikat. "Hindi ko nakalimutan. I set my reminder para maging aware ko. You know me. I am a busy person. Being the president of student coucil is not that easy."

I was stunned along with my mother, pero tinapik agad ako ni mommy at naintindihan ko gusto niyang mangyari kaya I refutted, “They are familiar but it must be so long I can’t recall them anymore! And I’m stressed! You’re putting too much pressure on me how can I remember anything!” Narinig ko naman na bumuntong- huminga ang advisor ko, “Okay, okay, how about this?” Nag- suggest naman si sir ng alternative, “Just tell us what you can remember sa recent project na pinasa mo. Just a simple sentence or anything about it. It’s impossible naman hindi mo maalala eh kakapasa mo lang kahapon.”

sagot ko saka ko siya nginitian Nagpatuloy na ako sa pagtatrabaho at bandang alas dos ay hinanda ko na ang mga gamit na dadalhin ko para sa paglabas namin ni Sir MB. Pinuntahan ko na si Sir sa office niya para iremind siya sa meeting. Kumatok muna ako and when I heard his signal ay pumasok na ako sa loob. “Sir, remind ko lang po yung three PM appointment ninyo.” magalang na sabi ko dito “Okay!” sabi lang nito Hinintay ko na siya and when he went out of his office ay sumunod na ako dito matapos kong sumenyas ng pamamaalam kay Sir Gab

Bukod sa nangyaring aksidente, kailangan ko ring pagtuunan ng pansin ang kawalan ko ng memorya. Kailangan kong araw-araw na mag-ehersisyo at tingnan ang mga larawan na kuha sa loob ng apat na taon na maaaring makatulong sa mabilis na pagbalik ng mga alaala ko. So far, I already remembered a few necessary things regarding the past four years.

he said as if it’s the easiest thing to say as of the moment. He rose from his seat and tucked his jacket. “See you when I see you.” Akma na siyang tatalikod ng may maalala. “Hmm oh bago ko makalimutan..,” marunong pala itong magtagalog?! “Someone will remind you from time to time about this ... matter and I suggest that wag mong subukang tumakas or mag plot ng iyong pagtakas or whatever you’re planning after knowing all this because, he is everywhere. Good day Madmoseille”

"Very well, now remind yourself about our family's saying and pass that reminder to your cousin too!" Alvin groaned when I suddenly place my phone to his ear. He glared at me furiously making me grin widely. Binalik ko ang cellphone sa aking tainga. "Huwag mong kalimutan ang event na dadaluhan mo mamayang gabi--" "What?" I knitted my brow as I don't remember anything the event he was talking about, and that was because kakaupo ko lang sa kumpanya bilang CEO. I wanted to rubbed it to his face.